LACK OF MERITOCRACY CROWNED THE STUPID CLOWNS IN THE MYANMAR MEDICAL GROUND

Yes, if there is no meritocracy, clowns could be definitely crowned.

Let’s look at the following act of clowns in the Myanmar Medical Circus.

Once a patient who has a myxoedema or hypothyroidism, a disease caused by decreased activity of the thyroid gland, causing a subnormal basal metabolic rate of the whole body, went to consult a Physician and complaint about her constipation and abdominal discomfort.

The Physician just rush through the physical examination and ordered a CT Scan of abdomen. (May be a scam, wishing for a kickback from the radiologist for that expensive investigation or just a mere laziness to check thoroughly or may be in a rush to see another patient or just wish to finish the consultation in order to go back home and watch the popular Korean soap opera.).

The Radiologist done the CT Scan and reported that there was a Cancer of the Rectum, the terminal portion of the large intestine, just above the anal canal which ends at the anus.

 

So the patient was referred again to the Colonoscopist to examine the colon with the fibreoptic flexible colonoscope. The Colonoscopist is using the state of art latest equipment. He used the robotic arm and controls the whole procedure with the remote control by watching at the monitor screen.

He recorded his procedure in detail. The following is the excerpts of his records_

“The scope enters the anus. And then after going for about two to three inches, I saw the annular rounded, well defined constricting mass obstructing the lumen. I could not go around that mass. I saw a small hole at the centre that was like a slit. I managed to enter the scope through that narrow opening but caught in a blind end, cul-de-sac. At last I give up proceeding, retreat and decided to take biopsies from the mass. I took biopsies from three different positions. And then the biopsies were sent to the Pathologist.”

The Pathologist read the request form thoroughly, esp. the history of the present illness, procedure etc. After that only, he examined the biopsies and reported back as Adenocarcinoma, A malignant tumour originating in glandular tissue.

So at last the poor patient was referred to the Surgeon. But that night the patient suffered from “Acute abdomen”, sudden severe abdominal pain.

The Surgeon ordered the plain X-ray abdomen, erect and lateral. He found the GUD or Gas under the Diaphragm, which indicates that there is free air in the abdomen. Normally the gas always stays in the stomach and intestines only. There are some rare causes of GUD but usually the gas came out when there is a hole or perforation of stomach or intestine. So the Surgeon decided to do the urgent laprotomy that is open up the abdomen, search the cause and proceed as necessary.

To the Surgeon’s surprise he could not find any disease in the abdomen and so decided to close back.

Now let’s do a post-mortem. Pardon me; I should not use this word as our patient is lucky and still alive. I don’t mean the real post-mortem but a retrograde analysis in detail what went wrong.

Although I had no chance to read back our gold standard, prescribed Surgery tax book, Bailey and Love for few decades, I still remember the words at the start of the Abdomen section.

“Abdomen is a magic box.” 

And I still remember a footnote also, “If you do not put your finger, you have to put your foot in it”, reminding the doctors, especially the Surgeons to examine the P.R. or Per Rectal digital examination. In laymen terms, to put the finger into the anus to examine and after all, more than 90% of the said suspected  Cancer of Rectum is within the reach of the doctor’s examining finger.

The Physician missed that the myxoedema is the cause of the patient’s constipation. Even if a first year clinical student missed that, he could be failed.

The Radiologist had given the wrong diagnosis of Ca Rectum on the normal CT Scan.

Colonoscopist entered the wrong hole, vagina, mistaken the normal cervix of the uterus as a tumour. Even he entered the uterus unknowingly. During the colonoscopy, it is a normal procedure to pump a lot of air through the scope. So the pumped air passed through normal uterine appendages and entered abdomen, bloated, distended and showed the positive GUD.

The Pathologist looked at the normal cervix cells and diagnosed wrongly as an Adenocarcinoma.

So this is the result of ignoring MERITOCRACY leading to choose the relatives and friends of Tatmadaw, to become specialists in different fields of Medicine. Now Myanmar Medical Circus is using the first class or state of the art medical facilities with the stone aged mentality under the stupid, racist, xenophobic, religious fanatic military dictator SPDC.

 Read also:

Apartheid Burmese or Myanmar Medical Professors

Advertisements

13 Responses to “LACK OF MERITOCRACY CROWNED THE STUPID CLOWNS IN THE MYANMAR MEDICAL GROUND”

  1. lettwebaw Says:

    After reading this, one line of an old Burmese verse crossed my mind: ျဖစ္လာရေလ တို႔တစ္ေတြမွာ… and so on, Saya. Thanks for writing this, and I believe you wouldn’t mind my sharing it on Facebook.

  2. drkokogyi Says:

    TQ saya.

  3. Rebuttal to the Racist Bama Buddhist attacking my fellow Muslim doctor cum Human Rights Activist | Dr. Abdul Rahman Zafrudin @ Ko Ko Gyi Says:

    […] LACK OF MERITOCRACY CROWNED THE STUPID CLOWNS IN THE MYANMAR MEDICAL GROUND […]

  4. drkokogyi Says:

    Prof. Daw Myint Myint Aye and Rector Prof. U Tun Thin were my best teachers

    December 20, 2015 drkokogyi
    Prof. Daw Myint Myint Aye is my BEST teacher.

    Her theory teaching is very good but some other teachers (lecturers and professors) could also teach very well BUT in CLINICAL METHODS or practical teaching, SHE is the BEST as NO ONE could beat her.

    It is obvious esp. in Nervous system examination. I am proud to tell my 2 kids (now both are graduated in Malaysian Universities and are working in KL) about her teachings.

    For example, I am sure that NO ONE taught them how to hold the fingers from the side while examining the joint sense.

    No one taught them, when checking the skin sensitivity (esp pain sensation) to check on the all dermatones of the limbs and not to miss (concentrate) on fingers and toes…etc.How to hold (or handle) the patient when testing the tendon jerks etc.

    She taught us 40-45 yrs ago but I still remember and appreciate he teachings. Thank you Mummy lay.

    FYI I never call (or address her as Mummy lay) as in my mind I alway admire, love and respect her more than Mummy gyi who I just scared and tried to always avoid her because she just used to show her anger, shout and had taught me less than 1% of that taught by my beloved respected teacher Daw Myint Myint Aye.

    And by the way, Ah Ba or Rector Prof. U Tun Thin is (forgive me for using the present tense) also my BEST BOSS and teacher. He was the only one who keep on telling me to leave Myanmar as there is no future for me. (He started to tell me when I was working as a Houseman in his ward, MU 3. ) He encouraged me to sit the MRCP Part 1 and told me that he knew me as a student and was impressed with my answers in Final Part 2 to the questions of Major Tin Ohn. When I complaint back that I had no practical skills, he told me that it could be learnt later after I passed Part 1. Actually Medicine was my favourite subject but because I was scared or AFRAID of the Prof. Head of Dpt. Mummy gyi I decided not to do Internal Medicine.

    Rector Prof. U Tun Thin was the MP from BSPP. He was in the Health and Education Sub-committee of the Parliament. He told me that he had even mentioned Dr Than Win and my name in questioning why deserving candidates were not chosen for the Masters Programme. He even told the Sub-committee that according to the existing Universities acts and laws these two were already exampted from sitting the entrance examinations. But Prof. U Tun Thin never tell us the higher authorities’ reply.@ @ https://drkokogyi9.wordpress.com/2015/12/20/prof-daw-myint-myint-aye-and-rector-prof-u-tun-thin-were-my-best-teachers/

  5. Myanmar Must Nurture Its People as Assets, Not Treat Them as ‘Threats’ | Dr. Abdul Rahman Zafrudin @ Ko Ko Gyi Says:

    […] LACK OF MERITOCRACY CROWNED THE STUPID CLOWNS IN THE MYANMAR MEDICAL GROUND […]

  6. drkokogyi Says:

    Mohammad Abdullah
    3 hrs ·
    က်ေနာ္ၾကံဳဖူးေသာ ျမန္မာျပည္က ေဆး႐ုံအေၾကာင္း (၂)
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    ယူေကမွာေနတ့ဲ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းမိသားစု အျဖစ္အပ်က္ပါ။
    လြန္ခဲ့တ့ဲ ၂ ႏွစ္ေလာက္က ျမန္မာျပည္သြားလည္ၾကေတာ့ ဇနီးျဖစ္သူက ကိုယ္ဝန္ ၆ ပတ္ေလာက္ရွိေနၿပီ။
    သူတို႔လည္း ေရာက္တုန္း ေအးေအးေဆးေဆးေနမယ္ဆိုၿပီး ဟိုတယ္ကိုလည္း အၾကာႀကီးအတြက္ငွားထားပါတယ္။
    ၾကာၾကာမွတစ္ခါ လာလည္ျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ ဟိုအိမ္က ထမင္းဖိတ္ေကြ်း ဒီအိမ္က ထမင္းဖိတ္ေကြ်းနဲ႔ အိမ္ေပၚထပ္ေတြတက္ လမ္းေလွ်ာက္နဲ႔ ေလးငါးရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးက အႀကီးအက်ယ္ ဗိုက္ေအာင့္လာပါတယ္။
    နာမည္ႀကီးေဆး႐ုံတစ္႐ုံသြားျပေတာ့ လူနာၾကည့္ခန္းထဲမွာ ဝက္သားတုတ္ထိုးနဲ႔ မုန္႔ဟင္းခါးစားေနတ့ဲ ဆရာဝန္က ဒါအူအတက္ေပါက္တာ အခုခြဲမွရမယ္ဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။
    ဒါနဲ႔ ပါသြားတ့ဲ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း လူနာရဲ႕ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဆရာရယ္ ဆရာဘာမွေတာင္မစစ္ေသးဘူး ဘယ္လိုလုပ္သိလဲဆိုေတာ့ အခန္းအဝမွာဘြဲ႕ေတြကိုအရင္ၾကည့္လိုက္လို႔ ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကလည္း ပ႐ိုစီဂ်ာအတိုင္းလုပ္ပါဆရာရယ္လို႔ ေျပာေတာ့ ဒါဆိုရင္ေဆး႐ုံႀကီးသြားလို႔ေျပာပါတယ္။ သူတို႔လည္း ကမန္းကတန္း ေဆး႐ုံႀကီးကိုေျပးၾကျပန္ပါတယ္။
    ေဆး႐ုံႀကီးေရာက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္း DW ခ်ိတ္လိုက္ၿပီး ဘာျဖစ္မွန္းမသိဘူး ခြဲၿပီးၾကည့္မွသိမယ္လို႔ေျပာၿပီး ခြဲမယ့္ေနရာကို မာကင္ေတြဘာေတြေပးေနမွ အိမ္သာသြားခ်င္တယ္ေျပာၿပီး က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းအေဒၚနဲ႔ အိမ္သာထဲမွာ ႀကိဳးေတြျဖဳတ္ၿပီး ေလယာဥ္ကြင္းကို တန္းေျပးပါေလေရာ။
    ရတ့ဲေလယာဥ္နဲ႔ ဘန္ေကာက္သြားလိုက္ၿပီး ဘန္ေကာက္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက မဲေဆာက္သူျဖစ္တ့ဲ သူ႔အမ်ိဳးသမီးလူနာကို သက္သာလား မဲေဆာက္ထိသြားႏိုင္လားဆိုေတာ့ သြားႏိုင္တယ္ဆိုလို႔ သူ႔မိဘေတြရွိတ့ဲ မဲေဆာက္ေရာက္သြားၿပီး ေဆး႐ုံသြားျပေတာ့ ေသခ်ာစစ္ေဆးၿပီး လမ္းေလွ်ာက္တာမ်ားသြားလို႔ သားအိမ္ေဘးမွာ ေရအိပ္ျဖစ္တာျဖစ္ေၾကာင္း ေလာေလာဆယ္ ကိုယ္ဝန္ႏုေသးတ့ဲအတြက္ ခြဲလို႔မရေၾကာင္း ပိုးသတ္ေဆးထိုးလိုက္ရင္အဆင္ေျပသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပကာ ပိုးသတ္ေဆးထိုးေပးလိုက္ၿပီး သက္သာသြားပါတယ္။
    ခ်စ္စရာေကာင္းတ့ဲ အဲဒီကေလးေလးေတာင္ အခုတစ္ႏွစ္ခြဲေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

  7. drkokogyi Says:

    Ko Ko Htay မႏွစ္က ကၽြန္ေတာ့ညီမဝမ္းကြဲတေယာက္ ဗိုက္ဘယ္ဖက္ကေအာင့္လို႔ ဗညားဒလလမ္းက ေဆးရံုကိုသြားျပတယ္။ ျပင္ပလူနာဌာနမွာစစ္ၿပီးခြဲစိတ္ဆရာဝန္ေခၚျပတယ္။ အေရးေပၚခြဲရမယ္ ကုတင္ယူပါေျပာလို႔ ကုတင္ေပၚေရာက္သြားတယ္။ ဘာကိုခြဲရမွာလဲဆိုေတာ့ အူအတက္ခြဲရမယ္တဲ့။ ဒါနဲ႔ဆရာဝန္ကိုျပန္သြားေျပာရတယ္။ အူအတက္က အရင္ ၅ ႏွစ္ကတည္းကျဖတ္ၿပီးသား။ အခုနာတာကလည္း ဘယ္ဖက္အျခမ္းကပါလို႔ေျပာေတာ့မွ ခြဲဖို႔ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘဲ ေနာက္ဆရာဝန္နဲ႔ထပ္ျပ ထပ္စစ္ေတာ့မွ အူသိမ္မွာ အလံုးျဖစ္တာတဲ့။ ေဆးသြင္းၿပီး ၅ ရက္ေလာက္ေနေတာ့ သက္သာသြားတယ္။ မာယွာလာ အခုထိဘာမၽွမျဖစ္ေတာ့ဘူး။

  8. drkokogyi Says:

    Tim Htwe မိမိရဲ႕အေျခအေနနဲ႔ေရာဂါကို ဂဃနဏ မသိေသးရင္ အထူးကု သံုးဦးေလာက္ရဲ႕သေဘာထားမွတ္ခ်က္ ယူရင္ေကာင္းပါတယ္။အခ်ိန္ေလးနည္းနည္းေတာ့ ယူရမယ္။ကြ်န္ေတာ္ အူအတက္ေရာင္ တာ ကိုေတာ့ ခဲြစိတ္ရတာ သိပ္အခ်ိန္ဆဲြလို႔မရလို႔ အင္မတန္ ကြ်မ္းက်င္တဲ့ experience ႐ွိတဲ့ဆရာဝန္ႀကီးေတြ ကေတာ့ အင္မတန္ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ ကိုင္တြယ္တတ္ပါတယ္။အလႅာဟ္အလိုေတာ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ေရာ ၊ကြ်န္ေတာ့္သားႀကီးေရာ အူအတက္ခဲြရပါတယ္။သားႀကီးက အူအတက္ ေပါက္ခါနီးေနၿပီး။ေပါက္သြားရင္ အင္မတန္ ဒုကၡေရာက္သြားနိဳင္ပါတယ္။ဒါေတာင္ သားႀကီးကို operation လုပ္ေနရင္း အူအတက္ေပါက္သြားလိုက္ ဝမ္းေခါင္းကို မနည္းေဆးလိုက္ရတယ္ လို႔ေျပာပ့တယ္။operation လုပ္ေပးတဲ့ ဆရာဝန္က လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလးရင္းႏွီးတယ္။ဒါေတာင္ျဖစ္ခ်င္း ည မွာျပတယ္။မနက္ ၆ နာရီမွာခဲြတာ။ကံ ဉာဏ္ ဝိရိယ အားလံုးပါတယ္ ဆိုပါစို႔ဗ်ာ။ကြ်န္ေတာ္လည္း ရန္ကုန္မွာ ခဏခဏ operation လုပ္ရတယ္။လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာဝန္ႀကီးကို အခုအထိ ဆုေတာင္းေပးလ်က္ပါပဲ။ေတာ္လည္းအရမ္းေတာ္ပါတယ္။ရန္ကုန္မွာ အင္မတန္ဝါရင့္ သဘာရင့္ ခဲြစိတ္အထူးကုဆရာဝန္ႀကီးပါ။သူ႔ကိုမသိတဲ့သူ အင္မတန္႐ွားပါတယ္။ ဆရာဝန္ေတြဆိုတာကလည္း တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အယူအဆ ကြာတာေတြ ႐ွိတတ္ေတာ့ ကုသတဲ့ ေနရာမွာ လူနာအတြက္ သိပ္ကိုသတိထားရပါတယ္။Specialists ခ်င္းေတာင္ အယူအဆ ကဲြတတ္ပါတယ္။အသက္ေရးရလာေတာ့ အေတြ႕အၾကံဳေလးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ရလာတယ္။

  9. drkokogyi Says:

    One of my ‘friend’ Med Dr’s mother was operated for the so called ‘appendix’ in Ygn. His sis was also a dr in US. Operated by a famous Surgeon. Few days later abdominal distention and vomit. No bowel mv. Surgeon never check thoroughly for follow up. Said operation hernia…My friend dr req the private hospital MOs but they are scared to report. Scared to give phone number. At last one dr gave him the clue to wait for the Surgeon at his special car park are. ….made it short…there was a inflm at Meckel’s diverticulum…about 2 ft away from appendix, on the small intestine. Look at the picture
    Manage

  10. drkokogyi Says:

    Mohammad Abdullah
    16 hrs ·
    က်ေနာ္ၾကံဳဖူးေသာ ျမန္မာျပည္က ေဆး႐ုံအေၾကာင္း (၃)
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    ဒါလည္း ေကာ့ေသာင္းက အျဖစ္အပ်က္ပါ။
    လူနာက က်ေနာ့္အမ်ိဳးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မိတ္ေဆြ အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ေယာက္ပါ။
    မၾကာခဏ ဗိုက္ကေအာင့္ေအာင့္ေနလို႔ ေကာ့ေသာင္းေဆး႐ုံသြားျပေတာ့ သားအိမ္ကင္ဆာလို႔ေျပာပါတယ္။
    အမ်ိဳးသမီးႀကီးလည္း အေတာ္စိတ္ဓါတ္က်ၿပီး ရန္ကုန္မွာသြားၿပီးခြဲစိတ္ရမယ္လို႔ ဆရာဝန္ၫႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း ရန္ကုန္ကို ေလယာဥ္လက္မွတ္ဝယ္ထားၿပီးမွ သူ႔မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ရန္ကုန္သြားတာလည္းသြားေပါ့ ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္မသြားခင္ ရွမ္းကမ္း (ထိုင္းဖက္) မွာ တစ္ခ်က္ေလာက္ျပၾကည့္လိုက္ပါဆို အတင္းတိုက္တြန္းၿပီးေခၚလာေတာ့ ေဆး႐ုံမွာ က်ေနာ္လိုက္သြားၿပီး ဘာသာျပန္ေပးရပါတယ္။
    ဆရာဝန္နဲ႔ေတြ႕ေတာ့ အေျခအေနေျပာျပေတာ့ ဆရာဝန္က ေသခ်ာစမ္းသပ္ ေသြးစစ္ၿပီး ဘာကင္ဆာမွ မဟုတ္ဘူး ေလထိုးတာလို႔ေျပာၿပီး ေဆးေပးေတာ့ ေနာက္ဆုံးအဲဒီေဆးနဲ႔ဘဲ ေရာဂါသက္သာသြားပါတယ္။
    ထိုင္းဆရာဝန္က တစ္ခုဘဲေမးပါတယ္၊ “ေကာ့ေသာင္းက ဆရာဝန္ေတြ လူနာကိုဘာနဲ႔စစ္သလဲ” တ့ဲ။

  11. drkokogyi Says:

    Mohammad Abdullah
    3 hrs ·
    က်ေနာ္ ၾကဳံဖူးေသာ ျမန္မာျပည္ကေဆး႐ုံအေၾကာင္း (၁)
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    လြန္ခ့ဲတ့ဲ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္က က်ေနာ့္အမ်ိဳးတစ္ေယာက္ ေကာ့ေသာင္းေဆး႐ုံမွာ ေဆး႐ုံတင္ထားပါတယ္။
    ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သူျဖစ္ေတာ့ အထူးကုကို အပ္ထားပါတယ္။
    ဆီးခ်ိဳေရာဂါ အခံရွိသူျဖစ္ပါတယ္။
    ေဆး႐ုံမွာ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာလာတ့ဲအခ်ိန္မွာ အေျခအေနအေတာ္ဆိုးလာေတာ့ ဆရာဝန္က လူနာေစာင့္ကိုေခၚၿပီး လူနာက ေက်ာက္ကပ္ ႏွစ္လုံးစလုံး အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး ဒါေၾကာင့္မို႔ ၄၅ မိနစ္ဘဲ ခံေတာ့မယ္ အိမ္ျပန္ယူသြားလိုက္ေတာ့လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ လူနာေစာင့္ကလည္း ကမန္းကတန္း အသိေတြကို လွမ္းအကူအညီေတာင္းၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ ရေနာင္းဖက္ကို သယ္ဘို႔ အစီအစဥ္လုပ္ပါတယ္။
    ေဆး႐ုံမွာ လူနာရဲ႕ ေရာဂါနဲ႔ေဆးကုတ့ဲရာဇဝင္စာရြက္ ခ်ာတ္ကိုေတာင္းေတာ့ တိုင္းတစ္ပါးကို ေပးလို႔မရဘူးဆိုၿပီး မေပးပါဘူး။
    (ဆီးခ်ိဳေရာဂါရွိတ့ဲလူနာကို ေဆး႐ုံမွာ စပြန္ဆာ အခ်ိဳရည္တိုက္ေနပါတယ္)
    ေနာက္ဆုံး ေလွတစ္စီး စီစဥ္ၿပီး ရေနာင္းကိုသယ္လာေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ကြမ္းသီးတင္တ့ဲ ၆ ဘီးကားနဲ႔ စဖန္ပလား ေလွဆိပ္မွာ ညဖက္ႀကီး သြားႀကိဳပါတယ္။
    ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚမွာ မ်က္ျဖဴလန္ကာ ပသတိမရတခ်က္ ရတခ်က္ျဖစ္ေနေတာ့ ပက္လက္ကုလားထိုင္လိုက္ လူနာကို ၆ ဘီးကားေပၚ မတင္ၿပီးရေနာင္းေဆး႐ုံကို သယ္လာရင္းလမ္းမွာ လူနာက အသက္ငင္သလိုျဖစ္ေနလို႔ က်ေနာ္က က်မ္းစာဖတ္ေပးၿပီး ဇြန္းနဲ႔ေရတိုက္ပါတယ္။
    ရေနာင္းေဆး႐ုံေရာက္ေတာ့ အေရးေပၚဌာနမွာ လူနာကိုတင္လိုက္ၿပီး တစ္ေယာက္က လူနာ register သြားလုပ္ေနတုန္း လူနာကို စကုေနပါၿပီ။
    ဆရာဝန္က လူနာကို ဆီးခ်ိဳအရင္စစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆီးခ်ိဳက ၅၀၀ ေက်ာ္ေနတယ္။
    ဒါနဲ႔ လူနာကို ခ်က္ခ်င္းဆီးျခဴခ် လုပ္စရာရွိတာလုပ္ၿပီး အဲဒီညတစ္ညကို အနီးကပ္ၾကည့္ရွဳေပးပါတယ္။
    ေနာက္ေန႔မွာ ဆီးခ်ိဳတေျဖးေျဖးက်လာၿပီး သက္သာလာပါတယ္။
    ၂ ရက္ေလာက္ေနေတာ့ စကားေျပာႏိုင္လာေပမယ့္ အသံမထြက္ပါဘူး။
    ၆ ရက္ ေဆးကုၿပီးေနာက္ ေကာင္းသြားလို႔ ေဆး႐ုံကဆင္းရပါတယ္။
    ေက်ာက္ကပ္ ၂ လုံးစလုံး အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး ၄၅ မိနစ္ဘဲခံေတာ့မယ္လို႔ ေျပာတ့ဲလူနာက ေနျပန္ေကာင္းလာပါတယ္။

  12. drkokogyi Says:

    Ye Swe Win is with Ye Myat Thu.
    February 18, 2015 · Mandalay, Myanmar ·
    ကိုရဲျမတ္သူ ပို႔စ္ဖတ္ရင္း ကိုယ္ေတြ႕ကိစၥတစ္ခု ျပန္သတိရလို႔ တင္လိုက္တယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေစာ္ကားလိုစိတ္လံုးဝ မရွိပါ။

    လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ေက်ာ္ကပါ

    သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္ အက္ဆီးဒန္႔ ျဖစ္ၿပီး ေျခဖဝါးေပါက္ၿပဲသြားတယ္။ အျပင္ေဆးခန္း တစ္ခုမွာ ျပေတာ့ ပတ္တီးစီး ေဆးထိုးေပးလိုက္တယ္။ ေမးခိုင္ကာကြယ္ေဆးလည္း ထိုးေပးလိုက္တယ္တဲ့။

    ၄-၅ ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ေမးနည္းနည္းခိုင္လာတယ္။ (ေမးခိုင္ ကာကြယ္ေဆးဆိုတာ ထိုးၿပီးခ်က္ခ်င္း ေရာဂါကာကြယ္တဲ့ ကိုယ္ခံအား ရတာမဟုတ္ပါ)

    ေဆးရံု သြားျပတဲ့ညက လက္ ၂ လံုးနီးနီး ပါးစပ္ဟ ႏိုင္ေသးတယ္။ ေဆးရံုမွာ ခ်က္ခ်င္း အေရးေပၚ အေမွာင္ခန္း တစ္ခုလုပ္ၿပီး လူနာကို ထည့္ထားလိုက္တယ္။
    ဆရာဝန္က ေမးခိုင္လူနာကို ထိုးတဲ့ထိုးေဆးနာမည္ေရးေပးၿပီး ေဆးဝယ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ထိုးေဆး တစ္လံုးကို ယူနစ္ ၁၀၀၀၀ နဲ႔ ၅ လံုးဝယ္ခိုင္းတာ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေဆးက မူဆယ္ေဆးဆိုင္ေတြမွာ မရွိ။
    မန္းေလးကို လွမ္းမွာေပးေတာ့ ေနာက္ရက္ကားနဲ႔ပို႔ေပးလိုက္တာ ေဆး ၂ လံုးဘဲေရာက္လာတယ္။ ေဆးက လက္က်န္ ၂ လံုးဘဲရွိတာတဲ့။
    အဲဒီအခ်ိန္ ေဆးရံုေရာက္တာ နာရီ ၄၀ ေက်ာ္ၿပီ။

    ဆရာဝန္က ၅ လံုး ဝယ္ခိုင္းတာ ၂ လံုးထည္းဆိုေတာ့ မထိုးေပးေသးဘူး ထပ္ရွာပါဦးတဲ့။ လူနာရွင္ေတြက တ႐ုတ္လိုတတ္တဲ့သူေခၚၿပီး ေရႊလီဘက္ သြားရွာတယ္။
    အဲဒီအခ်ိန္ လူနာ ပါးစပ္ လက္တစ္လံုး မဟႏိုင္ေတာ့ဘူး အသက္ရႉ နည္းနည္းၾကပ္တယ္တဲ့။
    ေရႊလီကေန ေဆး ၁ လံုး ၂၀၀၀ ယူနစ္ပါ ေဆးေတြရလာတယ္။ ယူနစ္ ၅ေသာင္း ဖိုးျပည့္ေအာင္ဝယ္ခဲ့တယ္။

    အဲဒီမွာ ျပႆနာစတာဘဲ

    ဆရာဝန္က အဲဒီေဆးေတြ MYANMAR FDA approved မျဖစ္ေသးလို႔ သံုးခြင့္မရွိပါတဲ့။ ၿပီးေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း ေဆးေဖာ္ျမဴလာ ေဆးၫႊန္း အားလံုး တ႐ုတ္လို။ ေရာင္းေပးလိုက္တဲ့ ေဆးဆိုင္ကေတာ့ တ႐ုတ္-အဂၤလိပ္ ေဆး အဘိဓါန္ျပၿပီး အာမခံလိုက္ပါတယ္။ ဝယ္ခိုင္းတဲ့ေဆး မွန္ကန္ေၾကာင္း။
    ဆရာဝန္ကလည္း မထိုးေပးႏိုင္ဘူးတဲ့။

    လူနာရွင္က ထိုးသာေပးပါ ဘာဘဲျဖစ္လာျဖစ္လာ က်မတို႔တာဝန္ဘဲလို႔ ခံဝန္ခ်က္ လက္မွတ္ ထိုးေပးပါ့မယ္ေပါ့။ ဆရာဝန္ဘက္ကလည္း တကယ္တမ္းျပႆနာျဖစ္ခဲ့ရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ခံဝန္ခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္ကို မကယ္ႏိုင္ဘူးတဲ့။

    အဲဒီမွာ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ စကားေတြမ်ားၾကၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ လူနာကို ေရႊလီပို႔မယ္ဆိုၿပီး ေဆးရံုကေန ျပန္မ,ခ် သြားပါေလေရာ။

    အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူနာက စကားမပီေတာ့ဘူး ဗလံုးဗေထြးျဖစ္ေနၿပီ။

    ေရႊလီေဆးရံုေရာက္ေတာ့ ဆရာဝန္က ခ်က္ခ်င္း အနာကို စစ္ေဆးပါတယ္။ အနာက ပထမဆံုး အျပင္ေဆးခန္းက စည္းေပးလိုက္တဲ့ ပတ္တီးရွိေသးတယ္။ ပတ္တီးကို ကတ္ေၾကးနဲ႔ ျဖတ္လိုက္ေတာ့ အနာက ေတာ္ေတာ္က်က္ေနၿပီ။ အဲဒီ က်က္ေနတဲ့အနာကို ဒါးနဲ႔ခြဲခ်လိုက္တယ္။ အထဲမွာ နီညိဳညိဳ အနာနဲ႔ ျပည္ေတြ ရွိေနတယ္။ ဆရာမ တစ္ေယာက္က ဖန္ေဆးရည္ဇလံုယူလာၿပီး ဂြမ္း၊ ဇာဂနာနဲ႔ အနာထဲကို ထိုးထိုးၿပီးေဆးေတာ့တယ္။

    ၿပီးေတာ့ ပုလင္းႀကီးခ်ိတ္ေပးတယ္။
    အဲေန႔ကို ေနာက္ထပ္ ၂ ႀကိမ္ အနာေဆးေပးေသးတယ္။ ပုလင္းႀကီး တစ္ေနကုန္ ခ်ိတ္ေပးထားတယ္။
    ေဆးရံုေရာက္ၿပီး နာရီ ၃၀ အၾကာ၊ ေနာက္တစ္ရက္ညေနမွာေတာ့ လူနာက စကားပီပီေျပာႏိုင္ၿပီ၊ ပါးစပ္ေတာ္ေတာ္ ဟ ႏိုင္ၿပီ။ ေဆးရံုက ဆင္းခ်င္လည္း ဆင္းလို႔ရၿပီတဲ့။ အကယ္လို႔ ေရာဂါ ျပန္တိုးလာရင္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းျပန္လာျပပါတဲ့။
    ေနာက္တစ္ရက္မွာေတာ့ လူေကာင္းပကတိ။

    တ႐ုတ္ဆရာဝန္က ရွင္းျပလိုက္တာက ေမးခိုင္ပိုးဟာ အနာမွာဘဲေနတာတဲ့၊ ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခုလံုးကို မပ်ံ႕ဘူး။ ပ်ံ႕ေနတာက အဲဒီပိုးကထြက္တဲ့ အဆိပ္ေတြ။ ပုလင္းႀကီးကေတာ့ အဲဒီ အဆိပ္ကိုကုတဲ့ေဆး။ အနာကို ေဆးရတာက ေမးခိုင္ပိုးကို သတ္တာ။ ႐ိုး႐ိုးေရနဲ႔ေဆးလည္း ရတယ္တဲ့။ အနာကို ၃ ခါ ေဆးတာ ေသခ်ာေအာင္လို႔။

    အကယ္လို႔ ေမးခိုင္ပိုး အဆိပ္ေတြ ဒီထက္ပိုပ်ံ႕ၿပီးေရာက္လာရင္ နံ႐ိုးႂကြက္သားေတြ မာလာၿပီး အသက္မရႉႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ေရႊလီေဆးရံုမွာ အသက္ရႉကူတဲ့စက္နဲ႔ အသက္ဆက္ရႉႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္တဲ့။ ေဆးရံုကို အခ်ိန္မီေရာက္လို႔ကေတာ့ ေမးခိုင္လူနာ ၉၅ ရာခိုင္ႏႈန္း အသက္ရွင္တယ္တဲ့။

    ျမန္မာျပည္က ေဆးရံုမွာ ၄၈ နာရီေလာက္အတြင္း လူနာရဲ႕ အနာကို တစ္ခ်က္မွ ဖြင့္မၾကည့္ခဲ့ဘူး။

    ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ကုထံုးေတြကို မ်က္ေျချပတ္ ေနၿပီ။

    (ဘယ္သူ ဘယ္ဝါကိုရယ္လို႔ ထိခိုက္နစ္နာေစလိုစိတ္ မရွိပါဗ်ား၊ ကိုယ္ေတြ႕ အျပစ္အပ်က္ပါ။ အဲဒီ လူနာ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း အခုထိ မူဆယ္မွာ က်န္းက်န္းမာမာ ရွိပါေသးတယ္။)

  13. drkokogyi Says:

    Lwin Kogyitoe
    8 hrs · Singapore ·
    ဒီေန႔ဖတ္မိ၊အင္ဖို(၁၂၈)
    24022018
    Soe Naing shared Myo Thu Soe post မွ

    အစာအိမ္ေရာဂါ လို႔အရင္ေျပာတယ္
    ဘန္ေကာက္သြားမွ ပန္ကရိယကင္ဆာဆိုတာ
    သိျပီး ခိုင္ထူးဆံုးတယ္ေျပာျကေတာ့!
    ထားလိုက္ပါ
    ကိုယ္ေတြလဲသြားေမးထားတာမဟုတ္ေတာ့
    အဲ႔ဒီအေပၚမွာ မွတ္ခ်က္မေပးခ်င္ပါဘူး

    ကိုယ္ေတြ႕အျဖစ္အပ်က္ႏွစ္ခုေတာ့
    ေျပာျပမယ ္

    တခုက ကိုယ့္အေဖအျဖစ္အပ်က္
    ဆီးျကိတ္ေရာင္လို႔ ေဆးခန္းမွာ
    စပယ္ရွယ္လစ္နဲ႔ သြားျပတယ္
    ဆီးျကိတ္ကင္ဆာတဲ႔
    ေနာက္သမားေတာ္ေျပာင္းျပ
    ဆီးျကိတ္ကင္ဆာက်ိန္းေသတယ္တဲ႔
    တတိယတေယာက္
    ဆီးျကိတ္ကင္ဆာမဟုတ္ဘူး
    ဆီးျကိတ္ေတာ္ေတာ္ေယာင္ေနတာ
    ေဆးေသာက္လိုက္ပါ
    ေကာင္းသြားမယ္ေျပာလို႔
    ေသာက္လိုက္တာ ေနာက္၇ႏွစ္အျကာ
    လြန္ခဲ႔တဲ႔၃ႏွစ္ေလာက္ကမွ
    ဆီးျကိတ္ျခစ္ျပီး ကိုယ္နဲ႔ေနေနတာခုအထိ

    တခုက mother in law
    သဲေျခေက်ာက္မထုတ္ျဖစ္ရာက
    သဲေျခအိတ္ေယာင္
    အဲ႔ဒီကတဆင့္ ပန္ကရိယေယာင္
    ေဆးရံုစတက္ ျပီး သံုးရက္ျကာမွ
    အစာအိမ္ထဲ ထည့္ထားတဲ႔ပိုက္
    အစာအိမ္ထဲ မဝင္ဘူးတဲ႔
    ျကားထဲမွာဆရာဝန္ျကီးငယ္
    roundေျကးက ေလာင္းေျကးထက္
    မ်ားေနေပမဲ႔
    သံုးရက္ျကာမွသိ
    ဒါေတာင္ပိုက္ထည့္ခိုင္းျပီး
    သံုးရက္တိတိေန႔တိုင္းလာroundေနတာ
    အဲ႔ေဆးရံုက အထူးကုဆရာဝန္ျကီးေနာ္
    ထားေတာ့

    သည္းေျခမက ပန္ကရိယပါ
    ေယာင္ေနလို႔
    လူနာတပည့္ ေသာျကာနံအစ စေနနံအဆံုးနံမည္သံုးလံုးနဲ႕
    သဲေျခ အထူးကုဆရာဝန္ျကီးက
    ထရာမက္ဒေရာ ထိုးေဆးကို
    icu မွာ ၂၄ နာရီမျပတ္
    စက္နဲ႔ တိုင္မာထားထိုးတယ္

    MO ကို ကိုယ္သြားေျပာတယ္
    လူနာခံႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး
    ကိုယ့္အေဖေဆးရံုတက္တံုးက
    ထရာမက္ဒေရာ၃လံုးပဲ
    ထိုးတာေတာင္
    အိမ္ေရာက္သည့္အထိ
    ဂေယာင္ကတန္းေျပာတံုးလို႔
    ဆရာဝန္ျကီးတင္ျပေပးမယ္တဲ႔

    ျပန္လာေျပာတယ္
    အဲ႔လိုေျပာတဲ႔သူကေဒါက္တာလားတဲ႔
    ခြန္းတုန့္မျပန္ေတာ့ဘူး
    ဆြဲထိုးမိမွာစိုးလို႔

    အဲ႔ဒီအက်ိဳးဆက္က
    ပန္ကရိယေယာင္တာ
    ေလာေလာဆယ္ေပ်ာက္သြားတယ္
    ပန္ကရိယေရာင္ရင္
    ေပ်ာက္ေအာင္ေသာက္တဲ႔ေဆးမရွိဘူးေျပာျပီး
    ထရာမက္ဒေရာထိုးေဆးနဲ႔
    တလခြဲေလာက္
    ဆက္တိုက္ထိုးတဲ႔ဒဏ္ေျကာင့္
    ေဆးရံုမတက္ခင္
    ဝန္ျကီးမ်ားရံုးေဘး
    လမ္းေလ်ာက္ေနတဲ႔ သန္သန္ျမန္ျမန္
    အဖြားျကီးက
    ဦးေႏွာက္က်ံဳ႕ျပီး
    အယ္ဇိုင္းမားျဖစ္သြားတယ္

    ေဆးရံုဆင္းျပီး
    ေျကာင္ေတာင္ေတာင္ဘဝနဲ႔
    ဘန္ေကာက္တခါသြား
    သည္းေျခ ကိစၥသြားျပေသးတယ္

    အဲ႔ဒီမွာ ပန္ကရိယေယာင္တာ
    ေသာက္ေဆးမရွိလို႔
    ဒီကဆရာဝန္ျကီး
    ေျပာတာမွားလို႔ ေသာက္ေဆးပါရခဲ႔တယ္

    အဲ႔လိုနဲ႔ေဆးကုန္ေဆးမွာေသာက္နဲ႔
    ေနာက္ဆံုး သည္းေျခအိတ္လဲခြဲထုတ္
    လိုက္ေတာ့ ခုေတာ့ေကာင္းေနျပီ

    သို႔ေသာ္
    ေခါင္းက မမွတ္မိေတာ့ဘူး
    သည္းေျခစေရာင္လို႔
    သည္းေျခကုတာ
    လူနာ အယ္ဇိုင္းမားျဖစ္သြားတယ္

    ေဆးေကာင္စီတိုင္တဲ႔
    မတိုင္ပါဘူး
    တိုင္လဲေတာရိုင္းဥပေဒနဲ႔ေတြ႔ျပီး
    ကိုယ့္အစုအဖြဲ႔သာ
    အေကာင္းဆံုးကာကြယ္ျကမွာ

    ေက်ာင္းသူေလး
    ေသြးလြန္တုတ္ေကြးမွန္းမသိ
    ပစ္ထားလို႔
    ဆမ သိမ္းခံထိတဲ႔ဆရာဝန္ျကီးေတာင္
    သူ႔ေဘာ္ဒါလိပ္ေခါင္းျဖစ္တာ
    ေဆးရံုေပၚခြဲစိတ္ေပးေနေသးတာပဲ
    တိုင္သူအရူးေပါ့

    လူျကီးတေယာက္ရဲ႕ေျမး
    အဖ်ားမက် လို႔
    ရင္ျခင္းဆက္ေတြခြဲတဲ႔
    ဆယ္လီေဒါက္တာျကီးနဲ႔ျပတယ္
    တီဘီတဲ႔

    တီဘီေဆးေတြေက်ြးတယ္
    ခေလးကေျမာ့ေနျပီ
    အမ်ိဳ းထဲကဆရာဝန္ေတြကမသၤကာလို႔
    ဘန္ေကာက္မွာျပခိုင္း

    ဘန္ေကာက္သြားမယ္လုပ္
    ဘန္ေကာက္ေရျကီးတာနဲ႔တိုး
    စကၤာပူဆက္ေျပး
    ေရာဂါရွာေတာ့ေတြ႕ျပီ
    ေသြးကင္ဆာ

    ဒီလိုနဲ႔သြားလိုက္ျပန္လိုက္
    ကုေနတာ
    ဟိုတပတ္ သူတို႔အိမ္ေရာက္ေတာ့
    ခေလးေတာင္ ေတာ္ေတာ္ျကီးျပီး
    စိမ္ေျပးတမ္းကစားေန
    ေရာဂါေမးေတာ့ok

    ဘာမွမဟုတ္ဘူး
    ေျပာခ်င္တာက
    စိတ္ဓါတ္ေတြပ်က္ေနျကတာေျပာတာ
    ေနရာတိုင္း လူတန္းစားတိုင္း
    အနဲ နဲ႔ အမ်ားပ်က္ေနတာ

    သို႔ေပမဲ႔
    လူ႔အသက္နဲ႔ဆိုင္တဲ႔ကိစၥေတြမွာ
    ေလ်ာ့ရိေလ်ာ့ရဲနဲ႔
    စိတ္ဓါတ္အပ်က္ေတြနဲ႔
    လုပ္တာေတာ့ အဆိုးဆံုးပဲ ။ ။

    •••••••••••••••••••••••••••®•••••••••••••••••••®•••••••••••••••••••••••••••®••••••••••••


    ူ မေန႔က ဆရာဝန္အေျကာင္းေတြ
    လူနာအေျကာင္းေတြ
    ဒီတခုကုရင္း
    ဟိုဟာတမ်ိဳးထပ္ျဖစ္တဲ႔ကိစၥေတြ
    ေရးအျပီး က်ြန္ေတာ္ဂ်င္းေကာင္
    ျဖစ္သြားတဲ႔အေျကာင္း
    ေျပာရအံုးမယ္

    က်ြန္ေတာ့္အေဖ အူမျကီးကင္ဆာဆိုျပီး
    ေဆးရံုတက္ရေသးတယ္
    တိုတိုေျပာရရင္
    ခြဲစိတ္တာေအာင္ျမင္တယ္
    တခုရွိတာက ခြဲခန္းထြက္ခါစမွာ
    လူျကီးဆိုေတာ့ေမ့ေဆးအရွိန္မျပယ္ေသး
    မျပယ္ေသးေတာ့
    ႏွလံုးခုန္နရီစီးခ်က္ကမမွန္
    မမွန္ရတဲ႔အထဲ
    ႏွလံုးခုန္တိုင္းစက္မမွန္တာကပိုဆိုး
    ရုတ္တရက္ ၃၀၀ ျဖစ္
    ခ်က္ျခင္း၂၀၀က် သြား

    အဲ႔တာနဲ႔က်ေနာ္ကေမးတယ္
    မင္းတို႔စက္ကမဟုတ္ေတာ့ဘူး
    စက္မွာျပသလိုဆို
    ငါ့အေဖေသတာျကာျပီ
    ေနာက္တလံုးသြားယူ
    ေျပာေတာ့ သြားယူတယ္
    တလံုး မေကာင္း
    တလံုးေျပာင္းနဲ႔
    သံုးလံုးေျမာက္မွာလဲ
    ထူးမျခားနားမို႔
    တခြန္းေျပာလိုက္တယ္
    မင္းတို႔ေဆးရံုက
    ႏွလံုးစပါယ္ရွယ္လစ္တေယာက္
    အြန္ေကာ ေခၚလို႔ရသူေခၚေပးလို႔

    ေရာက္လာပါျပီ
    နဖူးေျပာင္ေျပာင္
    နံမည္ႏွစ္လံုးနဲ႔
    စေနနံအစ နံမည္နဲ႔တရုပ္ဆရာဝန္ျကီး

    ဟိုစမ္းဒီစမ္းလုပ္ျပီး
    တခုေျပာတယ္
    ႏွလံုးစက္တပ္ရမယ္
    မတပ္ရင္
    လူနာ လမ္းေလ်ာက္ရင္း
    ဘုန္းကနဲလဲသြားမယ္
    ထမင္းစားလဲ
    အိပ္ယာမွာ
    နားနားေနေနစားရမယ္
    အိမ္သာသြားလဲ
    သက္သာေအာင္
    ဝွီးခ်ဲနဲ႔သြား
    ေျပာတာမွမ်ိဳ းကိုစံု

    ျပန္ေျပာျပတယ္
    ဆရာျကီး
    က်ြန္ေတာ့္အေဖခြဲခန္းထြက္တာည၁၁နာရီပါ
    ခုမနက္၄နာရီရွိေသးတယ္
    ေနာက္တခါခြဲခန္းထပ္ဝင္ရင္
    စိတ္ဓါတ္သိပ္က်သြားမယ္
    ေျပာေတာ့

    တရုပ္ဆရာျကီးက
    သူ႔ရင္ဘတ္ကို
    သူ႔လက္ညိႈးနဲ႕
    ျကက္ေျခခတ္ျပရင္း

    ႏိုးႏိုး ဒါမိုင္နာ
    ဆရာတို႔လုပ္ေနက်
    ကုန္တာလဲ၄၅သိန္းေလာက္ပဲ
    ကုန္တယ္
    လူနာအတြက္ေျပာတာ

    ထပ္ေျပာလိုက္တယ္
    က်ြန္ေတာ္စဥ္းစားမယ္

    အဲ႔မွာပညာျပလိုက္ျပီ
    ေဆးရံုမဆင္းမျခင္း
    ႏွလံုးခုန္ျမန္ရင္
    သြားသတင္းပို႔
    MO ကိုေဆးတိုက္ခိုင္းတယ္
    ပံုမွန္ျငိမ္ေအာင္
    ထိန္းရမဲ႔ေဆး
    လံုးဝမေပး

    ရင္ခုန္ျမန္
    သတင္းပို႔
    ေဆးတိုက္
    လႊတ္ထား
    ထပ္ခုန္
    သြားေျပာ
    ေဆးတိုက္ နဲ႔
    ေဆးရံုမွာ
    တလျကာခဲ႔ပါတယ္

    အဲ႔ေနာက္
    ေဆးရံုဆင္းဖို႔လုပ္ပါျပီ
    မဆင္းခင္
    ေဆးရံုကုတင္
    ေအာက္စီဂ်င္အိုး
    ဝွီးခ်ဲ
    ေလးေခ်ာင္းေထာက္တုတ္
    အိမ္သာအိုး
    အစရွိလို႔
    ေအ ေအ ဖာမစီမွာ
    ဝယ္ျပီးသကာလ
    ပါးစပ္က
    ေျဖးေျဖး
    ေျဖးေျဖး
    ေအာ္လို႔ လူနာတင္ကားနဲ႔အတူ
    အိမ္ျပန္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္

    ေနာက္ေန႔ မနက္
    ႏွလံုးကုဆရာဝန္ျကီးတေယာက္ဆီ
    သြားျပီး ျဖစ္တာေျပာျပ
    ေဆးရံုမဆင္းမျခင္း
    တေန႔ တဒါဇင္ႏံႈးရိုက္ထားတဲ႔
    အီးစီဂ်ီ တထပ္ျကီးျပ

    ဆရာျကီးက
    တရြက္ခ်င္းျကည့္တယ္

    ျပီးေတာ့ ၂ခ်က္ပဲေမးတယ္
    ခင္ဗ်ားအေဖကို
    ႏွလံုးေရွာ့ရိုက္စက္နဲ႔
    ႏွလံုးျပန္ခုန္ေအာင္
    လုပ္ေပးရတာမ်ိဳးရွိလား?

    ျပန္ေျဖ= မရွိ

    ျပီးေတာ့ဒီက အီးစီဂ်ီေတြမွာ
    ခုန္ႏႈန္း ၄၉ တျကိမ္ေတြ႕တာကလြဲလို႔
    က်န္တာေတြက ၆၀ ပတ္လည္ေတြခ်ည္း
    ေနာက္ပိုင္းမွာ
    ဘာအတြက္ စက္တပ္ခိုင္းတာလဲ

    ျပန္ေျဖ=မသိ

    ေကာင္းျပီ
    ဒါဆိုေဆး၂မ်ိဳးယူသြား
    ျပီးျပန္ေျပာျပ တဲ႔

    အိမ္အျမန္ျပန္
    အေဖ့ကိုေဆးတိုက္
    ခဏေနေတာ့
    သြားစူးစမ္း
    အေဖ သက္သာရဲ႕လား
    သက္သာလား

    မေမးရခင္
    အေဖကေျပာတယ္
    သားေရ
    သက္သာတယ္
    ေခ်ြးေတာ့နဲနဲထြက္တယ္တဲ႔

    ခ်က္ခ်င္းျပန္သြား
    ျဖစ္တာျပန္ေျပာ
    ဆရာျကီးတခြန္းျပန္ေျပာတယ္
    ဒီတလံုးမတိုက္နဲ႔ေတာ့တဲ႔

    ခုက်ြန္ေတာ့္အေဖ၈၃ႏွစ္ရွိပါျပီ
    ႏွလံုးစက္လဲမတပ္ရပါ
    စက္တပ္ခိုင္းသူနဲ႔
    ေဆးပဲေပးသူ
    ဆရာဝန္ျကီးႏွစ္ေယာက္လံုးလဲ
    သက္ရွိထင္ရွား
    ေဆးကုျမဲပါ

    က်ြန္ေတာ္သာ
    ေဆးရံုသံုးပစၥည္းတန္ဆာပလာေတြနဲ႔
    ေျပာရရင္
    ဂ်င္းေကာင္ႀကီးကိုျဖစ္လို ့။ ။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s


%d bloggers like this: