1. But is politics really “dirty”?
2. Certainly not.
3. It is not politics which is dirty, but rather the persons who choose to dirty it are dirty.

And what is politics?

1. Is it something too high above us to which we can just look up in respectful awe and from which we refrain, because we are just mortal clay in His hands and cannot do it?
2. Is it, as some charlatans, roaming occasionally about in distant nooks of our country, used to prey upon the credulous imagination of some of our people, the kind of thing capable of being set aright only by fanciful tales and legends?
3. Is it a dangerous ground which we must be wary to tread and might as well avoid, if we possibly could?
4. Is it just a question of “race, religion and language” forever, as we were once wont to say?

What is it, then, really?

• The fact is that politics is
  • neither high nor low,
  • neither magic
  • nor astrology
  • nor alchemy.
  • Nor is it simply a dangerous ground to tread upon.
  • It is not also a question of bigoted or parochial nationalism either.

In short, politics means your everyday life.

1. For you are a political animal as Aristotle long ago declared.
2. It is how you eat, sleep, work and live, with which politics is concerned.
3. You may not think about politics. But politics thinks about you.
4. You may shun politics. But politics clings to you always in your home, in your office, in your factories.
5. There, everyday you are doing politics, grappling with it, struggling with it.
6. The worker works for his wages, the peasant tills for his living, the clerk and the official toil for salaries, the trader and the broker struggle for decent incomes.
7. It is, all, the question of livelihood.
   • The worker wants to have higher wages and live in better conditions.
   • The peasant desires to improve his land and his lot.
   • The clerk and the official want something more than the drudgery of office, something more secure, more complete, more independent.
   • The trader and broker want fair opportunities for trading and business.

Thus you have to live and get certain things that are yours for your living, and this is your politics.

1. This is your everyday life; and as your everyday life changes, so changes your politics.
2. It is for you to have such opportunities for your livelihood and better life that we say there must be freedom,
3. freedom to live,
4. freedom to create and develop nationally, and individually,
5. freedom which can raise your and our standards without affecting others.
6. And this is politics.
   • Politics, then is quite human! It is not dirty.
   • It is not dangerous.
   • It is not parochial.
   • It is neither magic nor superstition.
   • It is not above understanding.
   • Alas! This is not to be, for so some wiseacres have ordained.

They say politics is dirty. They say politics is religion.

1. They say these all in contradiction with each other in one and the same breath.
2. Politics is religion! Is it? Of course not.
3. But this is the trump card of dirty politicians.
4. In this way, they hope to confuse and befog the public mind, and they hope to slur over and cloud real issues.
   • Their’s is the way of opportunism, not politics.
   • Religion is a matter of individual conscience while politics is a social science.
   • Of course, as a social science, politics must see that the individual also has his rights, including the right to freedom of religious worship.
   • But here we must stop and draw the line definitely between politics and religion, because the two are not one and the same thing.
   • If we mix religion with politics, this is against the spirit of religion itself, for religion takes care of our hereafter and usually has not to do with mundane affairs which are the sphere of politics.
   • And politics is frankly a secular science. That is it.
   • Practically, and as far as I can see, sociology has and should have no quarrel with religion in the absolute.
   • If we but take its absolute doctrines of love, truth and righteous living, even though these conceptions may be considered abstract, they can also be taken as social values all right and no harm can be done to society at any time.
   • But when, in the name and respectable cloak of religion, superstition, unreason and exploitation of man by man, and any form of injustice is upheld, then society cannot possibly remain indifferent to what a particular thing is about.
5. However may be the ominous prophecy of its priests, we must, as faithful students of social history, cry halt and see that it does not become a law unto itself and injure humanity.

ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္အား ေခါင္းၿဖတ္သတ္ ခဲ႔ေသာ ကုန္း

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ကို တင္ၿပခဲ့တာ အပိုင္း (-၆-) ကုိေရာက္ရိ္ွလာခဲ့တယ္။ ဒုတိယအဆင့္ ကို ေရာက္လာၿပီ လို႔  ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ ဒီ အဆင့္မွာ က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြ နဲ႔ ကိုယ္တိုင္ခံစားခဲ့ရသူေတြကို ေလးေလးနက္နက္ တိုက္တြန္း ခ်င္တာ ေလးတခုရိွပါတယ္။ က်ဆံုးသြားခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ လိပ္ၿပာဝိညာဥ္ေတြ၊ ကိုယ့္ရဲ႕႔ ဒဏ္ရာေတြကို သိကၡာရိွရိွ ကာကြယ္ခုခံေသာအားၿဖင့္၊ ကာယကံရွင္ေတြဟာ သတၱိရိွရိွ၊ ေၿဗာင္ထြက္ေဆြးေႏြး ႀကပါ။ တေယာက္ခ်င္း ဆီၿဖစ္ၿဖစ္၊ အုပ္စုလိုက္ၿဖစ္ၿဖစ္၊ လိုအပ္မယ္ထင္တဲ့ စာတမ္းေတြကို တင္ႀကဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီလို႔ ယူဆပါတယ္။ သူမ်ားေရးတဲ့ေဆာင္းပါးေတြမွာ မွတ္ခ်က္ဝင္ေပးတာမ်ိဳးေတြ၊ ပေဟဋိ ပုစၦာတပုဒ္တြက္ သလိုမ်ိဳး ေမးခြန္းထုတ္ေနတဲ့လုပ္ရပ္ေတြ၊ ၿပဇာတ္ထဲက ဒဏ္ရာအနာတရမင္းသားတေယာက္ ကိုယ့္ရဲ႕ေႀကကြဲမႈကို အယားေၿဖ တေယာထိုး ငိုေႀကြးေနတာမ်ိဳးေတြကို ရပ္သင့္ပါၿပီ။ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို ကိုယ့္ဘာသာ သစၥာရိွဖို႔လိုပါတယ္။

ၿမန္မာ႔သမုိင္းတြင္ အရက္စက္ဆုံးလူသား ၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္ အပါ၀င္ ေက်ာင္းသားေပါင္းေၿမာက္မ်ားစြာကုိ လူမဆန္စြာ သတ္ၿဖတ္ခဲ႔သူ လူသတ္ရာဇ၀တ္ ေကာင္….သံေခ်ာင္း ( ေခၚ ) ၿမင္႔စုိး..( ေသဒဏ္၊ ယခုသာယာ၀တီအက်ဥ္းေထာင္ )၊ သံေခ်ာင္း ေခၚ ၿမင္႔စုိးအား..ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအၿဖစ္သတ္မွတ္ထားၿခင္းအေပၚ ၿပင္းထံစြာ ရႈတ္ခ် အပ္ပါသည္။ယုံႀကည္ခ်က္တူသူမ်ား အားလုံး၀ုိင္းရႈတ္ခ်ႀကပါ.By: Maung Maung Wann

က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္၊ ဗကသ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြၿဖစ္တဲ့ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ (ေၿမာက္ပိုင္း ဥကၠ႒) ၊ ရဲေဘာ္စိုးဝင္းသန္း နဲ႔ က်ဆံုးခဲ့ေသာ အၿပစ္မဲ့ေက်ာင္းသားမ်ား၊ ကိုယ့္ရဲ႕ယံုႀကည္မႈကို ရိုးသားသန္႔စင္စြာ သတၱိရိွရိွ ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္နဲ႔ တၿခားရဲေဘာ္ေတြအတြက္ ဆက္လက္ရပ္တည္တိုက္ပြဲဝင္သြားပါမယ္။ မရွင္းမလင္းလုပ္ေနတဲ့သူေတြအတြက္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕အသံေတြ တစံုတရာမွ ရိွမွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတာကိုေတာ့ တိတိက်က်ေၿပာခ်င္ပါတယ္။ ကာယကံရွင္ေတြက သူရဲေဘာ ေႀကာင္စြာ ဆက္လက္ ၿငိမ္သက္ေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ႀကိဳတင္သတိေပးလိုက္ပါရေစ။ တတိယအဆင့္မွာ မုန္တိုင္း ကို ပို ၿဖတ္ႀကရပါလိမ့္မယ္။ ပိုၿပီးအရွက္တကြဲအက်ိဳးနဲမဲ့ၿဖစ္ရပ္ေတြကို ႀကံဳေတြ႕ႀကရပါလိမ့္မယ္။

မေကာင္းဆိုးဝါးတေကာင္ရဲ႕ အသံ

“ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ရဲ႕ အသံကို ႀကားရတိုင္း ပါေဂ်ာင္စခန္းမွာ ညွင္းဆဲ ႏွိပ္စက္ခံရတဲ့ အသံေတြကို ႀကားေနရတယ္၊ သူ႔အသံမွာ မေကာင္းဆိုးဝါးတေကာင္ရဲ႕ အခိုးအေငြ႕ေတြ ရိုက္ခပ္ေနတယ္” လို႔ အသက္မေသပဲ ၿပည္တြင္းကို ၿပန္ေရာက္သြားတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြက ရင္ဖြင့္ၿပေလ့ရိွႀကတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ဆိုတဲ့သူဟာ လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ (၂၀) ေလာက္က ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွာ မတရားသၿဖင့္ စြပ္စြဲ သတ္ၿဖတ္ ခဲ့တဲ့ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္မႈေတြကို လူေတြေမ့ေပ်ာက္ေလာက္ၿပီ လို႔ ထင္ေနသလားမသိပါဘူး။  အသံလႊင့္႒ာနေတြနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးတဲ့အခါတိုင္း လူတတ္ႀကီး လုပ္ၿပီး သတိလက္လြတ္ ေၿပာဆိုေလ့ရိွတယ္။                သူ႔ရဲ႕ အင္တာဗ်ဳးတခုကေတာ့ ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွာ ဒဏ္ရာအနာတရၿဖစ္ခဲ့တဲ့ သူေတြအားလံုးကို မီးေတာက္ေလာင္၊ ေဒါသထြက္ေစခဲ့တယ္။ မွတ္မွတ္ရရ၊ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ လူသတ္သမား သံေခ်ာင္းတေယာက္ စစ္အစိုးရဆီကုိ လက္နက္ခ်ၿပီး ဝင္သြားတဲ့အခါ စစ္အစိုးရက သံေခ်ာင္းရဲ႕ လူသတ္မႈ၊ ရာဇဝတ္မႈေတြအတြက္ ေသဒဏ္ (၅) ခါ ခ်မွတ္ခဲ့တယ္။ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ကို ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး၊ အင္တာဗ်ဳးုလုပ္သူက ေမးခြန္းတခု ေမးတဲ့အခါ၊ သူက လူတတ္လုပ္ၿပီး၊ “ ABSDF မွာ ရန္သူ႔သူလွ်ိဳ လို႔ ယူဆသူအားလံုးကို သတ္ပစ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ မူ ရိွတယ္” လို႔ ေၿဖႀကားခဲ့တယ္။ အထဲမွာ နားေထာင္လိုက္ရတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြက သူ႔ရဲ႕အေမးအေၿဖကို နားေထာင္ၿပီး ပါေဂ်ာင္ေဒသဆီက မခ်မဆန္႔အန္ထြက္လာတဲ့ ရဲေဘာ္သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ေအာ္သံေတြကို နာနာက်င္က်င္ ခံစားလိုက္ႀကတယ္။ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ဆိုတဲ့သူက လူသတ္မႈကို မိန္ရည္ရွက္ရည္ေထာက္ခံ ေၿပာဆိုေနတံုးပါလား ဆိုတာ နားလည္သေဘာေပါက္လိုက္ႀကတယ္။ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏုိင္က ဘာလို႔ ထင္ေယာင္ထင္မွားကမၻာမွာ ကိုယ့္ဘာသာလိမ္ခ်င္ေနရတာလဲ။ တကယ္ဆို ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ဆိုတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ မႏၱေလးကတည္းက ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္ ခဲ့တဲ့သူၿဖစ္သလို၊ ေထာက္လွမ္းေရးမဟုတ္ေႀကာင္း သက္ေသၿပခဲ့တဲ့ၿဖစ္ရပ္ေတြကိုလည္း ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရဘူးတယ္မို႔လား။

ရန္သူ႔သူလွ်ိဳေတြဟာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ကို ၿဖိဳခြဲဖို႔အတြက္ အဆိပ္ေတြ ခိုးယူလာခဲ့ပါတယ္ လို႔ စြပ္စြဲခဲ့တယ္။ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္တယ္။ အဆိပ္ရွာမေတြ႕ေတာ့ လက္ၿဖတ္တယ္။ ခႏၶာကိုယ္ကို မီးရိႈွႈ႕တယ္။ ရက္စက္မႈေပါင္းစံုက်ဴးလြန္ခဲ့ၿပီး ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခဲ့ႀကတယ္။ ABSDF (NB) စစ္ေႀကာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ ေက်ာင္းသားေတြထံမွာ ၊ ရွာမေတြ႕ခဲ့တဲ့ အဆိပ္ေတြက သတင္းေထာက္ေတြေရွ႕မွာလည္း ေရာက္ေရာ့ ဘာေႀကာင့္ အရံသင့္ထုတ္ၿပထားတဲ့ သက္ေသခံ ပစၥည္းေတြၿဖစ္ေနရတာလဲ။ တတ္လည္းတတ္ႏိုင္ႀကေလရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြဟာ ကိုယ့္ရွဴးကိုယ္ပတ္မဲ့ ေထာက္ကြက္ေတြၿဖစ္လာခဲ့ၿပန္တယ္။

သက္ေသၿပခ်က္ေတြ ရိွခဲ့ေပမဲ့

တကယ္ေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးလို႔ စြပ္စြဲခံရတဲ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေထာက္လွမ္းေရးမဟုတ္ေႀကာင္း သက္ေသၿပခဲ့ ႀကတဲ့ ရဲေမ၊ ရဲေဘာ္ေတြရိွႀကပါတယ္။ ဒီ အထဲက အထင္ရွားဆံုး သက္ေသၿပပါဆိုရင္ ရဲေမ “သင္းသင္းညီ” ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ၿဖစ္တဲ့ မ်ိဳးဝင္းက သူတို႔ဖမ္းထားတဲ့ ရဲေမေတြကို ေထာက္လွမ္းေရးဟုတ္ဟုတ္ ေသေသခ်ာခ်ာ စစ္ေမးႏိုင္ဖို႔အတြက္၊ “သင္းသင္းညီ” ဆိုတဲ့ ရဲေမေလး ကိုလည္း ဖမ္းဆီးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး၊ သူတို႔ဖမ္းထားတဲ့ “ ရန္သူ႔ေထာက္လွမ္းေရး” လို႔ စြပ္စြဲခံရသူေတြအထဲကို ထည့္ထားေပးလိုက္တယ္။ “သင္းသင္း” လည္း အဖမ္းခံရတဲ့သူေတြနဲ႔ ရက္အေတာ္ႀကာ၊ အတူသြားေနလိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ “သူတို႔ဟာ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ မဟုတ္ဘူး။ စစ္အစိုးရကို တကယ္ဆန္႔က်င္ဖို႔ လက္နက္ကိုင္နယ္ေၿမထဲကို ထြက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသား၊သူ အစစ္အမွန္ေတြၿဖစ္တယ္” လို႔ ABSDF ေခါင္းေဆာင္ မ်ိဳးဝင္း ဆီကို ရွင္းၿပခဲ့တယ္။ မ်ိဳးဝင္း ဆိုတဲ့ေကာင္က “ မဟုတ္ဘူး” ဆိုတဲ့ အေၿဖကို မလိုခ်င္ဘူး။ “ သူတို႔ဟာ ေထာက္လွမ္းေရးေတြၿဖစ္တယ္” ဆိုတဲ့ အေၿဖကိုသာ လိုခ်င္သူၿဖစ္ေတာ့၊ “သင္းသင္းညီ”  ရဲ႕ စကားကို လက္မခံဘူး။  “သင္းသင္း” လည္း ေထာက္လွမ္းေရးလို႔ စြပ္စြဲခံရတဲ့ ေက်ာင္းသူေတြနဲ႔အတူေရာၿပီး ႏွိပ္စက္ ညွင္းပမ္းခံခဲ့ရတယ္။

အရိပ္ေတြလိုက္လာၿပီ

ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္က ၂၀၀၈ မတိုင္ခင္မွာ လန္ဒန္ၿမိဳ႕က ဘီဘီစီၿမန္မာပိုင္းဆီကို အၿမဲတမ္းဝန္ထမ္းအၿဖစ္ လုပ္ကိုင္ဖို႔ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ သူရဲ႕ အသံကို ႀကားတိုင္း ငရဲက်ေနသလို ခံစားေနရတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ ကလည္း ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ကို တခုခု ၿပန္တုန္႔ၿပန္ဖို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ႀကတယ္။ ေအာ္စေႀတရီးယားမွာ အေၿခခ်ေနတဲ့ “နန္းေအာင္ေထြးႀကည္” က ဘီဘီစီ ၿမန္မာပိုင္း ႒ာနမွဴး၊ ေဒၚတင္ထားေဆြကို ဖံုးဆက္ၿပီးေၿပာတယ္။ “ အန္တီ တို႔ ဘီဘီစီ ႒ာန က သတင္းေထာက္ေတြအေနနဲ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ေၿမာက္ပိုင္း မွာ ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေႀကာင္းအရာေတြကို မႀကားမိဘူးလား။ ကိုေအာင္ႏုိင္ နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အရာေတြအေႀကာင္း ၿပန္စံုစမ္းသင့္တယ္။ သတင္းေထာက္ဆိုတာ ဘက္မလိုက္ဘူး လို႔ ေသခ်ာရင္ ဒီကိစၥကို အေလးအနက္ထားသင့္တယ္- ဘာညာ ဆိုတာေတြကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေဆြးေႏြးတယ္။ ေဒၚတင္ထားေဆြက “  ကိုေအာင္ႏိုင္ နဲ႔ ပတ္သက္ လို႔ ဘယ္သူမွ ေစာတက မတက္ပါဘူး။ မငယ္ တေယာက္တည္း တက္လို႔လည္း သူ႔႕ကို ရာထူးခန္႔ထားရာကေန ဖယ္ပစ္ဖို႔ မၿဖစ္ႏိုင္ဘူး  ” ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး တုန္႔ၿပန္တယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ကလည္း “ ဒါဆိုလည္း ရပါတယ္ အန္တီ” ဆိုၿပီး ေနာက္ထပ္တဆင့္  တက္လိုက္ တယ္။ ၿပည္တြင္းက ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ တိုင္စာေတြ ဘီဘီစီ ၿမန္မာပိုင္း႒ာဆီကို ေရာက္လာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿမန္မာပိုင္း႒ာနမွဴး ေဒၚတင္ထားေဆြက ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ အေပၚ အေရးယူမႈလုပ္ဖို႔ မစတင္ေသးပဲ                   “ ဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ” ဆိုတဲ့ စိတ္အေႏွာက္အရွက္ၿဖစ္တဲ့ေလသံနဲ႔ ေမးခြန္းထုတ္လာတယ္။ ဘီဘီစီ ၿမန္မာပိုင္း ႒ာနဆီမွာ ပို႔ထားတဲ့ တိုင္စာေတြအားလံုးကို ေနာက္ထပ္ ပုဂၢိဳလ္တေယာက္ဆီ ထပ္ပို႔လိုက္တယ္။ ဘီဘီစီ ႒ာန ရဲ႕ ဒါရိုက္တာ ဆီကို ၿဖစ္တယ္။ ဘီဘီစီ သတင္း႒ာနရဲ႕ ဒါရိုက္တာက၊ ၿမန္မာပိုင္း႒ာနမွဴး ေဒၚတင္ထားေဆြကို ေခၚၿပီး ေမးၿမန္းခံရေတာ့မွ၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ တေယာက္လည္း ဘီဘီစီ ႒ာန ကို စြန္႔ခြာလိုက္ရေတာ့တယ္။  အံ့ႀသဖို႔ေကာင္းတာက ကာယကံရွင္ေတြရဲ႕ထြက္ခ်က္ေတြ၊ ေၿမာက္ပိုင္းေဒသရဲ႕ သတ္ၿဖတ္မႈေတြအေႀကာင္းေတြကို စာတမ္းေတြေရးသားေပးပို႔ခဲ့ေပမဲ့၊ ၂၀၈ ေနာက္ပိုင္းမွာထိ၊ ဘီဘီစီ က  ဦးေမာင္ေမာင္သန္း လို ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ကို အင္တာဗ်ဳးလုပ္ေနဆဲပဲၿဖစ္တယ္။ စာတမ္းေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ မဖတ္တာလား။ ႒ာနမွဴးဆီက မဖတ္ရတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ မတရားသၿဖင့္ သတ္ၿဖတ္ခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဘက္က သားသမီးခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာနာ စိတ္မရိွတာလား ဆိုတဲ့အခ်က္ကိုေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြမွ သိလိမ့္မယ္။

သတင္းသမားေတြရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္အတြက္ စိတ္မေကာင္းစရာ ပဲ လို႔ ေၿပာယံုမွတပါး ဘာမွ မရိွပါ။

ဘီဘီစီ- ၿမန္မာပိုင္း ဆီကို စာပို႔ခဲ့တဲ့ သင္းသင္းညီ ရဲ႕ လက္ေရးမူ ကို ပူးတြဲတင္ၿပေပးလိုက္ပါတယ္။ သူမ ေရးခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြက ေအာက္ပါအတိုင္းၿဖစ္ပါတယ္။

၁၈ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၀၈

သို႔

က်မနာမည္ သင္းသင္းပါ။ လြန္ခဲ့ေသာ (၁၀) ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလက ABSDF ( NB) ရဲ႕ အဖြဲ႔ဝင္တဦးပါ။ BBC ၿမန္မာပိုင္း အစီအစဥ္ ႒ာနမွ ကိုေအာင္ႏိုင္ အား အၿမဲတမ္း ဝန္ထမ္းအၿဖစ္ ခန္႔အပ္ၿခင္းကို ၿပန္လည္ စဥ္းစားေစလိုပါသည္။

ကိုေအာင္ႏိုင္ သည္ ABSDF ( NB ) တြင္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး အေနၿဖင့္ တာဝန္ယူစဥ္ကာလတြင္၊ ၿဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ၿပႆနာမ်ားကို ၿပန္လည္ၿပီး သံုးသပ္ေစခ်င္ပါသည္။ ထိုစဥ္က ABSDF (NB) မွ ရဲေဘာ္ရဲေမမ်ားကို ေထာက္လွမ္းေရးဟု စြပ္စြဲၿပီး၊ ဖမ္းဆီးေသာ အကြဲအၿပဲ ၿပႆနာမ်ားတြင္ က်မကို ABSDF (NB) မွ တြဲဘက္ အေထြေထြ အတြင္းအေရးမွဴး မ်ိဳးဝင္းမွ ၊ ဖမ္းဆီးၿခင္းဟန္ေဆာင္ၿပီး အက်ဥ္းသားမ်ားႀကားတြင္ စံုစမ္းေစခဲ့ပါသည္။

က်မက “အားလံုးေထာက္လွမ္းေရးမဟုတ္” ဟု ဆိုေသာအခါ၊ တြဲဘက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး မ်ိဳးဝင္းမွ ၊ က်မကို “ေသခ်ာရွာပါ ရိွကိုရွိတယ္” ဆိုၿပီး ဆက္လက္ ခိုင္းေစခဲ့ပါသည္။ က်မကိုလည္း မ်ိဳးဝင္းတို႔ ခိုင္းထားေသာ လူမွန္းမသိ ေသာေႀကာင့္၊ စစ္ေႀကာေရးမွာ၊ က်မကိုယ္တိုင္ ရင္ဘတ္ထဲတြင္ က်င္စက္ႏွင့္ တို႔ကာ အႏွိပ္စက္ ခံခဲ့ရပါတယ္။     ထို႔ေနာက္ က်မက “ဒီလိုမ်ိဳး မေနႏိုင္ဘူး သတ္ရင္လည္း သတ္” လို႔ ေၿပာေသာအခါမွ ၿပန္လႊတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။          ဒါေပမဲ့ အားလံုးေထာက္လွမ္းေရး မဟုတ္ဟူေသာ က်မ၏ ေၿပာဆိုခ်က္ကို လံုးဝလက္မခံပဲ၊ ညွင္းဆဲ သတ္ၿဖတ္မႈမ်ားကို တရားမဲ့စြာ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အက်ဥ္းေထာင္ထဲတြင္ က်မကိုယ္တိုင္လည္း ညွင္းဆဲမႈမ်ားကို မတရားသၿဖင့္ခံခဲ့ရပါသည္။ ေထာက္လွမ္းေရးမဟုတ္ပဲ သတ္ၿဖတ္ၿခင္းခံခဲ့ရသူမ်ားမွာ၊ သမိုင္းေႀကာင္းအမွန္ကို ၿပန္ေၿပာရန္မတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ က်န္ခဲ့တဲ့ က်မက ေသဆံုးသြားတဲ့ အကိုႀကီး ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( ဥကၠ႒) ABSDF ( NB) ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားကိုယ္စား ေၿပာရၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။ အသက္ရွင္က်န္ၿပီး ၿပည္တြင္းၿပန္ေရာက္လာတဲ့ စြပ္စြဲခံရသူမ်ားထဲတြင္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ ေနသည့္အတြက္၊ ေထာင္က် ေနသူမ်ား၊ ထြက္ေၿပးတိမ္းေရွာင္ေနသူမ်ား၊ အမ်ားအၿပားပင္ ရိွေနသည့္အတြက္၊ ယၡဳတဖန္ ကိုေအာင္ႏိုင္၏ အင္တာဗ်ဴးမ်ားကို သိရိွရသည့္အခါ၊ ထိုသူမ်ားအစား က်မရင္နာမိပါသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ေနာက္ခံသမိုင္းေႀကာင္း ေကာင္းစြာရွင္းလင္းၿခင္းမရိွသူအား၊ BBC မွ ဝန္ထမ္းခံရန္ သင့္မသင့္ကို ၿပန္လည္ၿပီး စဥ္းစားေစခ်င္ပါသည္။

သင္းသင္း

ABSDF (NB) ရဲေမေဟာင္း

မွတ္ခ်က္- ABSDF (NB) ဆိုတာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေၿမာက္ပိုင္း) ကို အတိုေကာက္ေရးထားၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။

ခုေတာ့ ရဲေမ သင္းသင္းညီ က ဗမာၿပည္ထဲမွာ ၿပန္ေရာက္ေနပါတယ္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ေၿမာက္ပိုင္းမွာ မတရားသၿဖင့္စြပ္စြဲ သတ္ၿဖတ္္ခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေတးသီခ်င္းေတြ သီဆိုထုတ္လုပ္ဖို႔ အတြက္ လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္ေတြနဲ႔အတူ ၿပင္ဆင္ေနပါတယ္။ ထြက္လာရင္လည္း အားေပးလိုက္ႀကပါအံုး လို႔ ႏိုးေဆာ္လိုက္ပါရေစ။

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား -အပိုင္း (၇) – မွာ ေနာက္ထပ္  ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္၊ သက္ေသ တေယာက္ရဲ႕ စာ ကိုတင္ၿပေပးပါမယ္။

ARTICLES BY BERTIL LINTNER

LATEST ARTICLES

The limits of reform in Myanmar

Asia Times, January 18, 2012 On Myanmar’s attempt to improve its international image and assuage its many critics at home and abroad. [read the article at www.atimes.com]

Burma and Myanmar mean exactly the same thing

Mizzima, January 11, 2012 An expanded version of Bertil Lintner’s letter to the Financial Times following their change in editorial policy regarding the usage of Burma/Myanmar. [read the article at www.mizzima.com]

The limits of reform in Myanmar Burma and Myanmar mean exactly the same thing China-Myanmar: border war dilemma US-Myanmar: Engagement as nuclear pre-emption Realpolitik and the Myanmar Spring India-Myanmar: a half-built gateway China embrace too strong for Naypyidaw China behind Myanmar’s course shift Burmese change aplenty but it’s only skin deep Burma Delivers Its First Rebuff to China Book Review: Before the Darkness Toys for the boys in Myanmar Burma’s Leadership Change to Nowhere The Generals’ Celestial Mandate Fog lifts on Myanmar-North Korea barter Myanmar, North Korea in missile nexus Compound interest in Myanmar Farce follows tragedy in Myanmar Don’t Believe the Hype, All We Are Seeing Is The Illusion of Change US double talk on Myanmar nukes The Burmese Junta’s Latest Ruse The Generals’ Election Behold, beware Myanmar’s fourth empire UN ignores Burma junta’s drugs role Deception and denials in Myanmar Myanmar’s nuclear bombshell Burmese Election Show Reaching Out to Burma Clouded alliance – North Korea and Myanmar’s covert ties U.N. Mission to Nowehere Tunnels, Guns and Kimchi: North Korea’s Quest for Dollars – Part I Burma’s Nuclear Temptation Crisis and Response – Part II Book Review: Regrettable apology for Myanmar Book Review: Stamping Out History Myanmar back on a roadmap to nowhere A Charity’s Checkered Past Book Review: Doing Wrong to Do Good UN holds false hope for Myanmar India stands by Myanmar status quo Burma’s Latest Uprising China no sure bet on Myanmar Book Review: Tales from the Land in Between Putting the Boot In Myanmar’s generals hit where it hurts Death of a drug lord UN fiddles while Myanmar burns Burma: Tragedy in the Temples Book Review: Exploring Ethnic Diversity in Burma The Burmese Way to Fascism Book Review: Burma and Japan Since 1940: From “Co-Prosperity” to Quiet Dialogue Trade and Security Trump Democracy in Burma – Part I Facing the enemy within Goons of Rangoon: The Generals Who Would Be Kings Burma’s Warrior Kings and the Generation of ’88 Book Review: Perfect Hostage Squaring the Circle Book Review: The Odd Couple Book Review: The River of Lost Footsteps Myanmar’s 88 Generation comes of age Burma’s Lost World Myanmar and North Korea share a tunnel vision Book Review: Superstition, Rumor and Gun Law Burma: Too Much to Hide How not to Grant Autonomy Book Review: Burma and the KGB Book Review: The Wa Conundrum How World War II Shaped Burma’s Future Book Review: The Frontierslady Myanmar Payback Time Book Review: The Burma Campaign and Beyond Book Review: Rediscovering Orwell Burma: In the Dark Book Review: An Iron Grip Burma: Dangerous Bedfellows Burma: The military digs in for the long haul Burma: Black Sheep Book Review: Stranger than Fiction Book Review: Burmese Battleground Perspective: China and South Asia’s east Book Review: More Than a Game in Burma Burma: The Proof of the Pudding Burma: Land of Wiles Myanmar Gets a Russian Nuclear Reactor Friends of Necessity Political dialogue in Myanmar Myanmar: Optimism Fades Book Review: Burmese scholar drops integrity Book Review: His Story, not History China’s Ambitions in Myanmar The Politics of Headhunting in Southeast Asia Myanmar’s Chinese Connection Lord of the Golden Triangle Loss of Innocence
]]> http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/22/burma-articles-by-bertil-lintner/feed/ 0 drkokogyi http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/22/in-democracy-minoritys-equal-rights-must-be-protected-from-the-tyrannizing-majority/ http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/22/in-democracy-minoritys-equal-rights-must-be-protected-from-the-tyrannizing-majority/#comments Sun, 22 Jan 2012 06:01:23 +0000 drkokogyi http://drkokogyi.wordpress.com/?p=15882 ]]> SOURCE: Extracts from Majority Rule/Minority Rights: Essential Principles from Democracy web

Majority Rule

In practice, democracy is governed by its most popularly understood principle: majority rule.

Namely, the side with the most votes wins, whether it is an election, a legislative bill, a contract proposal to a union, or a shareholder motion in a corporation. The majority (or in some cases plurality) vote decides.

Democracy Requires Minority Rights

Yet majority rule can not be the only expression of “supreme power” in a democracy.

If so, the majority would too easily tyrannize the minority.

Thus, while it is clear that democracy must guarantee the majority rule, it is equally clear that it must guarantee that the majority will not abuse use its power to violate the basic and inalienable rights of the minority.

For one, a defining characteristic of democracy must be the people’s right to change the majority through elections. This right is the people’s “supreme authority.”

The minority, therefore, must have the right:

1. to seek to become the majority
2. and possess all the rights necessary to compete fairly in elections

• —speech, assembly, association, petition
• —since otherwise the majority would make itself permanent and become a dictatorship.

Consensus or rule by everyone’s agreement—cannot be imposed upon a free people.

But the majority could abuse its powers to oppress a minority just as easily as a king.

There are dangers of the tyranny of the legislature and of the executive. “It is of great importance, not only to guard the society against the oppression of its rulers, but to guard one part of the society against the injustice of the other part.”

A half century after the United States was established, Alexis de Tocqueville saw the majority’s tyranny over political and social minorities as “a constant threat” to American democracy.

While visiting the state of Pennsylvania, when he asked why no free blacks had come to vote in a local election he was observing, he was told that “while free blacks had the legal right to vote, they feared the consequences of exercising it.” Thus, he wrote, “the majority not only makes the laws, but can break them as well.”

Minority Rights I: Individual Rights vs. Majority Tyranny

Democracy therefore requires minority rights equally as it does majority rule.

Indeed, as democracy is conceived today,

• the minority’s rights must be protected no matter how singular or alienated that minority is from the majority society;
• otherwise, the majority’s rights lose their meaning.
• In the United States, basic individual liberties are protected through the Bill of Rights, which were drafted by James Madison and adopted in the form of the first 10 amendments to the Constitution.
• These enumerate the rights that may not be violated by the government, safeguarding—in theory, at least—the rights of any minority against majority tyranny. Today, these rights are considered the essential element of any liberal democracy.

The British political philosopher John Stuart Mill took this principle further. In his essay On Liberty he wrote,

• “The only purpose for which power can be rightfully exercised over any member of a civilized community against his will is to prevent harm to others.” 
• Mill’s “no harm principle” aims to prevent government from becoming a vehicle for the “tyranny of the majority,” which he viewed as
• not just a political but also a social tyranny that stifled minority voices and imposed a regimentation of thought and values.

How do majority rule and the protection of minority rights function in practice? Clearly, the two can easily collide when the assertion of Madisonian rights and Millian liberalism confront an unmovable democratic majority.

In politics,

• the regularity of elections
• and the principles of separation of powers
• and checks and balances (see “Constitutional Limits“) are the means for ensuring debate over the people’s interests and views.

Minority Rights II: Protecting Minority Groups in Society

Madisonian and Millian principles safeguard individual and political minorities.

But the danger of majority tyranny lies not just in the infringements of individual rights or the marginalization of a political minority,

but in the oppression of minority groups in society based simply on criteria such as:

• skin color,
• ethnicity
• or nationality,
• religion,
• or sexual orientation.

Judicial checks on majority tyranny were supposed to expand political and civil rights over time; however, the American courts were themselves often a part of majority tyranny, as numerous Supreme Court cases attest.

The African American Experience

To overcome this form of majority tyranny, maintained for nearly 100 years, the African American minority, just over 12 percent of the population in the late 1800s, had to confront the reality that nearly all political avenues were closed to it.

In the early 20th century, some African American leaders therefore adopted a strategy of nonviolence and civil disobedience that took the fullest advantage of the freedoms contained in the Bill of Rights and challenged American institutions to live up to America’s democratic principles.

In their strategy:

1. the rational answer to systematic denial of freedom was the exercise of freedom.
2. The answer to systematic denial of inequality was demanding legal equality and justice in the courts.

The ultimate success of this strategy—which began in 1905 with the Niagara Movement of W. E. B. Du Bois and demanded equal rights and eventually led to the development of the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP)—fulfilled the stated ideals of American democracy and as a result made the African American civil rights movement an enduring international symbol for world freedom. Its nonviolent method has become a much-used model for how an oppressed minority can seek freedom through the peaceful use of democratic rights.

The Persistence of Discrimination

America’s experience is unique in scope, but all democracies have witnessed “the tyranny of the majority” applied against different social groups.

Nearly all democracies, for example, restricted voting to specific economic groups, most frequently to male property owners, and only slowly expanded the franchise to men generally. Women were systematically denied equal political and social rights. Despite having the right to vote in most countries today, women still suffer formal discrimination in many places in the world.

In Europe, minority Muslim communities from former colonies in northern Africa, the Middle East, and Southwest Asia have struggled against pervasive discrimination and the denial of equal opportunities in education, jobs, and housing.

In India, the “untouchables,” or harijan, have only recently gained rights to enter the mainstream of society.

Majority indigenous groups in Bolivia and several other Latin American countries have long been treated as “the minority” for most of their countries’ constitutional histories. Indeed, the issues of minorities seeking greater freedom, equality, autonomy, and protection against discrimination and unequal treatment are current throughout the world.

Usually they are being addressed through nonviolent protests, legislation, the courts, protection of native lands, education, and other efforts granting regional autonomy or specific rights and privileges.

The Ultimate Denial of Minority Rights

The most extreme treatment of minorities has been carried out by 20th- and 21st-century dictatorships.

The worst examples are those of totalitarian regimes that carried out genocide to eradicate unwanted groups in society.

• The Holocaust perpetrated by Nazi Germany murdered six million Jews, one-third of the total world Jewish population,
• as well as a significant portion of the Roma (“Gypsy”) community.
• Homosexuals were also a targeted minority for extermination.
• The Soviet Union, under Stalin, carried out mass executions and deportations of dozens of Caucasian and Central Asian ethnic groups; some now face extinction.
• More recently, the Russian Federation has waged a brutal war against its own republic of Chechnya, killing tens of thousands of civilians and displacing more than half the population.
• Other examples of mass killings of a minority by a dictatorship include the Nigerian campaign against Biafrans (see “Freedom of Religion“), the Hutu genocide of Tutsi in Rwanda, Saddam Hussein’s mass killing of Kurds and Shiites in Iraq, and the Sudanese government’s sponsorship of mass killing, raping, and deportation in Darfur (see Sudan Country Study.
• The project for an “ethnically pure” Greater Serbia undertaken by Slobodan Milosevic resulted in the murder of 200,000 Bosnian Muslims and 10,000 Albanian Muslims in Kosovo by a killing machine that was stopped only by military campaigns carried out by NATO.

International Protection of Minority Rights

This history has made the protection of minorities from abuse by majorities one of the highest obligations of international law.

The Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide, adopted after World War II in 1948, is the most widely recognized international treaty governing the practice of nation-states. The UN’s International Covenant on Civil and Political Rights, adopted in 1966, defines not just individual rights but also minimum protections for minorities. Article 27 asserts:

[P]ersons belonging to [ethnic, religious, or linguistic] minorities shall not be denied the right in community with the other members of their group to enjoy their own culture, to profess and practice their own religion, or to use their own language.

The Declaration on the Rights of Persons Belonging to National or Ethnic, Religious and Linguistic Minorities, 1992,

and the Indigenous and Tribal Peoples Convention of 1989 further define protections for ethnic, religious, and cultural minorities to preserve their culture, languages, and beliefs and to protect themselves from discrimination.

While these treaties establish clear international moral standards, their actual observance has often been found wanting, as the dramatic recent cases of Iraq, Rwanda, Sudan, former Yugoslavia, and the Russian Federation show. These treaties have no binding legal effect, although the states that ratify them are legally answerable. Occasionally, however, that does not offer enough deterrent.

Nor do these conventions address a difficult political issue posed by democracy: assimilation versus separation.

• While assimilation of a minority into the broader society offers a minority greater opportunities and political influence,
• it does so often at the expense of minority cultures, beliefs, and practices.
• On the other hand, preserving cultures, beliefs, and practices by insulating the minority reduces its influence within the majority political culture.
• It is not an easy balance.

Conclusion

The Democratic Ideal

On a practical level, the application of majority rule and minority rights relies on a set of rules agreed to by everyone in a political community.

• How are majorities determined?
• What are the limits of debate and speech?
• How can members in a community propose a motion or law?
• Should a minority be allowed to prevent the majority’s will by abusing its rights?

There is no one answer to these questions, and many democracies have answered them differently.

But for those countries that follow an Anglo-Saxon tradition, one of the basic guides for democracy is Robert’s Rules of Order. Its beginning offers a concise statement of the democratic ideal:

American Parliamentary Law is built upon the principle that rights must be respected:

1. the rights of the majority,
2. of the minority,
3. of individuals,
4. of absentees,
5. and rights of all of these together.

]]> http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/22/in-democracy-minoritys-equal-rights-must-be-protected-from-the-tyrannizing-majority/feed/ 1 drkokogyi http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/21/%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9-%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b1%e1%80%82%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%85/ http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/21/%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9-%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b1%e1%80%82%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%85/#comments Sat, 21 Jan 2012 12:22:37 +0000 drkokogyi http://drkokogyi.wordpress.com/?p=15879 ]]> SOURCE: XX အမိန္ ့ေပးတာလား လိုင္စင္ေတာင္ ပါေဂ်ာင္စခန္းမွ ရင္နင့္ဘြယ္ျဖစ္ရပ္မ်ား from FB of Htay Tint

ဒီစာႏွင့္ပတ္သက္ၿပီးရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိထားေစခ်င္ပါတယ္။

စာထဲမွာပါတဲ့စကားလံုးတိုင္းဟာ သန္းဝင္း ရဲ႕စကားလုံးေတြ အားလံုးၿဖစ္တယ္။

ေအာင္မိုးဝင္းက က်ေနာ္နဲ႔ညီအကိုလိုရင္းႏွီးတဲ့အတြက္ သူ႔ကိုအႏိုင္က်င့္ၿပီး စာရိုက္ခိုင္းရတာ ၿဖစ္ တယ္။

ဒီစာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးသိခ်င္ရင္ က်ေနာ့ကို တိုက္ရိုက္ဆက္ေမးပါ။

သန္းဝင္း ( ၇၂၇- ၆၅၆- ၈၉၂၂)

ေဖေဖၚဝါရီ (၁၂) ရက္၊ ၂၀၁၀

ၿပည္သူမ်ားႏွင့္ရဲေဘာ္မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား

ကိုႏိုင္ေအာင္မွ က်ေနာ့ထံသို႔လွ်ိဳ႕ဝွက္အီးေမးတေစာင္ပို႔ခဲ့ပါတယ္။

ဒီအီးေမးအားၿပည္သူ႔ရဲ႕ေဘာ္မိတ္ေဆြမ်ားကို တဆင့္တင္ၿပလိုက္ပါတယ္။

ကိုႏိုင္ေအာင္ကေတာ့ သူ႔အီးေမးကို သူ႔ခြင့္ၿပဳခ်က္မပါပဲ မတင္ၿပဖို႔တားဆီးထားပါတယ္။

ဖတ္ႀကည့္ႀကၿပီးရင္သိပါလိမ့္မယ္။

က်ေနာ့အေနႏွင့္ ကိုႏိုင္ေအာင္ခႊင့္ၿပဳခ်က္မရိွပဲ တင္ၿပရၿခင္းက အေႀကာင္းအရာ တခ်က္ပဲရိွ ပါတယ္။

ကိုႏိုင္ေအာင့္စာထဲမွာ ေၿမာက္ပိုင္းေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ABSDF ကခ်င္နယ္ေၿမ) မွာ ၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚအစုလိုက္အၿပံဳလိုက္သတ္ၿဖတ္မႈကို အဓိကအမိန္႔ေပး ခဲ့သူဟာ ကိုမိုးသီးဇြန္ ၿဖစ္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ကိုမိုးသီးဇြန္ ABSDF ကိုတာဝန္ယူစဥ္ကာလမွာ ေၿမာက္ပိုင္းကိုေရာက္လာတဲ့ မႏၱေလးနဲ႔ ရန္ကုန္ေက်ာင္းသားေတြကိုသတ္မိ္န္႔ေပးၿပီးသားၿဖစ္တယ္။

ကိုႏိုင္ေအာင္က သူ႔မွာအေထာက္အထား အၿပည့္အစံုရိွပါတယ္ လို႔ေရးထားတဲ့ အခ်က္ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ့အၿမင္က ဒီကိစၥ ကို လ်ိဳ႕ဝွက္ထားလို႔မရတဲ့ကိစၥလို႔ၿမင္ပါတယ္။

ဒီကိစၥဟာ ေက်ာင္းသားသမိုင္းတခုလံုးႏွင့္သက္ဆိုင္တယ္ထင္လို႔ အခုလိုတင္ၿပရၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။

ကိုႏိုင္ေအာင္ႏွင့္ကိုမိုးသီးဇြန္ ဘယ္သူ႔မွာ တာဝန္ရိွတယ္ ဆိုတာက ကိုအမ်ားေရွ႕မွာ ရွင္းၿပသင့္တယ္ဆိုတယ္လို႔ယူဆပါတယ္။

သူတို႔မရွင္းၿပရဲရင္လည္း သူတို႔အပိုင္းပဲၿဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ့ကိစၥမဟုတ္ပါ။

က်ေနာ္ကေတာ့ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥၿဖစ္တဲ့အတြက္အမ်ားကိုတင္ၿပၿခင္းပဲၿဖစ္ပါတယ္။

ကိုႏိုင္ေအာင္ ကိုလည္း က်ေနာ္ေၿပာခ်င္တာ ေနာက္ေနာင္ခင္ဗ်ားမွာရွင္းလင္းစရာရိွရင္

လွ်ိဳ႕ဝွက္မလုပ္ပဲ အမ်ားေရွ႕မွာေၿဗာင္ရွင္းသင့္ တယ္ လို႔ အႀကံေပးပါရေစ။

ကိုႏိုင္ေအာင့္ စာထဲမွာ က်ေနာ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့အခ်က္အလက္မ်ားကိုေၿဖရွင္းခ်င္ပါတယ္။

ကိုႏိုင္ေအာင္က က်ေနာ့ကို ပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္တယ္လို႔စြပ္စြဲထားပါတယ္။

က်ေနာ္ေရးတဲ့စာကို အားလံုးဖတ္ၿပီးၿပီလို႔ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ္ေရးတာပုဂၢိဳလ္ေရးလံုးဝပါဝင္ၿခင္းမရိွပါ။

တိုင္းၿပည္အေရး၊ ၿပည္သူ႔အေရး၊ ေက်ာင္းသားအေရးႏွင့္ သက္ဆိုင္တဲ့ကိစၥမ်ားကိုသာ အဓိက ေရးၿခင္းၿဖစ္တယ္။

ႏိုင္ငံေရးမွာ သမိုင္းဆိုတာကိုသံုးသပ္ရတယ္။ ေဝဖန္ရပါတယ္။

ေဝဖန္မႈကို ေႀကာက္တဲ့ မရိုးသားတဲ့လူေတြဟာ တိုက္ခိုက္မႈ ဆိုတဲ့စကားလံုးကို အၿမဲသံုးေလ့ရိွပါတယ္။

လူပုဂၢိဳလ္ၿပဳလုပ္မွအၿဖစ္အပ်က္ဆိုတာ ၿဖစ္လာရတာပါ။

ဒီအၿဖစ္အပ်က္ကိုေဝဖန္ေၿပာဆိုမယ္ဆိုရင္ ဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕အမည္ကိုသံုးမွၿပည့္စံုမွာ ၿဖစ္တဲ့ အတြက္ အမည္နာမ ကို ထည့္သံုးရၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။

ဒါပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္တယ္လို႔ေခၚလို႔မရပါ။

ေနာက္တခုက- ကိုႏိုင္ေအာင္ က က်ေနာ့္ကိုရင့္က်က္သင့္တဲ့အရြယ္ကိုေရာက္ေနၿပီ၊

ရင့္က်က္သင့္ၿပီလို႔ေရးထားပါတယ္။

အမွန္တရားကို အေတြ႕အႀကံဳႏွင့္ေပါင္းစပ္ၿပီး ပြင့္လင္းရိုးသားစြာႏွင့္ေဝဖန္တင္ၿပတာကို

မရင့္က်က္ေသးဘူးလို႔ေၿပာရင္

ကိုႏိုင္ေအာင္ အႀကီးအက်ယ္မွားပါလိမ့္မယ္။

တတိုင္းၿပည္လံုးငတ္ေနခ်ိန္မွာ ဒီမိုကေရစီေရးလုပ္သူေတြက

ႏုိင္ငံတကာကေထာက္ပံ့လို႔ရလာတဲ့ေငြေတြကို

ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းေသာက္စားမူးယစ္စည္းစိမ္ခံေနႀကတာကေရာ

ရင့္က်က္တယ္လို႔ေခၚပါသလားလို႔ေမးပါရေစ။

သူမ်ားကိုလက္ညွိဳးထိုးရင္ ကိုယ့္ဘက္ကိုလက္ညိွဳးတေထာင္ထိုးမွာမေႀကာက္ဘူးလားလို႔

အေပ်ာ့ဆြဲၿခိမ္းေၿခာက္သလိုေမးပါတယ္။

က်ေနာ္ ၿပတ္သားစြာေၿပာမယ္ဆိုရင္ အမွန္တရား တိုင္းၿပည္အေရး၊ ၿပည္သူ႔အေရး ႏွင့္ပတ္သက္တယ္ဆိုရင္ လက္ညိွဳးတေထာင္မေၿပာႏွင့္က်ေနာ့ရဲ႕အသက္ ဘဝ ကို အခ်ိန္မေရြး ေပးဆပ္ဖို႔အသင့္ရိွတယ္။

ေပးလည္းေပးဆပ္ခဲ့ၿပီးၿဖစ္တယ္။

က်ေနာ္ဘာကိုမွမေႀကာက္ခဲ့၊ ေႀကာက္မွာမဟုတ္ ဆိုတာခင္ဗ်ားသိေစခ်င္တယ္။

ဘာၿဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္ဟာ ၁၉၈၈ မတ္လ (၁၃)ရက္စက္မႈတကၠသိုလ္အေရးအခင္းၿဖစ္လို႔

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားစုၿပီး အင္အားၿဖည့္ဖို႔ခ်ီတက္ကတည္းက ပါဝင္ခဲ့ၿပီး

မဆလ စစ္သားမ်ားက မရမ္းကုန္း အ.ထ.က (၂) ေရွ႕မွာ အပိတ္ခံရလို႔ေနာက္ဆုတ္ခဲ့ရတယ္။

ငါတို႔ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ ၿပန္လုပ္ႀကမယ္ကြ လို႔ဆံုးၿဖတ္ၿပီး

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ မတ္လ(၁၅) ရက္ေန႔မွာ စတင္လႈပ္ရွားကတည္းက

၈၈၈၈ ေန႔မွာ ၿပည္သူမ်ားလမ္းေပၚေရာက္ဖို႔အတြက္

က်ေနာ္အပါအဝင္ေက်ာင္းသားမ်ားဟာ အသက္ေသြးေခြ်းေပါင္းမ်ားစြာရင္းႏွီးခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ား သိဖို႔လိုတယ္။

ရွစ္ေလးလုံးအေရးအခင္းမွာ ၿပည္သူရဟန္းလမ္းေပၚကိုေရာက္ခ့ဲႀကၿပီး

အသက္ေသးြ ေခြ်းေပါင္းမ်ားစြာေပးဆပ္ခ့ဲႀကရတယ္။

အခုလည္းေပးဆပ္ေနႀကရတဲ့သူရဲေကာင္းေတြအမ်ားႀကီးရိွေနေသးတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ား သိဖို႔ လိုတယ္။

 က်ေနာ္ဟာ ခြပ္ေဒါင္းအလံကိုကိုင္စြဲၿပီး ၿပည္သူ႕ေရွ႕မွာ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ၿပီး

က်ေနာ့ရဲ႕ဘဝ က်ေနာ့ရဲ႕အသက္ကိုစေတးခဲ့ၿပီး ေသဖို႔အႀကိမ္ႀကိမ္ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္။

ကံတရားေႀကာင့္ အခ်ိန္မက်ေသးလို႔ အသက္ရွင္ေနတဲ့လူသားတေယာက္အတြက္ေတာ့

ခင္ဗ်ားေၿပာတဲ့လက္ညိွဳးတေထာင္ထိုးမွာ မေႀကာက္ဖူးလားလို႔ေၿပာတဲ့စကားဟာ

သိတ္ရယ္စရာေကာင္းတယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္။

တၿခားသူေတြက လက္ညိွဳးတေထာင္ထိုးမယ္ ဆိုရင္ က်ေနာ္အဆင္သင့္ေစာင့္ႀကိဳေနပါတယ္။ က်ေနာ့ ကို ေဝဖန္ေထာက္ၿပစရာအခ်က္အလက္ရိွ

ရင္ တင္ၿပပါ။ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ေထာက္ၿပတဲ့ အခ်က္ေတြဟာမွန္ကန္တယ္။

က်ေနာ္မွားခဲ့တယ္ဆိုရင္ အမ်ားေရွ႕မွာဝန္ခံေတာင္းပန္ဖို႔အခ်ိန္မေရြးပါ။

ဘာၿဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္ၿဖတ္သန္းခဲ့တဲ့သမိုင္းကိုက်ေနာ္လိပ္ၿပာလံုလို႔ပဲ။

ကိုႏိုင္ေအာင္ ကို တခုေၿပာခ်င္တယ္။ ခင္ဗ်ားနားလည္ပါ။

ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုဟာ သိတ္ၿပီးဂုဏ္သိကၡာႀကီးပါတယ္။

ဒါကို ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားမိန္းမေမြးေန႔စားပြဲေပၚက အရက္ဝိုင္းတဝိုင္းလို

သေဘာမထားတာကိုခႊင့္မလႊတ္ႏိုင္တဲ့အမွားႀကီးတခုအၿဖစ္

က်ေနာ္ယူဆတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔မၿဖတ္သန္းခဲ့လို႔တန္ဘုိးကိုမသိဘူးဆိုရင္လည္း

ဘဝေပါင္းမ်ားစြာေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့သူေတြကိုေတာ့

ငံ့ညွာေထာက္ရႈသင့္တယ္လို႔က်ေနာ္ထင္တယ္။

စင္ၿမင့္ေပၚကိုခင္ဗ်ားတို႔တက္ဖို႔ ၈၈၈၈ ကိုအသံုးခ်ၿပီးစင္ထိုးတာကိုေတာ့

လံုးဝလက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုေတာ့ သိေစခ်င္တယ္။

တၿခားႀကိဳက္တဲ့စင္ထိုးၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ႏိုင္ငံေရးအတြက္တက္ပါ။ က်ေနာ္နဲ႔မဆိုင္ပါ။

၈၈၈၈ စင္ကိုအသံုးခ်တက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အသက္နဲ႔လဲၿပီးကာကြယ္ရပါလိမ့္မယ္။ ရွစ္ေလးလံုးရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာအတြက္က်ေနာ္တာဝန္ေက်ခ်င္တယ္။

ၿပည္သူကိုၿပစားၿပီး မိသားစုနဲ႔ ကိုယ္က်ိဳးရွာမႈကိုဘယ္ေတာ့မွလုပ္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ခင္ဗ်ားသိပါ။

တိုင္းၿပည္ နဲ႔ ၿပည္သူ႕အမည္ကိုသံုးၿပီး အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းမွာေန၊

ကားအေကာင္းႀကီးေတြစီးဇိမ္ခံတဲ့အလုပ္ကိုလုပ္ရဲတာေတာ့ခင္ဗ်ားတို႔ပဲလုပ္ရဲပါတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ့ အဲ့ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မလုပ္ရဲတဲ့အၿပင္ သတၲိလည္းမရိွပါ။

ဒီေနရာမွာေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ကက်ေနာ့ထက္သတိၱရိွတယ္ဆိုတာကိုဝန္ခံပါရေစ။

ၿပည္သူ၊ ရဟန္း၊ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕အရိုးေတြကိုဆက္ၿပီး

ေသြးေတြၿဖန္းထားတဲ့အရိုးတံတား ေပၚမွာ ခင္ဗ်ားတို႔ကၿဖတ္ေလ်ာက္ၿပီး သစၥာမဲ့ႏိုင္ေပမဲ့

က်ေနာ္ကေတာ့ လံုးဝလုပ္ရဲတဲ့သတၱိမရိွတာအမွန္ပါ။

က်ေနာ့ဘဝမွာ အေႀကာက္ဆံုးတခုပဲရိွပါတယ္။

တိုင္းၿပည္အတြက္တန္ဘိုးမၿဖတ္ႏိုင္စြာရင္းႏွီးသြားႀကတဲ့ အာဇာနည္ေတြရဲ႕အရိုးေတြတြန္မွာ

သူတို႔ရဲ႕သစၥာဆူးမွာကို က်ေနာ္အေႀကာက္ဆံုးပါ။

က်ေနာ္ေနာက္ဆံုးေၿပာခ်င္တာက ခင္ဗ်ာတို႔ႏိုင္ငံေရးစင္ၿမင့္ေပၚတက္လွမ္းဖို႔အတြက္

ႀကိဳက္တ့ဲအဖ႔ဲြအစည္းေထာင္ၿပီးတက္ပါ။

ခင္ဗ်ားတို႕ႀကိဳက္သေလာက္ခ်မ္းသာ က်ေနာ္စိတ္မဝင္စားဘူး။

ခင္ဗ်ားတို႔လုပ္ပိုင္ခြင့္ကိုလုပ္ႏိုင္တယ္။

က်ေနာ္ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္တားဆီးခ်င္တာက

ဒီေန႔ဒီရက္ကစၿပီး ရွစ္ေလးလံုးအမည္ကိုသံုးၿပီး ႏိုင္ငံေရးစင္ၿမင့္ေပၚကို တက္လွမ္းဖို႔လံုးဝမလုပ္ပါႏွင့္။

တကယ္လို႔လုပ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္

က်ေနာ္စြမ္းသေလာက္ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္တိုက္ပြဲဝင္ကာကြယ္သြားမယ္ဆိုတာ

ဒုတိယအႀကိမ္ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္သတိေပးလိုက္ပါတယ္။

ရွစ္ေလးလံုးဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔မတန္လို႔ပဲ။

ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုဂုဏ္သိကၡာ ကို အၿမဲဦးထိပ္ထားလွ်က္

သန္းဝင္း

( လက္မွတ္ထိုးထားပါသည္)

by Maung Maung Wann on Wednesday, January 18, 2012 at 1:45am

ယခုအစီရင္ခံစာသည္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေၿမာက္ပုိင္းေဒသ )တြင္ သူလွ်ိဳအၿဖစ္ စြပ္ဆြဲခံရၿပီး ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ၿခင္းခံေနရာမွ ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္လာသူ ထင္လင္းေအာင္မွ ေပးပုိ႔လာေသာ အစီရင္ခံစာၿဖစ္ပါသည္။

————————————————————————————————

က်ေနာ္ ထင္လင္းေအာင္သည္ ဦးေအာင္သန္း ေဒၚခင္ရီတို႔မွ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ေမလ

၂၄ ရက္ေန႔မွာ မြန္ျပည္နယ္ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕တြင္ေမြးဖြားပါသည္။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ အေျခခံ

ပညာအလယ္တန္းေက်ာင္း၊ အလက(၁)သထံုၿမိဳ႕တြင္မူလတန္းပညာကိုသင္ၾကားပါသည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္တြင္ အထက္တန္းပညာသင္ၾကားေနခ်ိန္ ဒီမိုကေရစီအေရးအခင္းျဖစ္ပြားပါသည္။

က်ေနာ္သည္ ေက်ာင္းသားသမဂၸ၏ သတင္းႏွင့္၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးရံုးတြင္ ၀င္ေရာက္တာ၀န္ထမ္း

ေဆာင္ပါသည္။ သပိိတ္အေျခစိုက္စခန္းမွာ ၀ိဘာဂီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္းတြင္ျဖစ္ပါ၏။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊စက္တင္ဘာ အာဏာသိမ္းၿပီး ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ အမွတ္ ၂၄ ေျခလွ်င္တပ္ရင္းမွ

တပ္ရင္းမွဴးကိုယ္တိုင္လာေရာက္ လူစုခြဲခိုင္းရာ ၂၀ ရက္ေန႔ညေနပိုင္းက်မွ လူစုခြဲလိုက္ပါသည္။

သပိတ္စခန္းေခါင္းေဆာင္းမ်ားမွာ

၁။ တင္၀င္း

၂။ သူရိန္ထြန္း

၃။ တင္အံုး

၄။ ေက်ာ္ေက်ာ္

၅။ ဆန္းေအာင္

၆။ ျမင့္သူ

၇။ ေအာင္ေအာင္

၈။ ေက်ာ္မိုး

၉။ ကိုမ်ိဳးတို႔ျဖစ္ပါသည္။

          ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ က်ေနာ္၊ ေအာင္ေဇာ္ဦး၊ သံေခ်ာင္း၊ ခင္ေမာင္သိန္း၊ ခိုင္စိုးတို႔သည္ လက္

နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ သထံုၿမိဳ႕မွထြက္ခြါခဲ့ၾကပါသည္။ သထံုမွ ၿမိဳင္ကေလး၊ဘားအံ

ထိုမွတဆင့္ ဖားကပ္၊ မုဂတိ၊မင္းစီ၊ နတ္ႀကီး စသည့္ရြာစဥ္မ်ားကိုျဖတ္ၿပီး ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ ေကအင္

ယူ နယ္ေျမရွိ တပ္ရင္း(၂၁) မယ္သေလစခန္းသို႔ေရာက္ပါသည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊ ႏို၀ဘၤာလ ၅ ရက္

ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး စတင္ဖြဲ႔စည္းခ်ိန္မွာ က်ေနာ္အပါ

အ၀င္ အင္အား ၁၀၀ ခန္႔ မယ္သေလအနီးရွိ ဆင္ေတာင္ေျခတြင္ သင္တန္းတက္ခဲ့ရပါသည္။

          ၁၉၈၉ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ မယ္သေလစခန္းက်သျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ရိုးကလိုး

ဒုကၡသည္စခန္းအနီးတြင္ တပတ္ခန္႔ခိုေနၿပီး ေရေက်ာ္စခန္းသို႔သြားေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ေရေက်ာ္စ

ခန္းတြင္ စစ္သင္တန္း ႏွစ္လတက္ေရာက္သင္ၾကားခဲ့ၿပီး ဧၿပီလတြင္ တပ္ေျပာင္းေရႊ႕ခြင့္အရ

က်ေနာ္ႏွင့္ စိုင္းထူး(က်ိဳက္ထို) ႏွစ္ေယာက္သည္ ေရေက်ာ္မွ မဲေဆာက္၊ မဲသေ၀ါ၊ မာနယ္ပေလာ

ေနာက္ဆံုး ဦးသုထသို႔ ေမလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ ထိုစခန္းတြင္ တပတ္မွ်ေနထိုင္

ေနစဥ္ ဦးသုထစခန္းက်ျပန္သျဖင့္ စခန္းေျပာင္းေရႊ႕ရာ ေသာ္လဲထ ၄င္းမွ မဲလထ ၄င္းမွ လဲသာထ

သို႔ေရာက္ရွိၿပီး အမွတ္ ၂၀၉ တပ္စခန္းကို တည္ေဆာက္ရပါသည္။

          အမွတ္ ၂၀၉ တပ္ရင္းတြင္ စစ္ေရး ႏိုင္ငံေရးတာ၀န္မ်ားကိုထမ္းေဆာင္ေနရင္း ပေလာင္

နယ္ေျမတြင္ ABSDF ၅၀၁ တပ္ရင္းသစ္တခုဖြဲ႔စည္းရန္အတြက္ ေရြးခ်ယ္ျခင္းခံခဲ့ရပါသည္။၂၀၉

တပ္ရင္းမွ ရဲေဘာ္ ၂၁ ေယာက္ ၊ ေသေဘာဘိုးမွ ၃ ေယာက္၊ ရ၀မ္ခမွ ၃၊ ဘုရားသံုးဆူမွ ၁ ဦး၊

နယ္ေျမရံုးမွ ၂ ၊ စုစုေပါင္း (၃၀) ေယာက္ကိုေရြးခ်ယ္ၿပီး ၁၉၉၀ ျပည့္ ဇန္န၀ါရီလထဲတြင္ ႏွစ္သုတ္

ခြဲပို႔ခဲ့ပါသည္။

          ABSDF ဥကၠဌ ကိုမိုးသီးဇြန္မွ တာ၀န္ေပးသျဖင့္ သြားေရာက္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရပါသည္။

          တပ္ရင္းမွဴး သိုက္ထြန္းဦး (ဘုရားသံုးဆူ)-ရန္ကုန္ သာေကတ ၅ ရပ္ကြက္။

          ဒု-ရင္းမွဴး သူရေဇာ္ (၀မ္ခ) – ျမင္းၿခံ

          ေဆးတာ၀န္ခံ သိန္းထြန္း (၀မ္ခ) – ေက်ာင္းကုန္း

          တပ္စုမွဴး ထင္လင္းေအာင္

          တပ္စိပ္မွဴး ေဇာ္ႏိုင္ (ေသေဘာဘိုး) – ရန္ကုန္

          တပ္စိပ္မွဴး ဇလံုး(ေဇာ္ေဇာ္ဦး) – ေတာင္စြန္း

          ရဲေဘာ္မ်ား

          အငယ္ေလး (၀မ္ခ) – မႏၱေလး

          ေမာင္ေမာင္ (နယ္ေျမရံုး) – ရန္ကုန္ ဒလ

          သက္ေအာင္ (နယ္ေျမရံုး) – ရန္ကုန္ ၈ မိုင္

          ေအာင္၀င္းတင့္ (ေသေဘာဘိုး) – ရန္ကုန္

          ေဇာ္ျမင့္ (ေသေဘာဘိုး) – ရန္ကုန္

          လွေ၀ – က်ိဳက္ေကာ္

          ေအာင္ႏိုင္ – ပဲခူး

          ေမာင္ဦး – ပဲခူး

          ဆန္းျမင့္ကိုကို – ပဲခူး

          ေမာင္ဦး – ပဲခူး

          ျမင့္ဥၤီးေလး (မႏွဲေလး) – သထံု

          ေက်ာ္ေက်ာ္ – က်ိဳက္ထို

          ဂါမဏိ – က်ိဳက္ထို

          ထက္ခိုင္ – က်ိဳက္ထို

          စန္းျမင့္ – ရန္ကုန္

ဦးႏိုင္ဦး – ပဲခူး

          သန္းထိုက္ – ရန္ကုန္

          သန္းထြဋ္ – ပဲခူး

          ေအာင္ဆန္းဦး – သထံု ေပၚေတာ္မူ

          ေက်ာ္မ်ိဳး – က်ိဳက္ထုိ

          ႏိုင္လင္း – သထံု ဇင္းက်ိဳက္

          သိန္းလြင္ – ရန္ကုန္

          စိုး၀င္း – ရန္ကုန္

          ေအာင္ေဇာ္ဦး – သထံု

အထက္ပါ ၃၀ ဦးတို႔ကို မာနယ္ပေလာမွ ေသာ္လဲထ၊၄င္းမွ မယ္ေဟာင္ေဆာင္၊ ၄င္းမွ မယ္စတီရမ္း၊

၄င္းမွ ခ်င္းမိုင္၊ ခ်င္းမိုင္မွ မာန္ၿမိဳ႕အနီးရွိ လြယ္ဖာပုပ္ေတာင္အထိ သြားၾကရၿပီး အဲဒီမွာ စုပါသည္။ က်ေနာ္

တို႔သြားရမည့္အဖြဲ႕မ်ားမွာ PSLP,ALP,PDF,ABSDF ေတာင္ပိုင္းမွ ေျမာက္ပိုင္းသို႔ ထြက္မည့္လူမ်ားလည္းရွိ

ပါသည္။ PDF ၂ ဦး၊ ABSDF ၃၄ ဦး၊ ALP ၄ ဦး၊ PSLP ၁၈ ဦးတို႔ဟာ ၁၉၉၀ မတ္လ ၈ ရက္ေန႔မွ စတင္ခရီး

ထြက္ခဲ့ၾကပါသည္။

          မိုင္းဆပ္မွတဆင့္ က်ိဳင္းတံု ၄င္းမွတဆင့္ ပန္ဆိုင္း (ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္) သို႔ ဧၿပီလဆန္းတြင္ေရာက္ရွိၾက

ပါသည္။ တဖန္ပန္ဆိုင္းမွ မိုင္းေမာသို႔ ကားျဖင့္ပို႔ေပးပါသည္။ လမ္းတြင္ တိုက္ပြဲ ၃ ႀကိမ္ရင္ဆိုင္ခဲ့ရ၏၊ ပ

ေလာင္နယ္ေျမသို႔ ဇြန္လတြင္ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး တလခန္႔ေရွ႕တန္းတြင္လွဳပ္ရွားရသည္။ တပ္ရင္း (၂၁၇) မွတပ္

ရင္းမွဴး စိုင္းစိုးလင္းႏွင့္က်ေနာ္ ဦးေဆာင္ေသာတပ္စုတစုသည္ မိုးမိတ္၊ မိုးကုတ္၊ နမ္းဆန္နယ္ေျမမ်ားသို႔

လွည္လည္ စည္းရံုးေရးေဆာင္ရြက္ရပါသည္။ ABSDF ဗဟိုမွညႊန္ၾကားခ်က္အရ KIA ဗဟိုသို႔ ဇြန္လတြင္

ခရီးဆက္ခဲ့ရာ ဇူလိုင္လကုန္တြင္ KIA တပ္ရင္း (၈) သို႔ေရာက္ခဲ့ၿပီး ABSDF ေျမာက္ပိုင္း ေရႊဂူခရိုင္မွဴး

ရဲလင္းႏွင့္ တပ္စုတစုကို တပ္ရင္း (၈) တြင္ေတြ႔ဆံုခဲ့ပါသည္။ ၄င္းတို႔ႏွင့္အတူ ၾသဂုတ္လတြင္ ABSDF ေျမာက္ပိုင္းသို႔ထြက္ခဲ့ရာ

နည္းဗ်ဴဟာ(၂) တပ္မဟာ (၃) KIA စခန္းရွိ ABSDF ေျမာက္ပိုင္းမွ ဗန္းေမာ္

ခရိုင္မွဴး ညီညီေက်ာ္ႏွင့္အဖြဲ႔ကို ထိုစခန္းတြင္ေတြ႔ရပါသည္။

          တပ္ရင္း (၈) တြင္ေနထိုင္စဥ္က တပ္ရင္းမွဴ သိုက္ထြန္းဦးႏွင့္ ရဲေဘာ္ စိုးႏိုင္ဦးတို႔က ABSDF

ေျမာက္ပိုင္းသို႔ ႀကိဳတင္သြားခဲ့ၾကသည္။ ၄င္းတို႔ႏွစ္ဦးက တရုတ္ျပည္ဘက္မွ သြားျခင္းျဖစ္၏။

          တပ္မဟာ (၃) သို႔ က်ေနာ္တို႔ေရာက္ခ်ိန္တြင္ တပ္ရင္းမွဴးက လာေရာက္ႀကိဳဆိုပါသည္။ ၄င္း

စခန္းမွ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အတူ စစ္ဆင္ေရးျပဳလုပ္ရာ မအူပင္တြင္ အနီးကပ္တိုက္ပြဲျဖစ္ပြါး

ခဲ့သျဖင့္ ၾသဂုတ္လ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ က်ေနာ့္ဒူးေခါင္းကို ေသနတ္မွန္သျဖင့္ KIA တပ္မဟာ (၃)တြင္

ေဆးကုသေနစဥ္ က်ေနာ္ႏွင့္ ရဲေဘာ္ေက်ာ္မ်ိဳးကိုခ်န္ထားခဲ့ၿပီး က်န္လူမ်ားက ခရီးဆက္ထြက္ပါသည္။

ဒဏ္ရာသက္သာလာၿပီးေနာက္ တပ္မဟာ(၃)မွ ေမာင္ေမာင္ေကာင္းႏွင့္ အတူ က်ေနာ္ႏွင့္ ေက်ာ္မ်ိဳး

တို႔လည္း ပန္ႏိုင္ရြာ၊ ဘင္ေခါင္းရြာ၊ ပထန္ရြာ၊ တအင္းရြာ၊ မအူပင္ရြာမ်ားသို႔ စည္းရံုးေရးဆင္းရာ အလြန္

ပင္ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။က်ေနာ္ႏွင့္ေက်ာ္မ်ိဳးက ၄င္းရြာမ်ားကို အမာခံနယ္ေျမျပဳလုပ္ၿပီး စစ္သားသစ္စု

ုေဆာင္းျခင္း ၊ရိကၡာမ်ားမ်ားအခ်ိန္မေရြးရရွိေအာင္ ျပင္ဆင္ျခင္း၊ ေစတနာ့၀န္ထမ္းအလုပ္သမားမ်ား ရရွိေအာင္

စည္းရံုးျျခင္းတို႔ကို ေဆာင္ရြက္ၾကပါသည္။

          ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ္ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ ABSDF ေျမာက္ပိုင္းသို႔ခရီးထြက္ခဲ့ရာ တပ္မဟာ

(၃)မွ အင္ေခါင္း၊ ႀကိဳးတံတား၊ ေနာင္ရာပါရြာမ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္ကာ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္

ေန႔တြင္ ABSDF ေျမာက္ပိုင္းသို႔ေရာက္ရွိပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ေရာက္ရွိခ်ိန္တြင္ တပ္ရင္းမွဴ သိုက္ထြန္း

ဦးႏွင့္အတူ ရဲေဘာ္ ၈ ဦး ရင္း ၅ နယ္ေျမသို႔ စစ္ဆင္ေရးသြားေနေၾကာင္းသိခဲ့ရသည္။ က်ေနာ္ လမ္း

ေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ေသးပါ။ တပ္တြင္းအေျခအေနမ်ားကို ေဆြးေႏြးပါသည္။

          က်ေနာ္ႏွင့္ ကိုသိန္းထြန္းသည္ ABSDF ေတာင္ပိုင္း ဗဟိုမွခ်မွတ္ထားေသာ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒ

မ်ားႏွင့္ ေျမာက္ပိုင္းမွ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒအခ်ိဳ႕ ကြားျခားခ်က္ရွိေၾကာင္း ေထာက္ျပခဲ့ပါသည္။

          ၁။ သစၥာအဓိဌာန္

          ၂။ ရဲေဘာ္မ်ားကို စစ္ေဆးရာတြင္ ခံုရံုးဖြဲ႕ၿပီး စနစ္တက်မစစ္ေဆးဘဲ ပါးစပ္မိန္႔ျဖင့္သတ္ျခင္း

          ၃။ အထက္ႏွင့္ေအာက္ ညီမွ်မွဳမရွိျခင္း

          ၄။ ၿမိဳ႕နယ္စြဲမ်ားရွိျခင္း (အထူးသျဖင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္)

          ၅။ ရဲေဘာ္သစ္စုေဆာင္းရာတြင္ မတရားစုေဆာင္းျခင္း၊ မတရားဖမ္းဆီးခုိင္းေစျခင္း

          ၆။ အဖြဲ႕ပိုင္ေငြေၾကးကို အလြဲသံုးစားလုပ္ျခင္း စသည္တို႔ကို ေဆြးေႏြးရာ သူတို႔က ပါယ္ခ်ၿပီး

အမွတ္(၁) တြင္ အခ်က္ တခ်က္တိုးေပးပါသည္။ ဗဟိုမွသတ္မွတ္ထားေသာ စာသားႏွင့္မတူပါ။

ABSDF ကခ်င္ႏွင့္ ၅၀၁ မွက်ေနာ္တို႔ နားလည္မွဳ ကြဲလြဲတာစတင္ပါေတာ့သည္။ ကခ်င္ရွိ

စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္သံေခ်ာင္းႏွင့္ ဥကၠဌ မ်ိဳး၀င္းတို႔က ၅၀၁ ႏွင့္ ၆၀၁ ကို သူတို႔လက္ေအာက္ခံတပ္ရင္းမ်ား

ျဖစ္ေစခ်င္ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အဆင့္လိုိက္တာ၀န္ယူမွဳမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။

          လူႀကီးမ်ားထံ ေၾကးနန္းပို႔ရန္ေတာင္းဆိုခဲ့ရာ ပို႔ခြင့္ရသျဖင့္ ကခ်င္ဆက္သြယ္ေရးစက္ျဖင့္

ေတာင္ပိုင္းဗဟိုဌာနခ်ဳပ္သို႔ ေၾကးနန္းပို႔ အေၾကာင္းၾကားပါသည္။ ဗဟုိမွလူႀကီးမ်ားျဖစ္ေေသာ ကို

ေမာင္ေမာင္တိတ္၊ ယခင္ဘ႑ာေရး ကိုသန္း၀င္း၊ DAB တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး၊ ေက်ာ္ေက်ာ္

(ABSDF အတြင္းေရးမွဴး)၊ မိုးသီးဇြန္ (ဥကၠဌ၊ မုတ္ဆိပ္ (ဆက္သြယ္ေေရး) တို႔ႏွင့္ေတြ႔ပါသည္။

          ကိုသန္း၀င္းႏွင့္ေတြ႕ခ်ိန္တြင္ (ယခင္က) ထိုကိစၥကိုတားပါသည္။ ၄င္းက ထိုနယ္ေျမသို႔

မသြားသင့္ အႏၱရာယ္ရွိႏိုင္သည္ ဒုတိယအႀကိမ္ ညီလာခံတြင္ ဒီအေၾကာင္းအရာကို သူတင္ျပ

ေပးပါမည္ဟု ေျပာပါသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္ႏွင့္ေတြ႔ခ်ိန္တြင္ က်ေနာ္က အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပ

ၿပီးေတာင္ပိုင္းသို႔ျပန္လာမည္ဟုေျပာရာ ေက်ာ္ေက်ာ္က ျပန္မလာႏွင့္ဟု တားပါသည္။ က်ေနာ္

က ေတာင္ပိုင္းသို႔မျပန္ရလွွ်င္ ABSDF မွထြက္မည္ဟုေျပာသျဖင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္က လက္နက္

ေတြေတာ့ျပန္အပ္လိုက္ပါ ျပန္ခြင့္မျပဳဟု အမိန္႔ခ်မွတ္လိုက္ပါသည္။

          က်ေနာ္တို႔က ေက်ာ္ေက်ာ္ေျပာသည့္အတိုင္း စစ္လက္နက္ပစၥည္းမ်ားကို အပ္လိုက္ပါ

သည္။ က်ေနာ္တို႔အလြန္ပင္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးပမ္းတည္ေဆာက္ထား

ေသာ ABSDF အဖြဲ႔ကို ခြဲရေတာ့မည္ဟု သိလိုက္ရၿပီး ရင္ထဲမွာေဖာ္မျပႏိုင္ေလာက္တဲ့ ေ၀ဒနာ

ေတြကို ခံစားလိုက္ရပါေတာ့သည္။ က်ေနာ္တို႔ထမ္းေဆာင္ခဲ့တာေတြ အလကားျဖစ္ကုန္ၿပီ က်

ေနာ္တို႔ရဲေဘာ္ေတြဟာ စစ္ေျမျပင္မွာ အသက္ကိုႏွင္းၿပီး ျပည္သူမ်ားအတြက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ေန

ခ်ိန္မွာ လူႀကီးပိုင္းမွာေတာ့ ေနရာလုမွဳေတြ အဂတိလိုက္စားမွဳ၊ နယ္ေျမလုမွဳေတြနဲ႔ အခ်င္းခ်င္း

ျပ\နာျဖစ္ေနၾကပါသည္။ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကို သူတို႔လက္ေအာက္၀င္ဖို႔ သိမ္း

သြင္းလို႔မရရင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔စြပ္စြဲၿပီး အာဏာနဲ႔သတ္ပစ္ၾက၏။ ဒါကို ကခ်င္ကေခါင္းေဆာင္

ေတြက သိလ်က္နဲ႔ မသိေယာင္ေဆာင္ေနခဲ့ၾကပါသည္။ AB ေျမာက္ပိုင္းကလက္နက္သိမ္းထားၿပီး

တဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ကို မတရားစည္းကမ္းတင္းၾကပ္တာေတြလုပ္ခဲ့ပါသည္။

          ဒီအခ်ိန္မွာ ဥကၠဌထြန္းေအာင္ေက်ာ္က ထြက္ေပါက္တခုေပးပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ေတာင္

ပိုင္းျပန္ရန္အဆက္အသြယ္ ရွာခြင့္ျပဳလိုက္တာေၾကာင့္ က်ေနာ္လည္း ၅၀၁ မွာရွိသည့္ ကိုသိန္း

ထြန္း (ေဆးမွဴး)၊ ေအာင္ႏိုင္(ေဆးမွဴး) တို႔ကိုဆက္သြယ္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ကိုျပန္ေခၚဘို႔ေျပာေတာ့

ေအာင္ႏိုင္(ေဆးမွဴး)ေရာက္လာၿပီး မၾကာခင္မွာ ၅၀၁ တပ္ရင္းမွဴးရဲ႕ဆက္သားလုပ္ေနတဲ့ စိုး

မင္းေအာင္က ၁၉၉၁ ရွစ္ေလးလံုးႏွစ္ပတ္လည္မတိုင္ခင္ ABSDF ကေနထြက္ေျပးသြားပါသည္။

          လိုက္ရွာၾကရာ စိုးမင္းေအာင္ကို ေရႊလီမွာဖမ္းမိလာၿပီး ဗန္းေမာ္ခရိုင္ကို ေခၚသြားပါသည္။

စိုးမင္းေအာင္ကို န၀တေထာက္လွန္းေရးဟုစြပ္စြဲၿပီး စစ္ေဆးၾကပါသည္။ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ျငင္းသ

ျဖင့္ စိုးမင္းေအာင္းရဲ႕လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ေျခေထာက္ကို ထိပ္တံုးခတ္ထားၿပီး ေျခဖ၀ါးႏွစ္ဖက္ကို ဒါးနဲ႔

ခြဲပါသည္။ မီးကင္ပါသည္။ စိုးမင္းေအာင္က အာေခါင္သံႀကီးနဲ႔ေအာ္ၿပီး ေတာင္းပန္ရွာပါသည္။

သံေခ်ာင္းခၽြန္္ခၽြန္ေတြကို မီးဖုတ္ၿပီး အသားထဲကိုထိုးထဲ့ပါသည္။ ဒါးကိုမီးကင္ၿပီး ကပ္ပါသည္။

စိုးမင္းေအာင္က ပထမေတာ့ တင္းခံထားေပမယ့္ နာၾကင္လြန္းေတာ့ ေထာက္လွန္းေရးပါ လို႔

၀န္ခံရွာပါသည္။

          ႏွစ္စက္တာကို ခံစားရလြန္းတဲ့ စိုးမင္းေအာင္က သက္သာလိုသက္သာညား ေသြးရူး

ေသြးတန္းနဲ႔ ေျပာမိေျပာရာ နံမည္ေပါင္ ၅၀ ေက်ာ္ကို ေျပာၿပီး အသက္ထြက္သြားရွာတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး တေယာက္ၿပီးတေယာက္ အဖမ္းခံရၿပီး အႏွိပ္စက္ခံၾက၊ မခံႏိုင္ေတာ့ နံမည္

ေတြေလွ်ာက္ေျပာနဲ႔ လူေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ငရဲခံရပါတယ္။

          ဒီလိုနဲ႔ စက္တင္ဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔ဟာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ေၾကကြဲစြာခံစားရတဲ့ေန႔

တေန႔ေပါ့၊ က်ေနာ္ ကခ်င္ကိုလာတာ တႏွစ္တိတိၾကာေအာင္လာခဲ့ရတာပါ။ က်ေနာ္တို႔ ထမ္း

ေဆာင္တဲ့တာ၀န္နဲ႔ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတဲ့ ခရီးကိုမၾကည့္ဘဲ က်ေနာ္နဲ႔ ေအာင္ႏိုင္ကို န၀တ

ေထာက္လွန္းေရးလို႔ စြပ္စြဲၿပီး ႏွိပ္စက္ၾကပါသည္။ က်ေနာ္တို႔က စိုးမင္းေအာင္အျဖစ္ကိုသိ

ထားတာေၾကာင့္ က်ေနာ္က ေအာင္ႏိုင္နဲ႔တိုင္ပင္ၿပီး ၀န္ခံလိုက္ပါသည္။ က်ေနာ္ န၀တေထာက္

လွန္းေရးမဟုတ္တာကို က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္အသိဆံုးပါ န၀တ နဲ႔တိုက္ပြဲ၀င္ရင္း ဆယ္ခါျပန္ေသရဲ

ပါ၏္။ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းသတ္လို႔ေသမွာကိုေတာ့ ေၾကာက္တာအမွန္ပါ။ ဒါေၾကာင့္အေျခအေန

ကိုၾကည့္ၿပီး ၀န္ခံလိုက္ပါသည္။ ၀န္မခံရင္ေသေအာင္ႏွိပ္စက္ၾကမွာပါ။ လြတ္မည့္ရက္ကိုေစာင့္

ရင္း အခ်ဳပ္ထဲမွာ ငရဲခံေနရပါသည္။ ညဘက္ေရာက္မွာကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔သိပ္ေၾကာက္ပါ၏။

          ညဘက္ေရာက္ရင္ မူမူးရူးရူးနဲ႔ လာႏွိပ္စက္ၾကတာကို ေခါင္းငုံ႕ခံရပါသည္။ တျဖည္းျဖည္း

နဲ႔ က်ေနာ္တို႔လို အစြပ္စြဲခံရသူ ၁၃၀ ခန္႔ရွိပါၿပီ။ သင္းသင္းညီဆိုရင္ ဒါရိုက္တာရွင္လံုးရဲ႕သမီးေလး

ပါ သူ႔အေမလာေခၚလို႔ လႊတ္ေပးလိုက္ပါသည္။ စိုးမင္း (မႏၱေလး ကိုေတာ့ ဖမ္းၿပီး မစစ္ေဆးဘဲ

ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ပါသည္။ မ်ိဳးေဇာ္ေအာင္ကိုေတာ့ ဆက္သြယ္ေရးစက္ရွိတယ္ဆိုတဲ့စြပ္စြဲခ်က္

နဲ႔ နည္းမ်ိဳးစံုစစ္ေဆးေမးျမန္းၾကပါသည္။ ေဇာက္ထိုးဆြဲထားၿပီး စအုိထဲကို ၀ါယာႀကိဳးထည့္ကာ

လွ်ပ္စစ္လႊတ္လိုက္တာ အူပုတ္ၿပီးေသသြားပါေတာ့သည္။ ဒီသတင္းကိုၾကားေတာ့ ဗန္းေမာ္ခ

ရိုင္က ဂါမဏိသက္တင္၊ စိုးႀကိဳင္တို႔ထြက္ေျပးၿပီး အလင္း၀င္သြားပါေတာ့သည္။

          ဒီအေၾကာင္းကိုသိသြားေသာ တပ္ရင္းမွဴးဘဂ်မ္းက ေဒါသူပုန္ထၿပီး အခ်ဳပ္ခန္းထဲကို သူရဲ႕

ပစၥတိုနဲ႔ လိုက္ပစ္ပါသည္။ ဦးေအာင္မိုး(ဗန္းေမာ္)ကိုထိမွန္ၿပီး ပြဲခ်င္းၿပီး ေသတာကို ေျခသလံုး

သားေတြလွီးပစ္ပါေသးသညါ။ အဲဒီညမွာ သက္ႏိုင္ကိုေခၚထုတ္ၿပီး ေမးတာ ေမးလို႔မရေတာ့

သက္ႏိုင္ရဲ႕နားရြက္ကို ေသနတ္နဲ႔ပစ္ေဖာက္ၿပီး ေပါက္သြားတဲ့ေနရာကို ဒုတ္နဲ႔ထိုးထဲ့ပါသည္။

ေနာက္ေန႕မွာေက်ာ္ေဌးကိုေခၚထုတ္ၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးမဟုတ္လားလို႔ စြပ္စြဲေမးတာကို

ေက်ာ္ေဌးက မဟုတ္ပါဘူးလို႔ အတန္တန္ျငင္းတာေၾကာင့္ ေက်ာ္ေဌးရဲ႕မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ကို

အပ္နဲ႔ထိုးဆြပါသည္။ အဲဒီဒဏ္ရာနဲ႔ဘဲေက်ာ္ေဌးေသပါေတာ့သည္။

          ေန႔စဥ္ ေန၀င္ကမိုးခ်ဳပ္ထိ ေအာ္ဟစ္ေတာင္းပန္ ၿငီးျငဴသံေတြက စိတ္ေျခာက္ခ်ားစရာ

ေကာင္းလွပါသည္။ ေက်ာ္ေဌးေသခါနီးေျပာစကားအရ ေက်ာ္ေ၀နဲ႔ခင္ခ်ိဳဦးကို ထပ္ၿပီးစစ္ေဆး

ၾကျပန္ပါေရာ။ အဆိပ္ေတြဘယ္မွာ၀ွက္ထားသလဲဆိုၿပီး ေက်ာ္ေ၀ကို ဒါးအဖ်ားနဲ႔ နားရြက္ကို

တေနကုန္ရိုက္ၿပီးေမးပါသည္။ ေနာက္ၿပီးေခ်ာင္းထဲမွာေရႏွစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးအဆိပ္ထုတ္

မေပးရေကာင္းလားဆိုၿပီး ေက်ာ္ေ၀ရဲ႕ေျခသန္းတဖက္ကိုျဖတ္ၿပီး ပါးစပ္နဲ႔ကိုက္ေျပးခိုင္းပါ၏္။

အခ်ဳပ္ထဲေရာက္ေတာ့ အဲဒီလက္ျပတ္ကို ႀကိဳးနဲ႔သီၿပီး လည္ပင္းမွာဆြဲခိုင္းထားပါသည္။ ငါးမိ

နစ္တႀကိမ္ တေယာက္ၿပီးတေယာက္၀င္လာၿပီး အခ်ဳပ္ခန္းထဲက လူေတြကို ရိုက္ပါသည္။

          ခင္ခ်ိဳဦးကို အဆိပ္လိုက္ျပခိုင္းရာ ခင္ခ်ိဳဦးက မသိတဲ့အေၾကာင္း မရွိတဲ့အေၾကာင္း

ငိုၿပီးေတာင္းပန္ရွာသည္။ ဒါေပမယ့္ စစ္တဲ့သူေတြက သူရဲပူးေနသလိုဘဲ ရက္စက္စြာႏွင့္

ခင္ခ်ိဳဦးရဲ႕အ၀တ္အစားေတြကို အကုန္ဆြဲခၽြတ္ပစ္လိုက္ၿပီး လိုက္ရွာပါသည္။ မေတြ႕ေတာ့

ခင္ခ်ိဳဦးကို ေျမႀကီးထဲျမွဳပ္ထားၿပီး ေခါင္းသာေဖာ္ထားျပန္ပါသည္။ ပါစပ္ထဲကိုဒါးထဲ့ၿပီးေမႊျပန္

ျပန္ပါသည္။ ဆံပင္ကိုလည္းဒါးႏွင့္ျဖတ္ပစ္ပါသည္။ တဖန္ ဆံပင္ဆြဲၿပီး တပ္၀င္းထဲကိုဒရြတ္

တိုက္ဆြဲတာေၾကာင့္ အ၀တ္မရွိဘဲပက္လက္ႀကီးပါလာတဲ့ ခင္ခ်ိဳးဦးကိုျမင္ရေတာ့ မျမင္ရက္

စရာပါ က်ေနာ္မ်က္ရည္က်မိပါေတာ့သည္။ ဘယ္ေလာက္ယုတ္မာသလဲဆိုလွွ်င္ ခင္ခ်ိဳဦးရဲ႕

မိန္းမအဂၤ ါကိုဒုတ္နဲ႔ထိုးၿပီး ရွာေဖြေနတာျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္းကေတာ့ ငရဲျပည္မွာေတာင္မွ ဒီ

ေလာက္ရက္စက္ယုတ္မာတာ ရွိမယ္မထင္ပါဘူး။ ခင္ခ်ိဳဦးက မခံမရပ္ႏိုင္လို႔ ေအာ္ေတာ့

မၾကား၀ံ့မနာသာ ဆဲေနၾကတာ ေယာကၤ်ားႀကီးေတြတန္္မယ့္ မိန္းမယုတ္ေတြထက္ေတာင္

ေအာက္တန္းက်ပါေတာ့၏။ ဆဲရင္းပါးကို၀ိုင္းရိုက္ေနလိုက္ၾကတာ တိရိစၦာန္ေတြလိုပါပဲ။

                                                          အပုိင္း ( ၂ ) ဆက္ပါဦးမည္….။

]]> http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/21/%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9-%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b1%e1%80%82%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%85/feed/ 0 drkokogyi http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/20/%e1%80%b1%e1%81%bf%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%92%e1%80%9e%e1%80%99%e1%80%bd-%e1%80%a1%e1%80%9b%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b-5/ http://drkokogyi.wordpress.com/2012/01/20/%e1%80%b1%e1%81%bf%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%92%e1%80%9e%e1%80%99%e1%80%bd-%e1%80%a1%e1%80%9b%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b-5/#comments Fri, 20 Jan 2012 13:51:05 +0000 drkokogyi http://drkokogyi.wordpress.com/?p=15876 ]]> SOURCE: ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပိုင္း ၅ ) by Aung Moe Win‘ FB

အက်ဥ္းေထာင္ထဲကေန လြတ္ေၿမာက္လာတဲ့ ၈၈၈၈ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြကို ၿမင္ရတာအားတက္ဂုဏ္ယူမိတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးေတြကို နားေထာင္မိတိုင္း၊ ရင့္က်က္အၿမင္က်ယ္တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ေတြကို ခံစားမိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေနထုိင္ရာ ၿပည္ပကိုလွည့္ႀကည့္မိေတာ့— လူသတ္မႈေတြ၊ ၿခစားအက်င့္ပ်က္မႈေတြနဲ႔ ၿပည့္ႏွက္ေနတဲ့သူေတြ၊ အုပ္စုဖြဲ႔ၿခံခပ္ လုပ္စားေနတဲ့ သူေတြ၊ အနာဂတ္ကို ေလာဘတႀကီး ေၿပးနမ္းခ်င္ေနႀကတာကို ေတြ႔ရတယ္။ 

“အတိတ္ဆိုတာ အရိပ္ပမာ လိုက္ေနတာကို အခုထက္ထိနားမလည္ႏိုင္ေသး သူမ်ားအတြက္”          

        နားေထာင္စမ္း-

ဒီည– ပါေဂ်ာင္ ရဲ႕အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ “ ယုဇနပင္ နဲ႔ ဖဲႀကိဳးဝါ” သီခ်င္းဆိုမဲ့သူမရိွဘူး

  “ထြန္းေအာင္ေက်ာ္” ရဲ႕ ဝိညာဥ္ေတြက စႏၵယားခလုတ္ေတြေပၚမွာ ေၿပးေဆာ့ေနတယ္

သမဂၢ အလံေတာ္ေအာက္မွာ— သမဂၢ အလံေတာ္ ေအာက္မွာ   ——-  တဲ့ေလ…………….

    “လွဆိုင္း၊ မ်ိဳးဝင္း၊ သံေခ်ာင္း၊ ေအာင္ႏိုင္၊ သန္းေဇာ္” တို႔အတြက္

ဆယ္ဘဝစာ လိပ္ၿပာေၿခာက္လန႔္ေနေတာ့မယ္

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသရဲ႕ ရက္စက္ႀကမ္းႀကဳတ္ လူမဆန္တဲ့အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ လူသတ္ပြဲႀကီးအၿပီး၊ မႏၱေလးစစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ေၿပာေနက် စကားတခုရိွတယ္။ သူတို႔ဖမ္းဆီးထားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဆီက အေၿဖမရမခ်င္း “ ေဟ့ ေကာင္ေတြ မွန္မွန္ေၿဖေနာ္ မေၿဖရင္ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) က ေကာင္ေတြကို ေခၚလိုက္ရမလား” ဆိုတဲ့ ၿခိမ္းေၿခာက္မႈပဲၿဖစ္တယ္။  တကယ္ေတာ့ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ကို ၁၉၉၂ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္ခဲ့ႀကသူေတြ၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့သူေတြဟာ ဖက္ဆစ္အစိုးရက ဆရာတင္ရေလာက္ေအာင္အထိ ရိုင္းစိုင္းႀကမ္းႀကဳတ္ခဲ့ႀကတယ္။

ဒါဟာ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ သမိုင္းၿဖစ္တယ္။

အဖြဲ႔ဝင္ (၃၀၀) ေက်ာ္ေလာက္သာ ရိွတဲ့အဖြဲ႕မွာ ယုတ္မာသိမ္ဖ်င္းတဲ့ ေအာက္တန္းစား လူတစု ဦးေဆာင္ၿပီး ေက်ာင္းသား အေယာက္ (၁၀၀) ေက်ာ္ကို မတရားသၿဖင့္စြပ္စြဲ ၊ တခ်ိဳ႕ကို ရက္ရက္စက္စက္သတ္ၿဖတ္ခဲ့တယ္။

ဒါဟာ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ သမိုင္းၿဖစ္တယ္။

  ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(ေၿမာက္ပိုင္း) ဥကၠ႒ နဲ႔ ဗကသ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အပါအဝင္ အၿပစ္မဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို လူမဆန္စြာႏွိပ္စက္သတ္ၿဖတ္ခဲ့တယ္။ သမိုင္း ဆိုတာ လိမ္ညာလို႔မရဘူး။ ၿပင္ဆင္လို႔မရဘူး။ ဖာေထးကာကြယ္လို႔မရဘူး                 “ ႏိုင္ငံေရးအေတြ႕အႀကံဳမရင့္က်က္ၿခင္း” ဆိုတာကို နားလည္ႏိုင္ေပမဲ့ “ယုတ္မာႀကမ္းႀကဳတ္ၿခင္း”  ဆိုတာ မိမိကိုယ္တြင္းမွာ ဖြဲ႔တည္ေနတဲ့ သေႏၶ ၿဖစ္တယ္။ ဒီလို ကမ္းကုန္ေအာင္ ယုတ္မာရက္စက္တဲ့ လုပ္ရပ္ကို အစိုးရဘက္ကပဲလုပ္လုပ္၊

ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္းကပဲ လုပ္လုပ္၊ လက္ခံလို႔မရပါ။ ဆန္႔က်င္တိုက္ဖ်က္သြားရပါလိမ့္မယ္။

ရန္သူ႔သူလွ်ိဳ ဆိုတာ–

ရန္သူ႔ သူလွ်ိဳ ဆိုတဲ့စကားကို အုပ္စုတစုကခ်ည္း လူပါးဝ စြပ္စြဲေၿပာဆိုေနမႈကို လံုးဝခြင့္မၿပဳႏိုင္ပါ။  ဒါဟာ ပါေဂ်ာင္ မဟုတ္ဘူး။ မာနယ္ပေလာ မဟုတ္ဘူး။ လက္နက္ကိုင္ထားသူခ်င္း အုပ္စုဖြဲ႔ၿပီး အားနည္းသူကို အႏိုင္က်င့္လိုက္မယ္ဆိုတဲ့ ဓါးၿပ ဂိုဏ္းဆန္ဆန္ အေတြးအေခၚေတြဟာ (၂၁) ရာစုမွာ အသံုးမဝင္တာ ဒီကေန႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြေတာင္ သေဘာေပါက္ပါတယ္။ ရန္သူ႔သူလွ်ိဳဆိုတာ- စြပ္စြဲခံခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕ထဲမွာလည္းရိွႏိုင္သလို၊ လူသတ္မႈကို ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္းက်ဴးလြန္ခဲ့ႀကတဲ့     ABSDF  ( ေၿမာက္ပိုင္း) ကို ဦးေဆာင္ခဲ့သူ သံေခ်ာင္း၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏုိင္၊ မ်ိဳးဝင္း နဲ႔ လွဆိုင္း တို႕လည္းၿဖစ္ႏိုင္တယ္။ ထိုင္းနယ္စပ္မွာ ၿခစားအက်င့္ပ်က္ေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီေရးအေႀကာင္းၿပၿပီး ခ်မ္းသာေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြထဲမွာလည္း ရိွႏိုင္တယ္။

လူတိုင္းမွာ အုပ္စုရိွတယ္။ လက္ယဥ္တယ္ ။ ဝွက္ဖဲေတြရိွတယ္ ဆိုတာ မေမ့ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။

အနိမ့္ဆံုးသေဘာတူညီမႈ

ရန္သူ႔ သူလွ်ိဳ လို႔ ေၿပာဆိုေနတဲ့ အဖြဲ႔ေတြကိုလည္း၊ အၿခားအဖြဲ႔ေတြက ၿပန္လည္စစ္ေမးပိုင္ခြင့္ရိွရမယ္။

ဒါေပမဲ့ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းကို နားမလည္ပဲ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္ေယာင္ေယာင္ ေလသံ နဲ႔ အေပၚစီးက စြပ္စြဲေနမယ္ ဆိုရင္ “ ကိုယ္ အသံုးမက်တာ၊ ဗဟုသုတ မရိွတာ လူသိတယ္” ဆိုတာမ်ိဳးၿဖစ္ေနမယ္ လို႔ သတိေပးပါရေစ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အနိမ့္ဆံုး သေဘာတူညီမႈအၿဖစ္ “ ဒီ လို ရက္စက္ႀကမ္းႀကဳတ္တဲ့၊ လူမဆန္တဲ့ လုပ္ရပ္” ကို ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ရႈတ္ခ်ႀကရပါလိမ့္မယ္။ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ ရာဇဝတ္မႈကို ရာဇဝတ္မႈႀကီး အၿဖစ္ ဆြဲခ်က္တင္ႀကရပါလိမ့္မယ္။ မတရားမႈကို မရႈတ္ခ်ရဲသူေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ေတာ္လွန္သူေတြအၿဖစ္ မသတ္မွတ္ႏိုင္သလို၊ တရားမွ်တမႈအတြက္ တုိက္ပြဲဝင္ပါတယ္ ေၿပာဆိုေနၿခင္းဟာလည္း သံသယၿဖစ္စရာေကာင္းေနပါတယ္။ ဘယ္လိုမွ အထင္ႀကီးလို႔မရပါ။

လူသတ္မႈမွာ အဓိက တာဝန္ရိွသူမ်ားအတြက္ ..

၁၉၉၂ ကာလ ABSDF ေၿမာက္ပိုင္းလူသတ္မႈမွာ အဓိက တာဝန္ရိွသူေတြက  ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္( ယၡဳ-ခ်င္းမိုင္) ၊ မ်ိဳးဝင္း ( ေသဆံုး)၊ သံေခ်ာင္း ( ေထာင္တြင္း) ၊ တို႔ၿဖစ္ၿပီး၊ အာသံကုန္းၿမင့္ေပၚမွာ ေက်ာင္းသားေတြကို ေခါင္းၿဖတ္သတ္မႈမွာ ကိုယ္တိုင္ကုိယ္က် ပါဝင္ခဲ့တဲ့ လွဆိုင္း ( ယၡဳ- ABSDF ေၿမာက္ပိုင္း)၊ နဲ႔ သန္းေဇာ္ တို႔ အုပ္စုကို “ ေယာကၤ်ား ပီသပါ။ သတၲိရိွပါ၊ လူထုကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရဲပါ” လို႔ ေၿပာလိုက္ပါရေစ။ ဒီလိုလူေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့သူေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြကိုလည္း သမိုင္းရဲ႕ ပုတ္ေဟာင္နံေစာ္ေနတဲ့ တြင္းနက္တခုမွာ ခ်န္ထားပစ္ခဲ့ပါမယ္။

မိတ္ေဆြေတြအတြက္ ဂတိစကား

ကာယကံရွင္ေတြရဲ႕ သူရဲေဘာေႀကာင္မႈေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အတိုင္းၿဖစ္လာတာမို႔ ၿဖစ္စဥ္တခုလံုးဟာ က်ေနာ္တို႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့ System Dynamics ထဲမွာပဲ စံနစ္တက်လည္ပတ္ေနႀကတာၿဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့  အခ်က္ပါ။ နံရံတိုင္းမွာ နားေတြရိွတယ္ ဆိုတဲ့ စကား ကို မႀကာခင္မွာ နားလည္သြားႀကပါလိမ့္မယ္။

ေအာင္မိုးဝင္း                                

နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ( ဒုတိယပိုင္း) ကို ဆက္လက္ေဖၚၿပလိုက္ပါတယ္။

ABSDF (ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္ ၿဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳမ်ားအၿဖစ္ စတင္ခဲ့ပံုမွာ ( ၅၀၁) တပ္ရင္းမွဴး သိုက္ထြန္းဦး ( ယၡဳ Australia ႏုိင္ငံသို႔ ေရာက္ရိွေနသူ) ၏ ေအာက္ေၿခသိမ္း အလုပ္လုပ္ေပးေနရသည့္ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ စိုးမင္းေအာင္ တပ္မွ ထြက္ေၿပးရာမွ စတင္ခဲ့သည္။ ထိုတပ္ေၿပး စိုးမင္းေအာင္ အား တရုပ္ၿပည္မွ ၿပန္လည္ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္လာၿပီး လူမဆန္စြာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳ ဟုတ္ပါသည္ဟု မတရားဝန္ခံခိုင္းသည္။ ညွင္းပမ္းမႈမ်ား ဒဏ္ေႀကာင့္ မခံမရပ္ႏိုင္ၿဖစ္ၿပီး မတရားဝန္ခံခ်က္ကို ဟုတ္သည္ဟု ေၿဖႀကားခဲ့သည္။ ထိုမွတဆင့္ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳ၏ အမည္ကို ႏွိပ္စက္ၿပီး ေမးေလေတာ့သည္။ ထို စိုးမင္းေအာင္၏ ထြက္ဆိုခ်က္မ်ားအရ၊ ေက်ာင္းသား ရန္ေအာင္ ကို ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္သည္။ ထိုမွတဆင့္ အဆင့္ဆင့္ ႏွိပ္စက္ဖမ္းဆီးရာ သူလွ်ိဳမ်ားအၿဖစ္ မတရားဖမ္းဆီးခံရသူေပါင္း၊ ( မိမိ အပါအဝင္) ေက်ာင္းသား (၁၀၁) ဦး ရိွလာသည္။

ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္ ေက်ာင္းသားအင္အား (၃၀၀) ေက်ာ္ခန္႔သာ ရိွခ်ိန္တြင္ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳအၿဖစ္ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ၿခင္းခံရသူေပါင္းမွာ (၁၀၁) ဦးရိွခဲ့သည္။ ပထမဆံုး ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ၿခင္းခံရေသာ ေက်ာင္းသား စိုးမင္းေအာင္မွာ စစ္ေႀကာေရးဒဏ္ၿဖင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရသည္။ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈေႀကာင့္ စစ္ေႀကာေရး ဒဏ္ၿဖင့္ ေသဆံုးသြားရေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္မွာ (၁၃) ဦးရိွၿပီး တရုပ္ၿပည္ ယင္က်န္းတြင္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနေသာ အရပ္သား (၁) ဦးရိွသည္။ ၁၉၉၂ ၿပည္ေထာင္စုေန႔တြင္ ရက္စက္စြာသတ္ၿဖတ္ခံရသူ (၁၅) ဦးရိွသည္။ ထိုေသဒဏ္ခ်မွတ္ရာတြင္ အဓိကတာဝန္ရိွေသာ (၃) ဦးမွာ ထိုကာလတြင္ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ၏ ထိပ္တန္းတာဝန္ယူထားေသာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္သည့္

(၁) ေအာင္ႏိုင္ ( ABSDF-ေၿမာက္ပိုင္း ဥကၠ႒) ဘီဘီစီ ၿမန္မာပိုင္း အသံလႊင့္႒ာနမွ ႏႈတ္ထြက္ခဲ့ရသူတဦးၿဖစ္ၿပီး ယၡဳအခါ ခ်င္းမိုင္   ေနထိုင္ကာ အင္တာနယူးေအဂ်င္စီတြင္ လုပ္ကိုင္ေနေသာသူၿဖစ္သည္။

(၂) သံေခ်ာင္း (ခ) ၿမင့္စိုး (၂၀၀၆ ေဖေဖၚဝါရီ ၂၃ ရက္ေန႔စြဲပါ ေႀကးမံုႏွင့္ ၿမန္မာ့အလင္း သတင္းစာအရ စစ္အစိုးရမွ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသူ)

(၃) မ်ိဳးဝင္း ( ၁၉၉၂ ေမလ ကုန္ခန္႔တြင္ တိုက္ပြဲက်ဆံုး)

ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္ၿဖစ္ပြားခဲ့သည့္ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳမ်ားဟု ဖမ္းဆီးရာတြင္

တာဝန္ရိွသည့္ ေက်ာင္းသားဦးေဆာင္သူမ်ားမွာ

(၁) ဗိုလ္မွဴးသံေခ်ာင္း (ခ) ၿမင့္စိုး ( ဗဟိုစစ္ေရးတာဝန္ခံ)

(၂) အတြင္းေရးမွဴး ေအာင္ႏိုင္ ( ဥကၠ႒ အၿဖစ္ ရာထူးတိုးၿမင့္တာဝန္ယူခဲ့သည္)

(၃) ဗိုလ္ႀကီး မ်ိဳးဝင္း

( တြဲဘက္ အေထြအေထြ အတြင္းေရးမွဴး-တစ္-၊ ဒု -စစ္ေရးတာဝန္ခံ ) မိုးညွင္း- နန္းမား

(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး သန္းေဇာ္ ( မႏၱေလး- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး တာဝန္ခံ)

(၅) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ေဇာ္မင္း ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)

(၆) ဒုတပ္ႀကပ္ ေအာင္စိုးၿမင့္ ( မိုးညွင္း- ဗဟို ေထာက္လွမ္းေရး)

(၇) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေက်ာ္ထင္ဦး

( မိုးညွင္း- ဗဟို ေထာက္လွမ္းေရး)

  (၈) ရဲေဘာ္ ေမာင္ေထြး

( ဗန္းေမာ္)

(၉) ရဲေဘာ္  ဖိုးေႏွာင္း ( ဗန္းေမာ္)                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               (၁၀) ရဲေဘာ္ သက္လင္း ( ဗန္းေမာ္)

စစ္ေႀကာေရးအဖြဲ႔ဝင္မ်ား

(၁) လွဆိုင္း ( ၿမစ္ႀကီးနား) တြဲဘက္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး -၂

( အာသံကုန္း ေခါင္းၿဖတ္ပြဲမွာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဓါးကိုင္ၿပီး သတ္ၿဖတ္ခဲ့သူၿဖစ္တယ္။

လွဆိုင္း ဟာ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ၿပန္လည္ဖြဲ႕႔စည္းစဥ္မွာ ပါဝင္ေနဆဲၿဖစ္သည္ဟု သိရသည္)

(၂) စိန္ေအး

( မိုးညွင္း- ကခ်င္ေဒသ ခရိုင္မွဴး)

(၃) ေအာင္သန္း

(မိုးညွင္း ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းမွဴး)

(၄) သက္ထြန္း ( မိုးညွင္း၊  တပ္ခြဲမွဴး)

(၅) ေစာရင္ေထြး

( ေရႊကူ ၊တပ္ခြဲမွဴး)

(၆)သိုက္ထြန္းဦး ( ရန္ကုန္- ၅၀၁ တပ္ရင္းမွဴး)

(၇) ရဲလင္း ( ရန္ကုန္- ရန္ကုန္ေဒသ ခရိုင္မွဴး ( ထလရ အၿဖစ္အဖမ္းခံရ)

(၈) ညီညီေက်ာ္- ( မႏၱေလး- မႏၱေလး ေဒသခရိုင္မွဴး) ( ထလရ အၿဖစ္ အဖမ္းခံရ)

ေထာင္မွဴးတာဝန္ခံမ်ား

(၁) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္မင္း ( မိုးညွင္း)  ၊  တပ္ႀကပ္ႀကီး ထိန္လြန္ ( ဗန္းေမာ္)

(၂) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေအးေမာင္ ( မိုးညွင္း) ၊ ရဲေဘာ္ လက္သီး

(၃) တပ္ႀကပ္ႀကီး တာတီး ( မိုးညွင္း)၊

တပ္ႀကပ္ႀကီးေစာၿမေမာင္

(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး လွမ်ိဳးေအာင္ ( မိုးညွင္း- တာဝန္ေပါ့ေလ်ာ့မႈၿဖင့္ ေသဒဏ္ခ် သတ္ၿဖတ္ခံရသည္)

၁၉၉၂ ေဖေဖၚဝါရီ (၁၂) ရက္ေန႔တြင္ ေသဒဏ္ခ်ၿပီး ရက္စက္စြာ သတ္ၿဖတ္ခံရသည့္ (၁၅) ဦး

(၁) ရဲေမ ခင္ခ်ိဳဦး ( ရန္ကုန္) – အသတ္မခံရခင္ ကိုယ္တံုးလံုးခြ်တ္ၿပီး

ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲေဘာ္မ်ားအား ေဖ်ာ္ေၿဖခဲ့ရ-   သူမ၏ေတာင္းဆိုမႈအရ သံေခ်ာင္းမွ ေသနပ္ၿဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့သည္။

(၂) တပ္ႀကပ္ ေ႒းၿမင့္ဝင္း( ရန္ကုန္)

( ေတာင္းဆိုမႈအရ သံေခ်ာင္းမွ ေသနပ္ၿဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့။ အသတ္မခံရခင္ မ်ိဳးဝင္းမွ မင္းဘာတတ္ႏိုင္ေသးလဲ ဟု အၿငိဳးတႀကီး ႀကိမ္းေမာင္းခဲ့)

(၃) ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္ႀကြယ္ (ရန္ကုန္) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခ့ဲရ)

(၄) ရဲေဘာ္သက္ႏိုင္ ( ရန္ကုန္) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၅) ဗိုလ္သာဓု  (ရန္ကုန္)  (ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၆) ရဲေဘာ္ ေအာင္ဖိုး ( ရန္ကုန္)

( ေသဒဏ္မခ်ခင္ ေၿခေထာက္တြင္ မိုင္းခ်ည္ၿပီး မိုင္းခြဲေၿခၿဖတ္ၿခင္း ခံခဲ့ရ)

(၇) ဥကၠ႒ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( မႏၱေလး) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၈) ရဲေဘာ္ရန္ေအာင္( မႏၱေလး) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၉) ကိုခ်ိဳႀကီး ( မႏၱေလး) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၁၀) ကိုလွၿမင့္ ( မႏၱေလး) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၁၁) ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္ ( ကသာ) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

၁၂) ရဲေဘာ္ ေအးၿမင့္( ကသာ ) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

၁၃) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေက်ာ္မင္း ( မံုရြာ ) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၁၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေသာင္းၿမင့္ ( စစ္ကိုင္းတိုင္း ) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၁၅) တပ္ႀကပ္ႀကီး တူးတူး ( ၿမစ္ႀကီးနား) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

အထက္ပါ (၁၅) ဦးတြင္- မခင္ခ်ိဳဦးႏွင့္ ေ႒းၿမင့္ဝင္းမွာ မိမိႏွင့္အတူ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရံုးတြင္ လုပ္အားေပးခဲ့ၿပီး ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္) သို႔ ေရာက္ရိွခဲ့ၿပီး ၁၉၈၉ ခုႏွစ္၊ ေမလ စစ္သင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၃) ကို တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ သံေခ်ာင္း မွ ေသနပ္ၿဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့သည္။ က်န္ (၁၃) ဦးမွာ ရက္စက္စြာ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခ့ဲရသည္။ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ၿခင္းကို “မ်ိဳးဝင္း” ႏွင့္ “လွဆိုင္း” တို႔ ႏွစ္ဦးမွ ၿပဳလုပ္ခဲ့သည္။ လွဆိုင္းမွာ ယၡဳအခါ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္ ၿပန္လည္ပါဝင္လုပ္ကိုင္ေနေႀကာင္းသိရသည္။

ေႀကၿငာၿခင္းမရိွပဲ ရက္စက္စြာ သတ္ၿဖတ္ၿခင္း ခံခဲ့ရသူ (၅) ဦး

(၁) ကိုေက်ာ္ေဝ ( မႏၱေလး) –

စစ္ေႀကာေရးကာလတြင္ အဆိပ္ႏွင့္လက္နက္မ်ားထုတ္မေပးႏိုင္ေသာေႀကာင့္ လက္ကို မိုင္းခြဲၿဖတ္ၿခင္းခံခဲ့ရသည္။ ဒုတိယအႀကိမ္ အဆိပ္ထုတ္မေပးႏုိင္သၿဖင့္ ဦးေခါင္းကို ထင္းတုံးေပၚတင္ၿပီး “မ်ိဳးဝင္း” မွ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခဲ့သည္။

(၂) စိုးဝင္းသန္း ( မႏၱေလး)

၁၉၉၂ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔ညတြင္ တပ္သား တရုတ္ႀကီး ၏ လြဲမွားေသာ သတင္းေပးမႈေႀကာင့္ သတ္ၿဖတ္ၿခင္းခံရသည္။ ၿဖစ္ရပ္မွာ စိုးဝင္းသန္း မွာ နာမက်န္းၿဖစ္ၿပီး KIA ေဆးရံုတြင္ ေဆးကုသခံယူရသည္။ KIA မွ စိုးဝင္းသန္း နာမက်န္းမႈ ေပ်ာက္ကင္းၿပီၿဖစ္ေႀကာင္း ဆက္သြယ္ေရးဆက္ႏွင့္အေႀကာင္းႀကားမႈ ကို သတင္းလက္ခံေသာ တရုတ္ႀကီးမွာ “ စိုးဝင္းသန္း ေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ဟု သန္းေဇာ္မွ တဆင့္ မ်ိဳးဝင္းထံ သတင္းပို႔ခဲ့သည္။ မ်ိဳးဝင္းတို႔က အုပ္စု (၂) စုခြဲကာ ေတြ႕သည့္ေနရာ ခုတ္သတ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့သည္။ အုပ္စု တစုမွာ တရုပ္ၿပည္လမ္းေႀကာင္းကို သြားၿပီး၊ တစုမွာ KIA ေဆးရံုသို႔သြားကာ မည္သို႔မည္ပံု စိုးဝင္းသန္းေပ်ာက္ဆံုးေႀကာင္း သတင္းရယူသည္။ သို႔ေသာ္ စိုးဝင္းသန္း မွာ ထြက္ေၿပးၿခင္းမဟုတ္ပဲ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းသၿဖင့္ ABSDF ေက်ာင္းသားမ်ားလာေခၚမည္ကို ေစာင့္ဆိုင္းေနသည္။ သို႔ေသာ္လည္း မ်ိဳးဝင္းမွ “ ငါေသဒဏ္ခ်ခဲ့ၿပီး ၿဖစ္တဲ့အတြက္ တခါတည္း လူသတ္ကုန္းေပၚ ခုတ္သတ္လိုက္ေတာ့ ဟု ေၿပာရာ၊ ထိုအမိန္႔ကို နာခံၿပီး၊ သန္းေဇာ္ တို႔အုပ္စုက “ စိုးဝင္းသန္း” ကို သတ္ၿဖတ္ခဲ့သည္။

(ထိုၿဖစ္စဥ္ကို မိမိတို႔ အတိအက် သိရိွေနရၿခင္းမွာ ထိုေန႔ည ( ေဖေဖၚဝါရီ ၁၉) ရက္ေန႔ တြင္ မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ေအာင္ႏိုင္ တို႔မွ မိမိအပါအဝင္၊ ဘိုဘို ( ရန္ကုန္)၊ ဝဏေဇာ္ ( ရန္ကုန္)၊ ရဲလင္း ( ရန္ကုန္)၊ ညီညီေအာင္ ( ပဲခူး)၊ ေက်ာ္ႏိုင္ဦး (သာယာဝတီ)၊ ကိုညီညီ ( မႏၲေလး)၊ စုစုေပါင္း (၇) ဦးအား မိဘမ်ားထံ မိမိတို႔မွာ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳမ်ားၿဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၏ ဖမ္းဆီးၿခင္းခံေနရပါသည္။ သို႔ေသာ္ မိမိတို႔အား လာေရာက္ေခၚေဆာင္ပါက ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ သေဘာထားႀကီးစြာၿဖင့္ မိမိတို႔အား အခ်ဳပ္မွ လြတ္ေၿမာက္ၿပီး အိမ္သို႔ ၿပန္လည္ ထြက္ခြာခြင့္ၿပဳမည္ဟု ကတိေပးသၿဖင့္ မိမိတို႔ (၇) ဦး၊ မိဘမ်ားထံ စာေရးဆက္သြယ္ရေသာ ေန႔၊ အခ်ိန္ၿဖစ္ေနပါသည္။)

(၃) ဝင္းေနာင္ ( ရန္ကုန္)  ၁၉၉၂ ဧၿပီလဆန္းပိုင္းခန္႔က ဗန္းေမာ္ခရိုင္တြင္ သတ္ၿဖတ္ခံခ့ဲရသည္

(၄) ရန္ရွင္း   ( ရက္စက္စြာ ႏွိပ္စက္ၿပီး ခုတ္ထစ္ သတ္ၿဖတ္ၿခင္းခံခ့ဲရသည္)

(၅) ဦးေက်ာ္ေက်ာ္အုန္း ( ခရိုင္မွဴး) ( ေရွ႕တန္းတြင္ လူမဆန္စြာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္ဆက္ခံခဲ့ရသည္)

လူမဆန္သည့္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေႀကာင့္ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ (၁၄) ဦး

(၁) ရဲေဘာ္ စိုးမင္းေအာင္

(၂)  ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ဦးစိန္ ( ရန္ကုန္)

(၃) ရဲေဘာ္ ၿပည့္စိုးႏိုင္ ( ရန္ကုန္)

(၄) ရဲေဘာ္ ေအးေက်ာ္

(၅) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေ႒း

(၆) ရဲေဘာ္ေက်ာ္ေက်ာ္ဦး

(၇) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္ကိုး ( ဗန္းေမာ္)

(၈) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ဝင္းခ်စ္ (ဗန္းေမာ္)

(၉) ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ခင္ေမာင္ေအး (စစ္ကိုင္း)

(၁၀) ရဲေဘာ္တင့္လြင္ ( ၿမစ္ႀကီးနား)

(၁၁) ေအာင္မင္း ( မႏၱေလး)

(၁၂) အရွည္ႀကီး ဝင္းသိန္း

(၁၃) ရဲေဘာ္ စိုးႀကီး

(၁၄) ရာကြတ္ဘိုင္ ( တရုပ္ၿပည္၊ ယင္က်န္း)

စစ္ေႀကာေရးကာလတြင္ ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္သြားသူ (၄) ဦး

( ၁) ညီညီေက်ာ္ ( မႏၲေလး)

(၂) ရဲေဘာ္ သက္တင္ ( ဗန္းေမာ္)

(၃) ဂမ္လီ ( လဇြန္ ဂမ္လီ)

(၄) စိုးႀကိဳင္

မ်ိဳးဝင္း ၏ အမိန္႔အရ ေထာင္မွ လြတ္ခဲ့သူ (၃) ဦး

( ၁ ) တပ္ႀကပ္ႀကီး ခင္ေမာင္ေဇာ္ ( မႏၱေလး ) ဗဟို စစ္ရံုးတာဝန္ခံ

(၂) ရဲေဘာ္ မိုးေဇာ္ထြန္း (ခ) မိုးႀကီး  ( ရန္ကုန္)

(၃) ရဲေမ သင္းသင္းညီ ( ရန္ကုန္)

ဥကၠ႒ ေအာင္ႏိုင္ ႏွင့္ VCs မ်ိဳးဝင္းတို႔၏ သေဘာအရ ၁၉.၂. ၁၉၉၂ တြင္ မိဘမ်ားထံ စာေရးေခၚေသာေႀကာင့္ မိဘမ်ား ABSDF( ေၿမာက္ပိုင္း) သို႔ ေရာက္ရိွလာခဲ့ႀကသည္။ ထိုစဥ္က မိမိတို႔အား မိဘမ်ား လာေရာက္ေခၚေဆာင္ပါက အိမ္ၿပန္ခြင့္ေပးမည့္ ကတိကို ABSDF(NB) ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ကတိဖ်က္ခဲ့ၿပီး မိမိတို႔ အိမ္ၿပန္လိုပါက ၿပန္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ မိဘမ်ားအားေတာတြင္း တြင္ေခၚေဆာင္ထားမည္ ဟု အႀကပ္ကိုင္သၿဖင့္ မိမိတို႔မွာ လာေရာက္ေခၚေဆာင္သည့္ မိဘမ်ားအား “အေမတို႔အိမ္ၿပန္ႀကပါ။ မိမိတို႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွာပင္ ဆက္လက္ေနထိုင္သြားမည္ဟု ေၿပာခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါ မိမိ၏ မိခင္မွာ ေၿမေပၚတြင္ ဒူးႏွစ္ဘက္ စံုေထာက္ၿပီး လက္အုပ္မိုးကာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ရွစ္ခိုးငိုယိုေတာင္းပန္ကာ မိမိတို႔ (၇) ဦးအား သနားသၿဖင့္ အခ်ဳပ္မွ လႊတ္ေပးရန္ ေၿပာဆို ပန္ႀကားခဲ့ပါသည္။ မိမိတို႔၏ အသနားခံမႈ ႏွင့္ အခ်ဳပ္မွ လႊတ္ေၿမာက္ခဲ့သူ (၇) ဦးမွာ

(၁) ရဲေမ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ( ရန္ကုန္)

(၂) ရဲေဘာ္ ဝဏၰေဇာ္ ( ရန္ကုန္)

(၃) ခရိုင္မွဴး ရဲလင္း (ရန္ကုန္) ( စစ္အစိုးရမွ ေထာင္ဒဏ္ ၇ ႏွစ္ခ်မွတ္ခဲ့သည္)

(၄) ရဲေဘာ္ မိုးေက်ာ္သူ (ခ) ဘိုဘို ( ရန္ကုန္) ( စစ္အစိုးရမွ ေထာင္ဒစ္ ၂၁ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္)

(၅) ရဲေဘာ္ ညီညီေအာင္ (ခ) ဒိုဇာ ( ပဲခူး)

(၆) ကိုညီညီ ( မႏၱေလး)

(၇) ရဲေဘာ္ေက်ာ္ႏိုင္ဦး (ခ) ေႀကာင္ ( သာယာဝတီ)

မိမိတို႔ (၇) ဦး ေထာင္မွ လြတ္လာၿပီး မႀကာမီ ေထာင္အတြင္းတြင္ က်န္ရိွေနေသာ ေက်ာင္းသား (၅၆) ဦး ေထာင္ေဖာက္ ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္သြားႀကသည္။ ထိုညတြင္းခ်င္းပင္ မိမိတို႔ (၇) ဦး ႏွင့္ ခင္ေမာင္ေဇာ္၊ မိုးႀကီး တို႔အား ဒုတိယအႀကိမ္ ၿပန္လည္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ အက်ဥ္းသား (၅၆) ဦး ေထာင္ေဖာက္ေၿပးမႈ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး၊ ထိုစဥ္က တာဝန္က်ခဲ့ေသာ ေထာင္မွဴး လွမ်ိဳးေအာင္ အပါအဝင္၊ ေက်ာင္းသား (၃) ဦးအား တာဝန္ေပါ့ေလ်ာ့မႈ ႏွင့္ သတ္ၿဖတ္ပစ္ခဲ့သည္။

ABSDF (NB) ရိွ တပ္ရင္း (၇၀၁)၊ (၅၀၁) ႏွင့္ (၄၀၁) တြင္ အင္အားစုစုေပါင္း (၂၀၀) မွ်သာ က်န္ေတာ့သည္။ မတရားဖမ္းဆီးၿပီး အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ၿဖတ္ၿခင္းမ်ားေႀကာင့္ ၿပည္တြင္း ပံ့ပိုးမႈမ်ား ရပ္ဆိုင္းခဲ့ၿပီး၊ မည္သူမွလည္း ပူးေပါင္းလာၿခင္း မရိွေတာ့ပါ။ တပ္ရင္းမ်ားအတြက္ လူအင္အားၿဖည့္ဆီးရန္ လိုအပ္လာသၿဖင့္ ထိုအခ်ိန္ကာလ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ဥကၠ႒ ရာထူးကို တို႔ၿမွင့္ရယူလိုက္ေသာ ေအာင္ႏိုင္ ( ယၡဳ – ခ်င္းမိုင္ တြင္ သတင္းသမား လုပ္ေနသူ)၊ သံေခ်ာင္းတို႔၏ သေဘာတူညီမႈ၊ ဦးေဆာင္ဆံုးၿဖတ္မႈမ်ားၿဖင့္၊ ေက်းလက္ေတာရြာမ်ားတြင္ ေနထိုင္ႀကေသာ ငယ္ရြယ္သူမ်ားကို လက္နက္ၿပ ၿခိမ္းေၿခာက္ၿပီး ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) မွ ပို႔ခ်ေသာ စစ္သင္တန္းတက္ေရာက္ခိုင္းၿပီး ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ရဲေမ မ်ား အၿဖစ္ မတရားသိမ္းသြင္း တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေစခဲ့သည္။

မွတ္မိသေလာက္ဆိုလ်င္ ၁၉၉၂ ဇြန္လ ပိုင္းေလာက္ခန္႔ေလာက္ၿဖစ္ႏိုင္သည္။ ေထာက္ေဖာက္ေၿပးေသာ အက်ဥ္းက် ေက်ာင္းသားမ်ား ( ၂၁.၅.၉၂) ေနာက္ပိုင္း၊ မ်ိဳးဝင္း တိုက္ပြဲက်ခဲ့သည္။ ( ၁၉၉၂ ေမလ)။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လက္ရိွ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ သတင္းေထာက္လုပ္ေနသူ၊ ေအာင္ႏိုင္ ႏွင့္ ၿမင့္စိုး (ခ) သံေခ်ာင္းတို႔၏ ဦးေဆာင္မႈၿဖင့္ ကခ်င္ၿပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ခရိုင္၊ မန္ေနာင္ ေက်းရြာႏွင့္ ၿမိဳ႕လွ၊ သာယာကုန္းရြာတို႔တြင္ ဝမ္းဆာရွာစားေသာက္ေနေသာ အရပ္သား လူငယ္လူရြယ္မ်ားအား လက္နက္ၿပ ဖမ္းဆီးၿပီး ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၏ အင္အားအၿဖစ္ ၿဖည့္ဆီးခဲ့သည္။ စစ္သင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၈) ႏွင့္ အမွတ္စဥ္ (၉) ဖြင့္လွစ္ၿပီး သင္တန္းေပးခဲ့သည္။

အပိုင္း (၆) အၿဖစ္ မ်က္ၿမင္သက္ေသ ေနာက္ထပ္တေယာက္ရဲ႕ စာ ကို တင္ၿပေပးပါ့မယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာအၿပည့္ပါ။

SOURCE: ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပိုင္း ၄ ) by Aung Moe Win‘s FB

အခုေၿပာေနတဲ့ ကိစၥက “ ခင္ဗ်ား ဘယ္သူ႔ကို ခ်စ္လဲ ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမဟုတ္ဘူး…ခင္ဗ်ားဟာ ရက္စက္ႀကမ္းႀကဳတ္၊ ယုတ္မာသူေတြကို ကာကြယ္ခုခံမလား (ဒါမွမဟုတ္)ဒီမိုကေရစီ နဲ႔ အၿပစ္မဲ့ၿပည္သူလူထုဘက္က ရပ္တည္မလား ဆိုတဲ့ေရြးခ်ယ္မႈ ၿဖစ္တယ္ ဒီ တပြဲမွာ ကိုယ့္ရဲ႕သမိုင္းတန္ဘိုးကို ကိုယ့္ဘာသာ သတ္မွတ္ႀကရပါလိမ့္မယ္။ 

အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္လူသတ္ပြဲႀကီးကို က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြက “ သူတို႔ ကြပ္မ်က္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသား (၁၅) ေယာက္ဟာ အစိုးရသူလွ်ိဳေတြၿဖစ္ေႀကာင္း ခိုင္မာတဲ့အေထာက္အထားေတြ ရိွပါတယ္” လို႔ ဆုိခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့သူတို႔ေၿပာေၿပာေနတဲ့ ခိုင္လံုတဲ့အေထာက္အထားဆိုတာ “ေၿမာက္ပိုင္းစစ္ေႀကာေရး ေခြ” လို႔ လူသိမ်ားတဲ့ ဗီြဒီယို တိတ္ေခြေလးတခုထင္ပါရဲ႕။                အဲ့ဒီ တိတ္ေခြေလး ထဲမွာ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းခံရသူေတြရဲ႕ ေၿဖာင့္ခ်က္ေတြကို တခုတ္တရ ရိုက္ကူးထားတယ္။ သူတို႔ကသာ အဲ့ဒီတိတ္ေခြေလးကို ခိုင္လံုတဲ့အေထာက္အထားအၿဖစ္ယံုႀကည္ၿပီး ရည္ညႊန္းေနတာ။ က်ေနာ္က ေတာ့ အဲ့ဒီတိတ္ေခြဟာ ကိုယ့္ရွဴးကိုယ္ၿပန္ပတ္တဲ့ သက္ေသ ( သို႔မဟုတ္) ကိုယ့္လည္ပင္းကို ကိုယ့္ဘာသာၿပန္ညွစ္မဲ့ ႀကိဳးကြင္းလို႔ ပဲ ၿမင္မိတယ္။ အဲ့ဒီ တိတ္ေခြေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ႀကည့္ခဲ့မိဘူးပါတယ္။ အဲ့ဒီတိတ္ေခြေလးကို ႀကည့္ၿပီး၊ “စစ္ေႀကာေရးကို ဦးေဆာင္သူေတြက လဲကြာ ဒီေလာက္ေတာင္ ညံ့ရသလား၊ ဒီေလာက္ေတာင္ ဗဟုသုတ နည္းလွခ်ည္းလား” လို႔ ေတြးေနမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ စစ္ေႀကာေရးကို ဦးေဆာင္ခဲ့ႀကသူေတြဟာ မႏၱေလးလႈပ္ရွားမႈ ကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ပံုမရပါဘူး။ သတၱိရိွႀကမယ္ဆိုရင္- အဲ့ဒီ တိတ္ေခြေလးကို ေဖ့ဘြတ္မွာ တင္ေပးၿပီး ၿပည္သူအားလံုးကို ၿပေပးပါလား။  မႏၱေလးေက်ာင္းသားေတြအတြက္ေတာ့ အထူးလက္ေဆာင္တခုၿဖစ္မွာပါ။  ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ရီႀကရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ သဲလြန္စတခုေပးၿပီး အတိတ္ကို နည္းနည္းႏိုးဆြထားခ်င္တယ္။ မႏၲေလးေက်ာင္းသားေတြ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္ခဲ့တဲ့  ေထာက္လွမ္းေရး (၁)၊ ေထာက္လွမ္းေရး (၁၆) ၊ ဗိုလ္ႀကီး ၿမင့္ဦး နဲ႔ အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရး ဗ်ဴရို ဆိုတာေတြ ပါမယ္ဗ်ာ။  သူတို႔ဘယ္လို လုပ္ထားသလဲ။ ေစာင့္ႀကည့္ႀကရေအာင္ပါ။

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား (အပိုင္း-၄-) အၿဖစ္  နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ကို တင္ၿပသြားမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ပထမပိုင္းမွာ- ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေၿမာက္ပိုင္း) စတင္တည္ေထာင္ၿခင္း နဲ႔ အာဏာအလြဲသံုးစားလုပ္မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အခြင့္ထူးခံလူတန္းစား တည္ေဆာက္မႈတို႔ေႀကာင့္ ၿဖစ္ေပၚလာတဲ့ ၿပႆနာေတြကို တင္ၿပထားပါတယ္။

ခင္မင္ေလးစားစြာၿဖင့္

ေအာင္မိုးဝင္း

နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ

( က )

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ABSDF ( NB )ကုိ ၿမန္မာၿပည္ေၿမာက္ပုိင္း ကခ်င္ၿပည္နယ္ေဒသၿဖစ္သည္႔ KIA ဗဟုိ ဌာနခ်ဳပ္ ပါေဂ်ာင္ေဒသ လုိင္စင္စခမ္း တရုတ္ၿပည္နယ္စပ္တြင္တည္ေထာင္ခဲ႔သည္။ တရုတ္ၿပည္ ေယြနမ္ ၿပည္နယ္ ေရႊလီၿမိဳ႕မွ ကားလမ္းခရီးၿဖင္႔ ေကအုိင္ေအ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ အလြယ္တကူသြားေရာက္ႏုိင္သည္။           ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ကုိ ၁၉၈၈ ကာလတြင္ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) အေနၿဖင္႔စတင္ထူေထာင္ခဲ႔သည္။ ထုိစဥ္က ကုိေက်ာ္ေက်ာ္မွ ကခ်င္ၿပည္နယ္ ဥကၠဌ အၿဖစ္တာ၀န္ယူခဲ႔ၿပီး စစ္ေရးတာ၀န္ခံအၿဖစ္ ၿမင္႔စုိး ေခၚ သံေခ်ာင္းႏွင္႔ အတြင္းေရးမႈးအၿဖစ္ မုိးညွင္းၿမိဳ႕နယ္ နမ္းမားမွ နမ္႔ေဆာ္ေလာ ရြာေန…မ်ိဳး၀င္းတုိ႔က တာ၀န္ယူ ဦးစီးခဲ႔ႀကသည္။ ဗဟုိဦးစီးမႈးမ်ားအၿဖစ္ လႊမ္းမုိး ႏွင္႔ ေနဒြန္းတုိ႔မွတာ၀န္ယူခဲ႔ႀကသည္။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ မိမိႏွင္႔အတူ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ မခင္ခ်ဳိဦး ၊ ေဌးၿမင္႔၀င္း ၊ ေအာင္ေက်ာ္ဦး ႏွင္႔ သန္းထြန္းစုိး ေခၚ တုိက္ပိတ္ ငါးဦးအဖြဲ႔ ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) သုိ႔ေရာက္ရွိခဲ႔ႀကၿပီး သန္းထြန္းစုိးမွအပ မိမိအပါ၀င္ ေလးဦးမွာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ စစ္သင္တန္းအပတ္စဥ္ ( ၃ ) သုိ႔တက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ သန္းထြန္းစုိးမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔ စည္းရုံးေရး အင္အားစုေဆာင္းေရးအတြက္ အမွတ္စဥ္ ( ၃ ) သင္တန္းမတက္ေရာက္ခဲ႔ပါ။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္လည္ပုိင္းခန္႔တြင္ အမွတ္စဥ္ ၁ မွ ေက်ာင္းသားရဲေမ ခင္မာေအး ( ၿမစ္ႀကီးနား ) အမၿဖစ္သူ မမူနဲ႔အတူ      ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) သုိ႔ေရာက္ရွိလာေသာ ၿမတ္ကုိ ဆုိသူအား စစ္အစုိးရ သူလွ်ိဳ အၿဖစ္ စြပ္စြဲၿပီး သတ္ၿဖတ္ခဲ႔သည္။ ထုိသတ္ၿဖတ္မႈ႔ကုိ မ်ိဳး၀င္းႏွင္႔ သံေခ်ာင္းတုိ႔မွ ဦးေဆာင္ခဲ႔သည္။ ထုိစဥ္အခ်ိန္ကာလက ABSDF ( ကခ်င္ ) ဥကၠဌ ကုိေက်ာ္ေက်ာ္မွာ  တာ၀န္ၿဖင္႔ မာနယ္ပေလာရွိ ABSDF ( ေတာင္ပုိင္း ဗဟုိ ) သုိ႔သြားေရာက္ေနခ်ိန္ၿဖစ္သည္။ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) ဦးစီးမႈးမ်ား ႏွင္႔ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္မ်ားမွာလည္း တာ၀န္အသီးသီးၿဖင္႔ ေရွ႕တန္းစခမ္းမ်ားသုိ႔ေရာက္ရွိေနခ်ိန္ၿဖစ္သည္။

(ခ)

ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) စစ္သင္တန္း အမွတ္စဥ္ ( ၄ ) ကို ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ ပါဂ်ိဳေဒသ လုိင္စင္စခမ္းတြင္ဖြင္႔လွစ္ခဲ႔သည္။ သင္တန္းအမွတ္စဥ္ ( ၅ )တြင္ ရန္ကုန္ႏွင္႔ မႏၱေလးမွ ေက်ာင္းသားအမ်ားအၿပားပါ၀င္လာခဲ႔သည္။ သန္းထြန္းစုိး ေခၚ တုိက္ပိတ္ ႏွင္႔အတူ ရန္ကုန္ ၊ ပဲခူးမွေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕ပါလာၿပီး သင္တန္းအမွတ္စဥ္( ၅ ) ကုိတက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ ထုိအပတ္စဥ္ ( ၅ ) သင္တန္းအခ်ိန္ကာလတြင္ တပ္တြင္းမေက်နပ္မႈ႔မ်ား သင္တန္းသားမ်ားအတြင္း၌ၿဖစ္ပြားခဲ႔သည္။ အတြင္းေရးမႈးတာ၀န္ယူထားေသာ မ်ိဳး၀င္း ၏ ေဒသအစြဲႏွင္႔ သေဘာထားက်ဥ္းေၿမာင္းမႈ႔ အေတြးအၿမင္ တဘက္သတ္ဆန္မႈ႔မ်ားအေပၚ အဓိကထားၿပီး မေက်နပ္မႈ႔မ်ား တုိက္ခုိက္မႈ႔မ်ားၿဖစ္ပြားခဲ႔သည္။ ထုိ အပတ္စဥ္ ( ၅ ) ႏွင္႔ ( ၆ ) သင္တန္းသားမ်ားထဲတြင္ ေနာင္ ABSDF ( NB ) ဥကၠဌ ၿဖစ္လာမည္႔ ေအာင္ႏုိင္ ( ယခု ေရာ္နယ္ေအာင္ႏုိင္ ဟူေသာအမည္ၿဖင္႔ ယုိးဒယားနယ္စပ္ႏွင္႔ ခ်င္းမုိင္တြင္ သတင္းေထာက္လုပ္ေနသူ ဘီဘီစီ ၿမန္မာပုိင္းအစီစဥ္မွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ႏႈတ္ထြက္စာတင္ခဲ႔ရသူ )၊ ရဲလင္း၊ညီညီေက်ာ္ ( ေနာင္တြင္ စစ္အစုိးရ၏သူလွ်ိဳမ်ားအၿဖစ္ ဖမ္းဆီးခံရသူ ) တုိ႔သည္..ABSDF ( NB ) ဗဟုိေကာ္မတီအၿဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံရသူမ်ားပါ၀င္ပါသည္။ အပတ္စဥ္ ( ၅ ) သင္တန္း မဖြင္႔မွီတြင္ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ကုိ ) ABSDF ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းအၿဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ႔ပါသည္။

အပတ္စဥ္ ( ၅ ) သင္တန္းကာလအတြင္းၿဖစ္ပြားခဲ႔ေသာ တပ္တြင္းမေက်နပ္မႈ႔မ်ားေႀကာင္႔ ABSDF ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္း ေနာက္တန္းရွိ ရဲေဘာ္ ရဲေမမ်ားႏွင္႔ အပတ္စဥ္ ( ၅ ) ေက်ာင္းသား သင္တန္းသားမ်ားအား မ်ိဳး၀င္းမွ မေက်လည္မႈ႔မ်ား ေဆြးေႏြးရန္အတြက္ တပ္တြင္းခန္းမေဆာင္တြင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးမႈ႔မ်ားၿပဳလုပ္ခဲ႔သည္။

ေက်ာင္းသားအမ်ားအၿပားမွ…..ဦးေဆာင္တာ၀န္ယူေနေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင္႔ ရဲေဘာ္ရဲေမမ်ားအႀကား ကြာဟမႈ႔မ်ား၊ မ်ိဳး၀င္း၏ တဘက္စြန္းေရာက္ေသာစိတ္ဓါတ္မ်ား၊ မ်ိဳး၀င္း ၏ ေဒသစြဲ တယူသန္အေတြးအၿမင္မ်ား မတရားမႈ႔မ်ားကုိ ေ၀ဖန္ေၿပာဆုိခဲ႔ႀကသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မ်ိဳး၀င္းမွ “ ငါတုိ႔ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဘုိ႔ေတာထဲလာတာ ဒီမုိကေရစီအတြက္  လာတာ ၿဖစ္တယ္ ဒီမုိကေရစီခံစားဘုိ႔မဟုတ္ဘူး စစ္တပ္မွာ ဒီမုိကေရစီမရွိဘူး ေရြးေကာက္ပြဲမရွိဘူး ” ဟုေၿပာဆုိၿပီး တင္ၿပမႈ႔မ်ားႏွင္႔ ေမးခြန္းမ်ားကုိေမးႀကားၿခင္းကုိ ေၿဖႀကားၿခင္းမရွိပဲ ပယ္ခ်ခဲ႔သည္။ ညွိႏႈိင္းမႈ႔မရွိပဲ..ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးပြဲကုိရုတ္သိမ္းခဲ႔သည္။ မေက်လည္မႈ႔မ်ားပုိမုိၿပင္းထံခဲ႔သည္။

မ်ိဳး၀င္း မွ ထုိေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးပြဲတြင္ သူ႔အား ေ၀ဖန္တုိက္ခုိက္ခဲ႔သူမ်ားအား အၿငိဳးႀကီးစြာၿဖင္႔မွတ္သားထားသည္။ အေႀကာင္းမွာ သူ႔အားေ၀ဖန္တုိက္ခုိက္ခဲ႔သူမ်ားအားလုံးသည္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ႀသဂုတ္လတြင္ စတင္ဖမ္းဆီးခဲ႔သည္႔ သမုိင္းဆုိးတြင္ခဲ႔သည္႔ စစ္အစုိးရ သူလွ်ိဳအၿဖစ္ အစုလုိက္အၿပဳံလုိက္ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္၊ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ၿဖတ္ခံခဲ႔ႀကသည္မွာ မိမိအပါ၀င္ၿဖစ္ပါသည္။

(ဂ)

အမွတ္စဥ္ (၅) သင္တန္းၿပီးဆံုးၿပီး ABSDF ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းမွ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း ဗဟို ) အၿဖစ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအသစ္ေၿပာင္းလဲ ေရးအတြက္ ညွိႏိႈင္းေရးမ်ားၿပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ဥကၠ႒ ႏွင့္ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ အသစ္မ်ားၿပန္လည္ဖြဲ႔စည္းေရးအတြက္ စည္းရံုးေရးမ်ား ၿပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္တိုင္း ကိုယ္စားလွယ္အၿဖစ္ သန္းထြန္းစိုး ကို စာရင္းေပးသြင္းခဲ့ႀကသည္။ ကိုယ္စားလွယ္အသီးသီးမွာလည္း စည္းရံုးေရးအတြက္ တာဝန္မ်ားႏွင့္ ေရွ႕တန္းနယ္ေၿမမ်ားသို႔ ထြက္ခြာခဲ့ႀကသည္။ ယၡင္ေရွ႕တန္းနယ္ေၿမမွာ ရိွေနေသာ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္) ဦးစီးမွဴး လႊမ္းမိုး မွာ ေနာက္တန္းဗဟို ( ၇၀၁) သို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွလာသည္။ လႊမ္းမိုးႏွင့္ မ်ိဳးဝင္း တို႔ ႏွစ္ဦးႀကားတြင္ မေက်လည္မႈမ်ား ရိွခဲ့သည္။ လႊမ္းမိုးမွ မ်ိဳးဝင္းအား တပ္တြင္း ရံဘံုေငြ ႏွင့္ ေက်ာက္စိမ္းေရာင္းဝယ္မႈမ်ားတြင္ မ်ိဳးဝင္းမွ ကိုယ္က်ိဳးသံုးေႀကာင္း စြဲခ်က္တင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။

သို႕႔ေသာ္ မ်ိဳးဝင္းက သူ၏ ေဒသခံနယ္လူမ်ား၏ ေနာက္ခံအင္အားေတာင့္တင္းမႈေႀကာင့္ မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ သံေခ်ာင္းတို႔ ဦးေဆာင္ၿပီး၊ လႊမ္းမိုးအား ၁၉၉၀ မတ္လ ခန္႔တြင္ ဖမ္းဆီးၿပီး စစ္အစိုးရ သူလွ်ိဳအၿဖစ္ စြပ္စြဲခါ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းခဲ့သည္။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ရန္ကုန္တိုင္းတာဝန္ခံ ကိုယ္စားလွယ္အၿဖစ္ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မည့္ သန္းထြန္းစိုး ကိုပါ ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ကိုယ္စားလွယ္အၿဖစ္မွ ႏႈတ္ထြက္ဖို႔ အႀကပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ သန္းထြန္းစိုးမွ ႏုတ္ထြက္ခဲ့သည္။ ရဲလင္း မွ ရန္ကုန္တိုင္းကိုယ္စားလွယ္အၿဖစ္ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ရန္ သေဘာတူခဲ့သည္။

လႊမ္းမိုးအား ဖမ္းဆီးၿပီး ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ စစ္ေႀကာေရးဝင္ေနစဥ္ကာလအတြင္း မ်ိဳးဝင္းမွ ရဲေဘာ္တဦးအား ေစလႊတ္ၿပီး မိမိအား စစ္ေႀကာေရးေနရာသို႔ လာရန္ အမိန္႔ေပးခဲ့သည္။ မိမိမွာ ထို္အခ်ိန္က လႊမ္းမိုး၏ ဦးစီးရံုးတြင္ တာဝန္ယူေနခဲ့သူၿဖစ္သည္။ လႊမ္းမိုးအား စစ္ေႀကာေနေသာအခန္းထဲတြင္ လႊမ္းမိုး၏ ေရွ႕တြင္ပင္ မ်ိဳးဝင္းက မိမိ ၏ နားထင္ကို ေသနတ္ၿဖင့္ ေတ့ၿပီး “ လႊမ္းမိုး က မင္းကို ဘာေတြခိုင္းလဲ” ဟု ေမးၿမန္းခဲ့သည္။ အမွန္စင္စစ္မွာ ထို္အခ်ိန္က မိမိအား ေထာက္လွမ္းေရး သူလွ်ိဳအၿဖစ္ စြပ္စြဲဖမ္းဆီးဖို႔ အစီအစဥ္ရိွေႀကာင္း ေနာင္မွ သိခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ကံေကာင္းစြာၿဖင့္ သံေခ်ာင္းမွ “ မငယ္ မင္းၿပန္ေတာ့” ဟု အမိန္႔ေပးသၿဖင့္ အေဆာင္သို႔ၿပန္ခဲ့ေသာ္လည္း ဘာေႀကာင့္ မိမိ ဦးေခါင္းအား ေသနတ္ ၿဖင့္ခ်ိန္ၿပီး ေမးၿမန္းခဲ့ရၿခင္းကို စဥ္းစားမိသည္။

ထိုအၿဖစ္အပ်က္ၿဖစ္ၿပီး ၃-၄ ရက္အႀကာတြင္ မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ သံေခ်ာင္း ဦးေဆာင္ၿပီး၊ လႊမ္းမိုးႏွင့္ သန္းထြန္းစိုး တို႔အား လက္ေနာက္ ၿပန္ႀကိဳးတုပ္ၿပီး တပ္ရင္း၏ ဗဟိုအလည္ၿဖစ္သည့္ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေရးကြင္းသို႔ ေခၚေဆာင္လာသည္။ ရဲေဘာ္၊ ရဲေမမ်ား အားလံုးကိုလည္း လူစစ္၊ တန္းစီ ခိုင္းၿပီး သတိဆြဲခိုင္းထားသည္။ ကြင္းလယ္ေခါင္တြင္ က်င္းတူးထားၿပီး ထိုက်င္းထိပ္တြင္ လႊမ္းမိုးႏွင့္ သန္းထြန္းစိုး တို႔အား ႀကိဳးတုတ္လွ်က္ႏွင့္ ထိုင္ခိုင္းထားသည္။

မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ သံေခ်ာင္းတို႔မွ လႊမ္းမိုးအား “ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳမဟုတ္လား” ဟု က်ယ္ေလာင္စြာ ေဒါသတႀကီး ေမးသည္။ လႊမ္းမိုးမွ “ က်ေနာ္ မဆလ မၿဖစ္ပါရေစနဲ႔ ဗကပ ( ဗမာၿပည္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီ) ပဲ ၿဖစ္ပါရေစဗ်ာ” ဟု ေၿဖႀကားခဲ့သည္။ သံေခ်ာင္းမွ လႊမ္းမိုးအား ေသနတ္ၿဖင့္ ခ်ိန္ၿပီး တန္းစီေနေသာ မိမိတို႔ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ရဲေမမ်ား ေရွ႕တြင္ ေသြးေအးစြာ ပစ္သတ္ခဲ့သည္။ လႊမ္းမိုး၏ အသက္ကင္းမဲ့ေသာ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးအား တိရ စၦာန္တေကာင္ကဲ့သို႔ကန္ခ်ၿပီး ေၿမဖို႔ကာ လူသတ္ပြဲကိုႀကည့္ေနခဲ့ရေသာ မိမိတို႔အား၊ ထိုေၿမပံုေပၚတြင္ စစ္ေရးၿပေလွ်ာက္ခိုင္း ဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့သည္။ သန္းထြန္းစိုးအား ႀကိဳးတုပ္လွ်က္ ႏွင့္ ပင္ အခ်ဳပ္ခန္းသို႔ ၿပန္လည္ေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္။ ၁၉၉၀ ဧၿပီလတြင္ သန္းထြန္းစိုး အား အခ်ဳပ္မွ လႊတ္ေပးခဲ့သည္။

(ဃ)

လႊမ္းမိုးအား သတ္ၿဖတ္ၿပီး မႀကာမီ၊ စစ္သင္တန္းအမွတ္ (၅) သင္တန္းဆင္းခဲ့သူ ရန္ကုန္မွ “ကိုေအာင္ေက်ာ္” ဆိုသူကိုလည္း မသကၤာ မႈ ႏွင့္  မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ သံေခ်ာင္းမွ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး စစ္ေႀကာေရးမွာ ႏွိပ္စက္ခဲ့သည္။ ထို စစ္ေႀကာေရး ဒဏ္ရာႏွင့္ပင္ ကိုေအာင္ေက်ာ္မွာ KIA ေဆးရံုတြင္ ေဆးကုသမႈ ခံရင္းႏွင့္ အသက္ဆံုးရံႈးခဲ့ရသည္။ မ်ားမႀကာမီ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ေရွ႕တန္းသို႔ထြက္သြားသူမ်ား၊ ဗဟိုေနာက္တန္းသို႔ ၿပန္ေရာက္ရိွလာခဲ့ႀကသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ABSDF ( ၿမန္မာၿပည္ ေၿမာက္ပိုင္း ဥကၠ႒အၿဖစ္ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( မႏၱေလး)၊ အေထြအေထြအတြင္းအေရးမွဴးအၿဖစ္ ေအာင္ႏိုင္( မႏၲေလး) ႏွင့္ စစ္ေရးတာဝန္ခံအၿဖစ္ သံေခ်ာင္းတို႔ကို ၿပန္လည္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ေသာ္လည္း မ်ိဳးဝင္းမွာ မဲမရပဲ ရိွေနခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဗဟိုေကာ္မတီဝင္မ်ား၏ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္အရ၊ မည္သူမွ် မဲေပးေရြးခ်ယ္ၿခင္းမရိွခဲ့ေသာ မ်ိဳးဝင္းအား ABSDF ( ကခ်င္) အေနၿဖင့္ဖြဲ႔စည္းရာတြင္ ပါဝင္ခဲ့သူတဦးအေနၿဖင့္ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး (၁) ႏွင့္ ဒု- စစ္ေရးတာဝန္ခံရာထူးကို ေပးခဲ့သည္။

ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) အၿဖစ္ဖြဲ႔စည္းအၿပီးတြင္ ယိုးဒယားၿမန္မာနယ္စပ္ရိွ မာနယ္ပေလာ စခန္းမွ ABSDF ဗဟို ႒ာနခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ကိုမိုးသီးဇြန္မွ အမွတ္ ( ၅၀၁) တပ္ရင္းကို ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္အင္အားၿဖည့္ပူးေပါင္းဖို႔ ေစလႊတ္ခဲ့ပါသည္။ ရွမ္းၿပည္နယ္မွ (၄၀၁) တပ္ရင္းတို႔ရိွလာၿပီး၊ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္မွာ ၅၀၀ ခန္႔ရိွလာသည္။ ( အမွန္စင္စစ္ လူအင္အားမွာ အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင့္ ၃၅၀ ခန္႔သာ ရိွသည္)

၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ႏွစ္လည္ပိုင္းေလာက္တြင္ ေနာက္တန္းတြင္ ရိွေနေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ရဲေမမ်ား တာဝန္ၿဖင့္ ေရွ႕တန္းသို႔ တဖြဲ႔ၿပီး  တဖြဲ႔ ၿပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ႀကသည္။ သန္းထြန္းစိုး မွာ ေရွ႕တန္းတြင္ စစ္အစိုးရတပ္ႏွင့္ တိုက္ပြဲၿဖစ္ပြားၿပီး စစ္အစိုးရ၏ ဖမ္းဆီးမႈကို ခံခဲ့ရသည္။ မိမိလည္း ေရွ႕တန္း ဗန္းေမာ္ ခရိုင္သို႔ တာဝန္ၿဖင့္ထြက္ခြာခဲ့ရသည္။ ထိုခရီးစဥ္တြင္ စစ္ေရးတာဝန္ခံ သံေခ်ာင္းတေယာက္ တိုက္ပြဲတြင္ ဒဏ္ရာၿပင္းထန္စြာရၿပီး ညာဘက္ လက္ ဆံုးရံႈးခဲ့ရသည္။ မ်ားမႀကာမွီ မိမိတို႔စစ္ေႀကာင္း ဗဟိုသို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွခဲ့ၿပီး၊ တာဝန္ေပးခ်က္အရ KIA မွ ဖြင့္လွစ္ေသာ ဘ႑ာေရးသင္တန္းသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ရသည္။ ေရွ႕တန္းထြက္ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ရဲေမမ်ား တဖြဲဖြဲ႔ ႏွင့္ ဗဟိုေနာက္တန္းသို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွလာသည္။ ထိုႏွစ္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေရွ႕တန္းမွ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွလာေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ရဲေမမ်ား ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ဗဟို ႒ာနခ်ဳပ္ သို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွၿခင္းသည္ ၿပဳၿပင္မရေတာ့သည့္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ၏ ဆိုးသြမ္းေသာ သမိုင္းအမွားၿဖစ္ရပ္ဆိုးမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ရသည့္ႏွစ္ ၿဖစ္ေစခဲ့သည္။

ထို အခ်ိန္မွာ တပ္တြင္းရိွ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္၊ ရဲေမမ်ား ထမင္း ႏွင့္ ဆားငပိ တို႔သာ စားေနရခ်ိန္တြင္၊ တပ္တြင္း ဦးေဆာင္ေနေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တာဝန္ယူထားသူမ်ားမွာ တလလွ်င္ တရုပ္ေငြ ယြမ္ (၃၀)  လခစားႀကသည္။ လူႀကီးမ်ားအတြက္ အေသးသံုးစားစရိတ္ ဆိုကာ အခြင့္ထူးခံစားႀကသည္။ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တိုင္းတြင္ သူတို႔၏ ေဝရာဝတ္စ ထမင္းခ်က္၊            အက်ၤ ီေလွ်ာ္၊ထင္းေခြ၊ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာခိုင္းေစရန္အတြက္ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ရန္လာသည့္ ေက်ာင္းသားငယ္မ်ားအား အနားတြင္ထားၿပီး ခိုင္းစားႀကသည္။

နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ကို ဆက္လက္တင္ၿပသြားပါမယ္။ ဒုတိယ ပိုင္းမွာ လူဖမ္းပြဲ စတင္ၿဖစ္ေပၚၿခင္းေတြကို အေသးစိတ္ဖတ္ရႈရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

ခုခံေခ်ပခ်င္သူေတြဘက္မွ ေက်ာင္းသားတေယာက္ကေန ေဖ့ဘြတ္မွာ မွတ္ခ်က္တခုေပးထား တာကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။……  “  တာဝန္ရိွသူေတြကလည္း ဒီကိစၥ ကို ၿပန္လည္တုန္႔ၿပန္ဖို႔ လုပ္ေနတယ္” ဆိုတဲ့ စကားပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မင္းသိခၤ ရဲ႕ မမင္းၿဖဴမွန္မွန္ေၿပာ ဝတၳဳထဲက စကားလို၊ “ အိုင္ပီ ေအာင္သင္းေရ- ဒီ ကြင္းဆက္ က စိတ္ဝင္စားစရာ အေကာင္းဆံုးပဲဗ်၊ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ အထြဋ္အထိပ္ ကို ေရာက္လာၿပီဗ်ဳိ႔” လို႔ ေၿပာရမလို ၿဖစ္လာပါၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ လိုခ်င္တာလည္း “ အဲ့ဒီ တာဝန္ရိွသူေတြဆိုတာ ဘယ္သူလဲ” ဆိုတဲ့ေမးခြန္းပါပဲ။ ေသြးေအးေအးနဲ႔ လူသတ္ခဲ့တဲ့သူေတြကို ဘဝမွာ တခါတေလေလာက္ေတာ့ ၿပန္ၿပီး အမဲလိုက္ႀကည့္ခ်င္စိတ္က ေပၚေနတာ အခုမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဇာတ္လမ္းတခုေၿပာၿပမယ္ဗ်ာ။

မသတ္ရေသးပဲ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသား (၅၀) ေက်ာ္ အက်ဥ္းေထာင္က ေဖာက္ထြက္ လြတ္ေၿမာက္သြားၿပီ ဆိုတာ ကို သိလိုက္တဲ့ “မ်ိဳးဝင္း” ဟာ အရုပ္ႀကိဳးၿပတ္လဲက်သြားၿပီး “ ဟာကြာ ငါ့ဘဝေတာ့ သြားပါၿပီ” လို႔ ၿငီးၿငဴတယ္ဆိုပဲ။ သူမတရားသၿဖင့္ ႏွိပ္စက္ႏိုင္ခြင့္ရိွတဲ့ ကမၻာေၿမဟာ စတင္မီးေလာင္ၿပီးၿပိဳက်ေနၿပီ။ သိတ္မႀကာဘူး။ အကုသိုလ္ကံက သူ႔ေနာက္ကို လုိုက္ပါလာတယ္။ ေနာက္က်ည္ထိ ေသဆံုးသြားတယ္။ (တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႏႈတ္ပိတ္ခံရတယ္ လို႔ ဆိုတယ္) တကယ္ေတာ့ သူ႔ကို မေသေစခ်င္ပါဘူး။ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ္မႈေတြနဲ႔ အဲ့သလို ၿမန္ၿမန္အသက္ထြက္သြားတာ မတန္လိုက္တာဗ်ာ။ တကယ္ဆို သံေခ်ာင္းလိုပဲ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ႀကိဳးမိန္႔ (၅) ခါေလာက္က်ရမွာ။ အင္း- ေရာ္နယ္ ေအာင္ႏိုင္ ကေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ဘယ္သူ တာဝန္ခံေၿဖရွင္းမွာလဲ။ အဖြဲ႔ကို ဖ်က္ပစ္မွၿဖစ္မယ္ လို႔ အႀကံေပးသတဲ့။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ သမိုင္းကို ေၿခရာေဖ်ာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့သူေတြက ေသြးေရာတကယ္ရိွလို႔လား။ စိတ္ဝင္စားတယ္ဗ်ာ။ “ ေဟာ့ဒီ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္မႈကို ဘယ္သူက တာဝန္ယူေၿဖရွင္းေပးမလဲ” ဆိုတဲ့အခ်က္ ကိုေပါ့။

ေနပါအံုး။ တာဝန္ရိွသူေတြထဲမွာ “ လွဆိုင္ ( ကခ်င္သံဝဲဝဲနဲ႔ေၿပာရရင္ လွေဆာင္ ေပါ့ဗ်ာ) ဆိုတဲ့သူေရာပါမလား။ သူက တရုပ္နယ္စပ္မွာ ဇာတ္ၿမွဳပ္ေနေနသူ လို႔ သိရတယ္။ အာသံကုန္းမွာ မ်ိဳးဝင္းနဲ႔အတူ ေက်ာင္းသားေတြကို ဓါးနဲ႔အပိုင္းပိုင္းခုတ္သတ္ခဲ့သူ လို႔ နာမည္ႀကီးတာပဲ။ ေတြ႕ခ်င္ပါေသးတယ္ဗ်ာ။  ဒီေလာက္ ဘီလူးသရဲစီးေနတဲ့ ႏွလံုးသား ဘယ္လို ဆဲလ္နဲ႔မ်ားဖြဲ႔စည္းထားသလဲ လို႔ပါ။

(က)

ဒုတိယပိုင္းကို ဆက္ေရးတဲ့အခါ ခံစားမႈၿပင္းထန္စြာနဲ႔ ဝင္ေရာက္မွတ္ခ်က္ေတြေရးေပးတဲ့ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကို အႏူးအညြတ္ေမတၱာရပ္ခံ ခ်င္တာတခုရိွပါတယ္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ (ABSDF) ရဲေဘာ္ေတြကို ထိခိုက္ေစမဲ့ ၿပီးစလြယ္ေကာက္ခ်က္ခ်မႈေတြကို ေရွာင္က်ဥ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္တြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးစိတ္မဝင္စားတဲ့ေက်ာင္းသားေတြက  မိဘေတြနဲ႔အတူေန၊ စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာေပ်ာ္ပါး၊ စီးပြားေရးလုပ္၊ ဘဝရဲ႕အနာဂတ္အတြက္ ၿပင္ဆင္ေနႀကခ်ိန္မွာ၊ ေအဘီရဲေဘာ္ေတြဟာ ငွက္ဖ်ားေတာထဲမွာ ဘဝကို စေတးၿပီး တိုင္းၿပည္ကိုခ်စ္ခဲ့ႀကတယ္။ သူတို႔႔ရဲ႕ပုဂၢလိက ဘဝေတြစြန္႔လႊတ္ခဲ့ႀကရတယ္။ တိုင္းရင္းသားနယ္ေၿမေတြမွာ နားလည္မႈတခုတည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာေပးဆပ္ခဲ့ႀကရတယ္။ ဒါေႀကာင့္  ေနဝင္း၊ သန္းေရႊ ဖက္ဆစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ႀကတဲ့ ေအဘီအပါအဝင္၊ ဒီမိုကေရစီေရး တိုက္ပြဲဝင္သူေတြရဲ႕ ေပးဆပ္မႈေတြကို အသိအမွတ္မၿပဳခ်င္ေနပါ။ ထိခိုက္ေစာ္ကားေစတဲ့ စကားလံုးေတြ မေပးေစခ်င္ပါဘူး။  လူတစုရဲ႕ ေသြးစြန္းတဲ့လုပ္ရပ္ကို ႀကည့္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ဆိုတာ ဒီလိုရက္စက္သလား ဘာညာ အေတြးေတြ မေတြးေစခ်င္ပါ။ သူတို႔တေတြဟာ ႏွလံုးသားေတြထိခိုက္ခံစားလြယ္လို႔၊ တိုင္းၿပည္ထဲက ၿပည္သူေတြဆင္းရဲဒုကၡေတြက လြတ္ေၿမာက္ေစဖို႔အတြက္ ေတာခိုလက္နက္ကိုင္ႀကတယ္၊ ဘဝကိုၿမွဳပ္ႏွံစေတးခဲ့ႀကတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို လက္ခံေစခ်င္ပါ။  ရဲေဘာ္ေတြက ရိုးသားခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္။  က်ေနာ္တို႔ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ နဲ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဆိုတာ ဒဂၤ ါးၿပားတခုရဲ႕ ေခါင္းနဲ႔ပန္းလို ပဲ၊ ခြဲၿခားမရပါဘူး။ ဒီလိုခြဲမရတဲ့ ညီညြတ္မႈကို အိပ္မက္ဆိုးေတြႀကားမွာ သတ္ပစ္ခ်င္တဲ့ လူတစုကေတာ့ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ လို မႏၲေလး ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ၊ ညီလာခံက တရားဝင္တင္ေၿမာက္ခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္အပါအဝင္၊ ေက်ာင္းသား (၃၀) နီးပါးကို သတ္ၿဖတ္ၿပလိုက္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္နဲ႔ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး ေက်ာင္းသားေတြႀကားမွာ ခါးခါးသီးသီး နာက်င္မႈတခုၿဖစ္သြားေအာင္ ႀကံစည္ခဲ့ႀကပါတယ္။ တကယ္ပဲ ေအာင္ၿမင္ခဲ့ပါတယ္။ မႏၱေလးေက်ာင္းသားထုဟာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေၿမာက္ပိုင္း) ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူေတြကို အမႈန္႔ေခ်ပစ္ေနခ်င္ႀကတာ အမွန္ပါ။ ဒါေပမဲ့ မေကာင္းမႈဆိုတာ စိတ္ကြယ္ရာ မရိွပါဘူး။ ၿပႆနာေတြကို သတိတရားနဲ႔ခ်ည္းကပ္ အေၿဖရွာႀကည့္ႀကမယ္။ အဖြဲ႔အစည္းေတြႀကား အက္ကြဲေႀကာင္းေတြ၊ စိတ္ဒဏ္ရာေတြ ထင္ေအာင္ ဘယ္သူလုပ္ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို စမ္းစစ္ႀကည့္ႀကမယ္။  ဒီစာကိုေရးေနတဲ့အခ်ိန္အထိ၊ က်ေနာ္ဟာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ခံစားခ်က္တူ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္တူ တည္ရိွေနမယ္။ ေၿမာက္ပိုင္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ႕ (၇၀၁) တပ္ရင္းကို စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္တံုးက က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕႔ မ်က္ပါးရပ္ စစ္တပ္နားမွာ စာရြက္ေတြေဝခဲ့ဘူးခဲ့တယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ကို ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ နဲ႔အတူၿပန္လာမဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမွ်ာ္ခဲ့ဘူးတယ္။

(ခ)

အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို တင္ၿပတဲ့အခါ၊ လူတိုင္းမွာ လက္ခံပိုင္ခြင့္၊ ၿငင္းဆန္ပိုင္ခြင့္ရိွပါတယ္။ လူေတြအားလံုးမွာ သူတို႔ရဲ႕အၿမင္ေတြကို တင္ၿပႏိုင္တဲ့ အခင္းအက်င္းတခုရရိွထားႀကၿပီးသားပါ။ ေၿမာက္ပိုင္း၊ ကခ်င္ေဒသမွာ လုပ္သြားခဲ့သလိုမ်ိဳး၊ ဝန္မခံရင္ ႏွိပ္စက္၊ ႏႈတ္တိုက္သင္ေပးထားတာကိုေၿပာရမယ္ဆိုတဲ့ ဇြတ္အတင္း၊ အႀကမ္းဖက္အႏိုင္က်င့္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳး၊ စြပ္စြဲခ်က္မ်ိဳးေတြကို၊ က်ေနာ္တို႔ မလုပ္ပါဘူး။ ခုခံေခ်ပခ်င္တဲ့သူေတြမွာလည္း ေခ်ပပိုင္ခြင့္ရိွေစ ရပါမယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း နားေထာင္ခ်င္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ဆီမွာ စာရြက္စာတမ္းေတြ မၿပည့္စံုဘူး ဆိုရင္လည္း ၿဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ အသင့္ပါ။

“ဒါေတြဟာ တကယ္ၿဖစ္ခဲ့တာေတြမွ ဟုတ္ရဲ႕လား။ ေက်ာင္းသားခ်င္း ဒီလိုလုပ္တာ ၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား”  လို႔ သံသယနဲ႔ေကာက္ခ်က္ခ်သူ တေယာက္ရဲ႕ စကားလံုးေတြကို က်ေနာ္သေဘာက်မိပါတယ္။ ဒီလိုဆို က်ေနာ္တို႔ဘက္က ၿပန္လည္ေမးမဲ့ ေမးခြန္းတခု ကို ေၿဖဖို႔ အသင့္ၿပင္ထားေပးပါ။ ဒီအၿဖစ္အပ်က္ေတြဟာ တကယ္ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ဆုိရင္၊ ေက်ာင္းသားေတြကို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ခဲ့တဲ့ သူေတြဟာ ေက်ာင္းသားၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ လူသတ္မႈကို ယဥ္ပါးကြ်မ္းဝင္ေနတဲ့ ( စံနစ္တက်ေလ့က်င့္သင္ႀကားထားတဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြေရာမၿဖစ္ႏိုင္ဘူးလား)။ မႏၱေလးသားေတြက ေမးခြန္း( ၃) ခု နဲ႔ ေစာင့္ေနပါ့မယ္။

(၁) ေက်ာင္းသားခ်င္းသတ္တာလား

(၂) ေက်ာင္းသားေတြက စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြကို သတ္တာလား

(၃) စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ေက်ာင္းသားေတြကို သတ္တာလား

ဇာတ္လမ္းတခုလံုး ဇာတ္ရည္လည္လာတဲ့အခါက်ရင္ ဒီေမးခြန္းသံုးခုထဲက တခုခုကို စာဖတ္သူေတြ ေၿဖႏိုင္ႀကမွာပါ။

(ဂ)

ဒီကိစၥကို က်ေနာ္က ဦးေဆာင္ေၿပာၿပေနတာ က်ေနာ့မွာ အေႀကာင္းရိွပါတယ္။ မ်ိဳးဝင္း ( မိုးညွင္း) ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားတဦးၿဖစ္သလို၊ သမိုင္းေဆာင္ အတူတကြ ေနထိုင္ေပ်ာ္ပါးခဲ့ႀကဘူးသူေတြပါ။ သမိုင္းေဆာင္မွာကတည္းက ေသြးဆာၿပီး လက္ယဥ္ေလ့ရိွတဲ့ မ်ိဳးဝင္း တေယာက္ အေရးေတာ္ပံုအၿပီး၊ ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ ဘုရားတလိုက္မိတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚမရိွတဲ့ လူမိုက္ေတြ လက္နက္ကိုင္တဲ့အခါ၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားၿဖစ္မလာႏိုင္ပါဘူး။ အႀကမ္းဖက္သမား၊ ဓါးၿပဂိုဏ္းေလာက္သာၿဖစ္လာမွာ အေသအခ်ာပါ။ ဒါေႀကာင့္လည္း သူရိွေနတဲ့ ေၿမာက္ပိုင္းကို သြားမယ္ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးတခါမွ မေတြးခဲ့ပါဘူး။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုစိုးလင္း ( ေအဘီ ဗဟိုမွာ ဖမ္းဆီးခံရသူ) သံုးယာက္က မႏၱေလးသားေတြပါ။ ခုေတာ့- ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ တေယာက္သာ မဲေဆာက္မွာ ႀကီးပြားခ်မ္းသာၿပီး၊ ပါတီပြဲေတြမွာ ေသာက္စားမူးယစ္ အဆီယစ္ ရီေဝေနတဲ့ မ်က္ႏွာႀကီးကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာေတြ႔ရ၊ ေဖ့ဘြတ္မွာ မိန္းကေလးေတြကို အီစကလီ စာေလးေတြ လိုက္ေရးေနတာကိုေတြ႔ရေပမဲ့၊ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( ဗကသ-အထက္ဗမာၿပည္ ဒု-ဥကၠ႒၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၊ ေၿမာက္ပိုင္း-ဥကၠ႒) က အသတ္ခံရ၊ ကိုစိုးလင္းက မႏၱေလးကို ၿပန္လည္ထြက္ေၿပးလာရပါတယ္။

ေၿမာက္ပိုင္းကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စစ္အစိုးရက ၁၉၉၂ ဇြန္လ(၃) ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ပါတယ္။ ( မပူပါနဲ႔။ သူတို႔ရဲ႕ အစိုးရရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲနဲ႔ က်ေနာ္ေၿပာေနတဲ့အခ်က္အလက္ေတြ ဘယ္သူက မွန္သလဲ ဘယ္သူက ပိုၿပီး အေသးစိတ္လဲ ဆိုတာ သိရဖို႔ ယွဥ္ၿပီးတင္ေပးသြားပါမယ္။ Far Eastern Economic Review ( ၁၉၉၂ ဂ်ဴလိုင္ ၁၆)  မွာပါတဲ့ Bertil Lintner ရဲ႕ Loss of innocence ေဆာင္းပါးေတြကိုလည္း ဖတ္ႀကရမွာပါ။ )  စစ္အစိုးရဆိုတာ ယံုႀကည္ရတဲ့သူေတြမဟုတ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ရဲ႕ဝါဒၿဖန္႔ခ်ီေရးေဆာင္းပါးေတြ၊ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေတြကို အေရးလုပ္ဖတ္ေလ့မရိွပါဘူး။ သူတို႔က ၿမစ္ထဲေရရိွတယ္ေၿပာေနရင္ေတာင္မွ ေၿပးၿပီးႀကည့္ရအံုးမွာပါ။ တေလွ်ာက္လံုးလိမ္ဆင္ေတြပဲ ေၿပာေနေတာ့၊ သူတို႔ဘာေၿပာေၿပာ ယံုကိုမယံုခဲ့တာပါ။ ဒီအခ်က္အလက္ေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးဆီက ရတာလား လို႔ နာမည္ဝွက္သံုးၿပီး အေပါစားပ်က္လံုး နဲ႔ ေအာက္ဖဲ နဲ႔ လာရိႈးေနသူေတြကို တခုပဲေၿပာလိုက္ပါရေစ။ က်ေနာ့အေႀကာင္းသိခ်င္ရင္၊ ABSDF မိုးညွင္းအုပ္စု က  RIT ေက်ာင္းသာေတြကို ေမးႀကည့္လိုက္ပါ လို႔ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။  မ်ိဳးဝင္းဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ေသသြားေတာ့ ထားလိုက္ပါေတာ့။ ဘယ္ကရလဲ သိခ်င္ရင္ စိတ္မေလာပါနဲ႔။ သိလာရပါေစမယ္ လို႔ ေၿဖထားပါရေစ။  တခုေတာ့ သတိေပးလိုက္ပါရေစ။ တခါတံုးက ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေထာက္ခံခဲ့သူေတြဟာ အခုခ်ိန္မွာ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ၿပီး ေၿဖာင့္ခ်က္ေတြေပးထားခဲ့တယ္ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ဘယ္လိုေနမလဲ။

(ဃ)

ေထာက္လွမ္ေရးလို႔ စြပ္စြဲခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ၿပည္တြင္းကို ၿပန္ဝင္လာေတာ့လည္း စစ္အစိုးရက ဖမ္းၿပီး ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ေတြခ်ခဲ့ၿပန္ပါတယ္။ ပါေဂ်ာင္ေဒသမွာတံုးက ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ ဝင္ေရာက္ႏွိပ္စက္ ရိုက္ႏွက္ခဲ့တဲ့၊ လက္နက္မႈနဲ႔က်တယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေထာင္ဒဏ္ (၂) ႏွစ္ေလာက္ေနရၿပီး၊ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ေက်ာင္းၿပန္လာတက္ႀကၿပန္တယ္။ သူတို႔ကလည္း မိုးညွင္းဘက္က က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။  စက္မႈေမဂ်ာ က တေယာက္ဆို၊ “နန္းေစာ” ဆိုတဲ့ေကာင္မေလးကို ေကာင္းေကာင္းႏွိပ္စက္၊ ရိုက္ႏွက္ခဲ့တဲ့ထဲမွာ ပါခဲ့ေသးတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က စၿပီး ေၿမာက္ပိုင္းေဒသရဲ႕အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို စတင္ေၿခရာခံလိုက္ခဲ့မိေတာ့တယ္။ စစ္ေႀကာေရးစခန္းက ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္လာသူေတြေရာ၊ စစ္ေႀကာေရးမွာ ပါဝင္ခဲ့သူေတြေရာ၊ ႏွစ္ဘက္လံုးက က်ေနာ္နဲ႔ရင္းႏွီးခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္ေနတယ္။ ႏွစ္ဘက္လံုးက ရင္ဖြင့္သံေတြကို ရင္နာနာ နားေထာင္ခဲ့ရေတာ့တယ္။                          “ဘုရားေရ- ဘာေတြၿဖစ္ကုန္တာလဲ” လို႔ တေနခဲ့ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေခါင္းၿဖတ္အသတ္ခံရသည့္ (၁၅) ေယာက္အၿပင္၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ လို႔ ေသဆံုးသြားခဲ့သူ  (၁၄) ေယာက္ရိွပါတယ္- ေနာက္ပိုင္းမွာ နာမည္ေတြကို အေသးစိတ္ေဖၚၿပထားပါတယ္။

ကဲ- ေဟာ့ဒီ စာရင္းေတြကေရာ၊ အစိုးရေထာက္လွမ္းေရးဆီက ရတယ္လို႔ ေၿပာခ်င္ပါေသးလား။

ခံခဲ့ရခဲ့သူေတြက ဘယ္မွာ ေမ့ႏိုင္မွာလဲ။ လူတိုင္းမွာ ဝွက္ဖဲေတြ ရိွတယ္ဆိုတာ မေမ့ဖို႔လိုတယ္။

ေထာက္လွမ္းေရး သူလွ်ိဳ လို႔ စြပ္စြဲၿပီး တာဝန္ခံဖမ္းဆီးသူေတြကေတာ့

(၁) ဗိုလ္မွဴးသံေခ်ာင္း (ခ) ၿမင့္စိုး ( ဗဟိုစစ္ေရးတာဝန္ခံ)

(၂) အတြင္းေရးမွဴး ေအာင္ႏိုင္ ( ဥကၠ႒ အၿဖစ္ ရာထူးတိုးၿမင့္ခံခဲ့ရသည္)

(၃) ဗိုလ္ႀကီး မ်ိဳးဝင္း ( တြဲဘက္ အေထြအေထြ အတြင္းေရးမွဴး-တစ္-၊ ဒု -စစ္ေရးတာဝန္ခံ ) မိုးညွင္း- နန္းမား

(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး သန္းေဇာ္ ( မႏၱေလး- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး တာဝန္ခံ)

(၅) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ေဇာ္မင္း ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)

(၆) ဒုတပ္ႀကပ္ ေအာင္စိုးၿမင့္ ( မိုးညွင္း- ဗဟို ေထာက္လွမ္းေရး)

(၇) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေက်ာ္ထင္ဦး ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)

(၈) ရဲေဘာ္ ေမာင္ေထြး ( ဗန္းေမာ္)

(၉) ရဲေဘာ္ ဖိုးေႏွာင္း ( ဗန္းေမာ္)

(၁၀) ရဲေဘာ္ သက္လင္း ( ဗန္းေမာ္)

စစ္ေႀကာေရးအဖြဲ႔ဝင္မ်ား

(၁) လွဆိုင္း ( ၿမစ္ႀကီးနား) တြဲဘက္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး -၂

အာသံကုန္း ေခါင္းၿဖတ္ပြဲမွာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဓါးကိုင္ၿပီး သတ္ၿဖတ္ခဲ့သူၿဖစ္တယ္။ လွဆိုင္း ( လွေဆာင္) ဆိုသူဟာ တရုပ္နယ္စပ္မွာ ဇာတ္ၿမွဳပ္ေနေနတယ္ လို႔ သိရတယ္။

(၂) စိန္ေအး ( မိုးညွင္း- ကခ်င္ေဒသ ခရိုင္မွဴး)

(၃) ေအာင္သန္း (မိုးညွင္း ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းမွဴး)

(၄) သက္ထြန္း ( မိုးညွင္း            တပ္ခြဲမွဴး)

(၅) ေစာရင္ေထြး ( ေရႊကူ          တပ္ခြဲမွဴး)

(၆) သိုက္ထြန္းဦး ( ရန္ကုန္- ၅၀၁ တပ္ရင္းမွဴး)

(၇) ရဲလင္း ( ရန္ကုန္- ရန္ကုန္ေဒသ ခရိုင္မွဴး ( သူလည္း ေထာက္လွမ္းေရးအၿဖစ္ ဖမ္းခံရၿပန္တယ္)

(၈) ညီညီေက်ာ္- ( မႏၱေလး- မႏၱေလး ေဒသခရိုင္မွဴး) ( ေထာက္လွမ္းေရးအၿဖစ္ ဖမ္းခံရၿပန္တယ္)

ေထာင္မွဴးတာဝန္ခံမ်ား

(၁) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္မင္း ( မိုးညွင္း)

တပ္ႀကပ္ႀကီး ထိန္လြန္ ( ဗန္းေမာ္)

(၂) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေအးေမာင္ ( မိုးညွင္း)

ရဲေဘာ္ လက္သီး

(၃) တပ္ႀကပ္ႀကီး တာတီး ( မိုးညွင္း)

တပ္ႀကပ္ႀကီး ေစာၿမေမာင္

(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး လွမ်ိဳးေအာင္ ( မိုးညွင္း- တာဝန္ေပါ့ေလ်ာ့မႈၿဖင့္ ေသဒဏ္ခ် သတ္ၿဖတ္ခံရသည္)

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရတဲ့ ေက်ာင္းသား (၁၅) ေယာက္အၿပင္၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ လူမဆန္သည့္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေႀကာင့္ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ (၁၄) ေယာက္ကေတာ့

(၁) ရဲေဘာ္ စိုးမင္းေအာင္

(၂)  ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ဦးစိန္

(၃) ရဲေဘာ္ ၿပည့္စိုးႏိုင္ ( ရန္ကုန္)

(၄) ရဲေဘာ္ ေအးေက်ာ္

(၅) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေ႒း

(၆) ရဲေဘာ္ေက်ာ္ေက်ာ္ဦး

(၇) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္ကိုး ( ဗန္းေမာ္)

(၈) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ဝင္းခ်စ္ (ဗန္းေမာ္)

(၉) ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ခင္ေမာင္ေအး (စစ္ကိုင္း)

(၁၀) ရဲေဘာ္တင့္လြင္ ( ၿမစ္ႀကီးနား)

(၁၁) ေအာင္မင္း ( မႏၱေလး)

(၁၂) အရွည္ႀကီး ဝင္းသိန္း

(၁၃) ရဲေဘာ္ စိုးႀကီး

(၁၄) ရာကြတ္ဘိုင္ ( တရုပ္ၿပည္၊ ယင္က်န္း)

ဘာေႀကာင့္ ဒီလို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္ပြဲေတြၿဖစ္ခဲ့ရတာလဲ။ ၿပႆနာရဲ႕ အဓိကတရားခံဟာ ဘယ္သူေတြလဲ။ ဇာတ္လမ္းတခုလံုးကို တတိယပိုင္းမွာ ေရးသြားပါမယ္။ ခုခံေခ်ပ ခ်င္သူေတြရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြကိုလည္း ဖတ္ခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္သူလူထု ဆိုတာ အေကာင္းဆံုး ဆံုးၿဖတ္ပိုင္ခြင့္ရိွသူေတြပါ။

“ ဒီအိမ္ေပၚမွာ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာေရာက္ေစေသာ္” တဲ့

ခရစ္စမတ္မွာ မိတ္ေဆြေတြအားလံုး ကံေကာင္းႀကပါေစ။