U Than, my father in law, was the headmaster of the National High School Mandalay

Mandalay National High School or No. 2 SHS

 Four sources, (1) Wiki (2) Yeni, The Irrawaddy (3) Ma Ma Ohn (150th, anniversary Mandalay and (4) Sayagyi U Than, my father-in-law

scan0139 

scan0085 

 

scan0141

U Razak (From Wikipedia, the free encyclopedia)

U Razak (January 20, 1898 – July 19, 1947; Arabic: Abdul Razak‎) was a Burmese politician who was a respected educationalist. He was a minister and was assassinated, along with his cabinet, on July 19,1947. July 19 is celebrated in Myanmar today as Martyrs’ Day. U Razak was Minister of Education and National Planning, and was chairman of the Burma Muslim Congress.

Abdul Razak was born in Meiktila on January 20, 1898. He studied at the Wesleyan School in Mandalay, and continued his studies at the Rangoon College, earning a B.A. degree in English. Throughout his school years, Razak was involved in athletics.

In 1920, Razak was a leader in organising the first Burmese student boycott to the British colonial education system. In 1921, he became headmaster of Mandalay National High School. Razak’s natural charisma was effective in persuading the Mandalayans. When Japan invaded Burma in World War II, he was imprisoned.

In 1945, Abdul Razak was named chairman of the Mandalay branch of Anti-Fascist People’s Freedom League (AFPFL) and was elected a Member of Parliament to represent Mandalay. He was Minister of Education and National Planning in Aung San’s Cabinet. It is stated that when U Razak was attended to in the immediate aftermath of the assassination on 19 July 1947, he asked that his colleagues be taken care of before himself. He died on July 19, 1947 together with other cabinet members.

Razak initiated calls for unity between Burmese Muslims and Buddhists. He was a devout Muslim, but maintained ties to Buddhism, educating himself on Pali, the sacred script of Theravada Buddhism, and helped found the Mandalay Degree College (modern Mandalay University. Razak fathered three children.

References

  • Burmese Encyclopedia Vol 11, P 73 printed in 1970

External links

The Muslim schoolteacher who joined Burma’s martyrs

Being a Muslim in a country where 87 percent of the population is Buddhist, and where the military government regularly practices ultra-nationalism and uses religion as a political tool, means joining the underprivileged at the bottom of the pile. 

The fight for liberty is the fight for peace. And like peace, liberty is indivisible —U Razak, June 1947

Muslims in Burma regularly suffer social and religious discrimination. Burmese Buddhists commonly call them, Kala, a derogatory term for South Asians and also used insultingly to describe westerners.

While some consider the term abusive and degrading, there’s general acceptance that it takes on a sense of honor, respect and lovingkindness when it’s used in the formKalagyi (Big Kala), to describe independence hero Abdul Razak.

U Razak rose from the position of headmaster of Mandalay Central National High School to become minister of education and national planning in Burma’s pre-independence government. His career was brought to a brutal end at the age of 49, when he was gunned down by assassins on July 19, 1947, together with independence leader Gen Aung San and seven other cabinet members and colleagues. The nine murdered leaders are commemorated annually on the country’s Martyr’s Day.

Mandalay, where U Razak taught, is a center of Burmese Buddhist faith and culture. Yet U Razak, of ethnic Indian-Burmese origin, was fully accepted by the community.

His former students remember him with affection, retaining a picture of their former headmaster dressed in a white shirt, black jacket and green sarong, holding a cheroot in one hand and a cane in the other. A new book published in July titled U Razak of Burma: A Teacher, a Leader, a Martyr, collects some of their reminiscences.

“Whenever we saw Sayagyi (headmaster), he always smiled back at us. Even when he was holding a cane to punish the students for their misdeeds, one could not see any hint of anger on his face but only a grin on his lips,” retired air force Lt-Col Tin Aung wrote in a school memoir. 

U Razak was the child of an Indian father, Sheik Abdul Rahman, a police inspector, and a Burmese Buddhist woman Nyein Hla. While his brothers and sisters chose to be Buddhists, he maintained the Muslim name Razak, in honor of his father. Although nominally Muslim, U Razak was a secularist who deeply loved Burma and encouraged unity in diversity. 

As a bachelor of arts student at Rangoon University, the staunchly nationalist U Razak took part in the 1920 demonstrations against the British colonial education system. He demonstratively switched to a BA course with the alternative Council of National Education, established by Burmese nationalists. He graduated with the council’s BA degree, and carried the academic title with pride.

 In 1921, U Razak founded the Central National High School in Mandalay and became  headmaster in 1922.  Envious rivals referred to his school as Nay-jin-dai School—nay-jin-dai describes an undisciplined place where people come and go as they please.

Undeterred, U Razak built his school into one of the two leading academic establishments in Mandalay. It produced an impressive number of national and local leaders, civil and military leaders, diplomats, scientists, sportsmen and women, artists, writers and journalists.

Although a Muslim, the young U Razak won high respect for his proficiency in Buddhist studies and the Pali language. He frequently visited Shwe Kyaung, Mandalay’s “golden monastery,” to study Buddhism and Pali, demonstrating his personal belief that young people need to respect and learn their religion for its moral values and national culture.

U Razak’s school routine ensured that all Buddhists students attended their prayers and religious lessons. The newly emerging national education system frequently ran short of funding and often could not pay staff salaries.  But he won great trust among his teachers and the parents of his students with his school program of reinvigorating Burmese studies and promoting Burmese culture, patriotism and nationalism.

U Razak also encouraged his pupils to participate fully in sports. He employed a former Indian boxing champion to train his students, some of whom went on to represent Burma at the Olympic Games.

His approach to sport was to develop character. A retired colonel, Khin Nyo, recalls U Razak telling him: “You yourself were a boxer.

Your real character showed up not when you were winning but at the moment when you started to lose. And if you were of lower moral character, you would start using elbows and head, which were forbidden. For the sports on which you do not have to spend much money, such a revelation of one’s true character is common among ordinary people.”  But U Razak didn’t spare the sporting elite, telling the former army officer: “When it comes to expensive sports like golf, the so-called gentlemen, such as top British Indian Civil Servants (ICS), top British commercial and other senior government executives and Burmese ICS take up, they think of themselves as having an impeccable character…But the moment their scoreboards indicate that they are losing, they start to show their true colors by resorting to unscrupulous measures.”

Khin Nyo defined U Razak’s true qualities as selflessness and self-sacrifice. The ex-colonel had cause to test them personally when U Razak was detained, along with other Burmese nationalists, by Japanese occupation forces during World War II.

Gen Aung San ordered Khin Nyo to organize a rescue plan. Khin Nyo gained access to U Razak in jail and briefed him on the plan.

U Razak rejected the plan because it did not include his jailed comrades. “If you rescued me alone and if I followed you, I would be regarded as a selfish person and a traitor by the group,” he reportedly told Khin Nyo. “My name would be tarnished. As it is, my conscience cannot accept this arrangement.”

Khin Nyo later wrote:  “[His face] showed clearly that he wasn’t trying to be heroic nor was he thinking of his honor. It was just pure selflessness and the nobility of spirit on his part. It was then that I got a glimpse of his true character.”

The decision nearly cost U Razak his life when allied bombs hit Mandalay and fire swept through the prison. U Razak was rescued by his students.

After the Japanese surrender, U Razak became a leader of the Anti-Fascist People’s Freedom League in Mandalay. When the governor of Burma, Sir Hubert Rance, asked Gen Aung San and his AFPFL to submit names for the executive council, U Razak was proposed for inclusion in the cabinet as representative of Upper Burma by all Mandalay-based communities led by Buddhist monks.

A major achievement during his very short term as minister of education and national planning was to start the process of establishing a future Mandalay university.

U Razak also won wide recognition for organizing Burma’s Muslims under the AFPFL flag, in preparation for the approaching struggle for independence.

He was elected chairman of the Burma Muslim Congress at a time when the example of Pakistan was being advanced in support of pressure for the establishment of a separate state for Burmese Muslims. U Razak rejected the idea and urged the Muslim community in Burma to be a strong and respected community without hindering national development.

The standards of leadership and ethical conduct embodied by U Razak are often cited as examples for Burma’s new post-independence generation. As one of his pupils, Dr Nyi Nyi, a former deputy minister of education and minister of mines, put it in a recent tribute: “Sayagyi was a leader of men with a vision for the future. He foresaw what would be needed in a newly independent country and started preparing its young people for it.”

scan0056scan0057scan0058scan0059scan0060

6 Responses to “U Than, my father in law, was the headmaster of the National High School Mandalay”

  1. ms Says:

    sir, is that u razak decendents still exist at mynmar?
    im really want to know..

    • drkokogyi Says:

      Yes,
      As far as I know, U Razak’s decendents are still in Myanmar. I learnt about them from my mother and brothers. I heard that one grand daughter is staying in Yangon near the Soviet Embassy. Once I got the details I will inform you.

  2. drkokogyi Says:

    Read this_

    Dr. Nyi Nyi – U Razak of Burma
    Although I am honored to be a descendant of U Razak, I am even more proud as ….. U Razak as Retold by His Pupils” published in 1995 in Burma/Myanmar as a …
    http://www.scribd.com/doc/…/Dr-Nyi-Nyi-U-Razak-of-Burma

    You can contact Myat Htoo Razak (grandson of U Razak) at razakburma@yahoo.com

  3. ms Says:

    i read that story also .from scribd and have copy of it..
    im malaysian which have interest knowing about that..
    in that script, u razak have 3 childrens..is that one of them is hajima daw pu?
    one of the burmese muslim women tht give lot of contribution to kidney hosp in mynmar..is that true?

  4. Dr Ko Ko Gyi Says:

    U Aung Tin
    မန္တလေးက ပျောက်သွားတဲ့ ဦးရာဇတ်လမ်း
    မန္တလေးမှာ တချိန်က ရာဇတ်လမ်းဆိုပြီး ရှိခဲ့တာကို သိသူနည်းသွားပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ (၈၄) လမ်းကို အောင်ဆန်းလမ်း၊ ဦးရာဇတ်နေခဲ့တဲ့ အမျိုးသားကျောင်းအနောက်ဘက်က (၈၁) လမ်းကို ရာဇတ်လမ်းဆိုပြီး သတ်မှတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလမ်းနာမည် မန္တလေးမှာ တိမ်ကောသွားပေမယ့် ပျဉ်းမနားနဲ့ မြောက်ဒဂုံ၊ သန်လျင်မြို့တွေမှာ ဦးရာဇတ်လမ်းတွေ တွေ့ရကြောင်း သားဖြစ်သူ ဦးတင်မြင့်က ပြောပါတယ်။ …..
    ဗြိတိသျှခေတ်က အမျိုးသားကျောင်းတွေထဲမှာ ရန်ကုန် (မြို့မ) ၊ မန္တလေး၊ ပဲခူး၊ ရေနံချောင်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကျော် ကျောင်းကြီးတွေရှိတဲ့အထဲမှာ သူနဲ့ စစ်တွေက ကျောင်းအုပ်ကြီး ဦးဇိုင်နုဒင်လောက်ပဲ မွတ်ဆလင်ကျောင်းအုပ်အနေနဲ့ ရှိခဲ့ပါတယ်။……
    ဦးရာဇတ်ဟာ သူများကျောင်းက အိုင်စီအက်ခေါ် ဗြိတိသျှအရာရှိ တယောက် မွေးထုတ်ရင် သူ့ကျောင်းကနေ သူပုန်ဆယ်ယောက်မွေးထုတ်ပေးမယ် ဆိုပြီး ကြုံးဝါးခဲ့တဲ့အတိုင်း နိုင်ငံရေးသမားနဲ့ တော်လှန်ရေး သမားတွေ ပေါ်ပေါက် လာအောင် အားပေးခဲ့သူ ဖြစ်တယ်လို့လည်း ဗကပတပ်နီသေနာပတိဟောင်း ဗိုလ်သိန်းတန်က ရေးပါတယ်။ နောက် ကျောင်းသား သမ္မတနိုင်ငံဆိုပြီး ကျောင်းမှာသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းပြီး ကျောင်းသား တွေ အစိုးရဖွဲ့ အုပ်ချုပ်ပြီး နိုင်ငံရေး လုပ်တတ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ခြောက်တန်းကနေ ဆယ်တန်းထိ ကျောင်းသားတွေကို မဲပုံးထောင်ဟောပြော ရွေးကောက်ပွဲ လုပ်ခိုင်းပြီး အစိုးရဖွဲ့ခိုင်းတဲ့နည်းနဲ့ ဒီမိုကရေစီ စနစ်နဲ့ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ……
    ဦးရာဇတ်ရဲ့ အမျိုးသားကျောင်းဟာ မြန်မာပြည်မှာ စစ်ကြီးမဖြစ်ခင်ကတည်းက တို့ဗမာသီချင်းကို မနက်တိုင်း ဘင်ခရာတီးပြီး ဆိုရတဲ့ တခုတည်းသော ကျောင်းဖြစ်ပါတယ်။ သူမရှိတဲ့နောက် ဒီသီချင်းကို နိုင်ငံတော်သီချင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး တိုင်းပြည်ပြုလွှတ်တော်မှာ ပထမဆုံး သီဆိုဖို့ စတိုင်ပေးခဲ့သူကလည်း ဦးရာဇတ်ရဲ့ တပည့်ရင်း အမျိုးသားကျောင်းဆရာဟောင်း ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးဖြစ်ပါတယ်။ …..
    ဆရာဖြစ်လာ တဲ့အခါမှာလည်း ကျောင်းနေဖို့ အခက်အခဲရှိတဲ့ တပည့်တယောက်ကို ကျောင်းလခ စိုက်ပေးရုံသာမက တပည့်ရဲ့အဘွားဖြစ်သူအတွက်ပါ တလငွေသုံးဆယ် စရိတ် ထောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကျောင်းဟာ ကျောင်းသားများ ပေမယ့် ကျောင်းလခ မပေးနိုင်သူ အများဆုံးကျောင်းလည်း ဖြစ်တယ်လို့ တပည့်ဖြစ်သူ လူထုဒေါ်အမာက ရေးပါတယ်။ ကျောင်းကဆင်းရဲသလို ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ ဆရာဆရာမတွေလည်း ကြွေးနဲ့မကင်း ဆင်းရဲခဲ့ကြပါတယ်။ …..
    ဂျပန်က ရွှေဘိုထောင်မှာ ချုပ်ထားတုန်း သူ့ကို ဗိုလ်မှူးကြီး ခင်ညို ခေါင်းဆောင်တဲ့ တပ်ထဲက တပည့်တွေက ကယ်ဖို့ လုပ်ပါတယ်။ သူက သူနဲ့အတူ အဖမ်းခံရသူတွေ အားလုံးကို ကယ်မှ လိုက်မယ်ဆိုပြီး ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်။ …..
    အဲဒီခေတ်က မြန်မာနိုင်ငံမှာ အိန္ဒိယက တင်သွင်းလာတဲ့ အလုပ်သမားတွေကြောင့် လူမျိုးရေးတင်းမာမှုတွေ ရှိခဲ့သလို နောက်ဆက်တွဲ ဘာသာရေး ကွဲပြားမှုတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အစ္စလာမ်ဘာသာဝင် တောင်အာရှသွေး မကင်းသူ တွေဟာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြန်မာလို့ လူများစု ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေက လက်ခံလာအောင် ကြိုးစားကြကြောင်း၊ ဒီအတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ တိုင်းရင်းသားပိုဆန်အောင် ကြိုးစားတာ၊ အိန္ဒိယ အသွင်အပြင်ကို ဖျောက်ဖျက်တာတွေ လုပ်ကြ ကြောင်း၊ ဒီလို ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ထူထောင်တဲ့ ဗမာမွတ်ဆလင် နိုးကြားရေးအသင်း၊ ဗမာမွတ်ဆလင် ကွန်ဂရက် စတဲ့ အဖွဲ့တွေဟာ သူတို့တွေရဲ့ မြန်မာတွေနဲ့ တသွေး တသားတည်းဖြစ်ကြောင်း ပြနိုင်ဖို့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေဖြစ်ကြောင်း စင်္ကာပူ အမျိုးသား တက္ကသိုလ် အရှေ့တောင်အာရှ လေ့လာရေးဌာနက လက်ထောက်ပါမောက္ခ ဒေါက်တာ ညီညီကျော်က သုံးသပ်ပါတယ်။ …..

    https://www.bbc.com/burmese/in-depth-53391263

  5. Dr Ko Ko Gyi Says:

    U Aung Tin
    အရင်ခေတ်ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ သူတို့ဇနီးတွေက ပေးဖို့ပြင်ထားကြတယ်။
    အခုခေတ် ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ သူတို့ဇနီးတွေက စားဖို့ ပါးစပ်ဟထားကြတယ်။
    ==================
    x ဆရာ့အမေကရော၊ ဆရာ့အဖေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်အကြောင်းအရာတွေကိုများ မကြာခဏပြောပြလေ့ရှိလဲ။
    – အမေကပြောတာကတော့ သူ့ယောက်ျားကပြောတယ်တဲ့။ မင်းဝတ်ထားတဲ့ လက်ကောက်တွေဟာ တချိန်မှာ တိုင်းပြည်မှာလိုအပ်လို့ရှိရင် ငါတို့သုံးရမယ်။ ငါတို့လွတ်လပ်ရေးရအောင် လုပ်နေကြတာ။ လွတ်လပ်ရေးရပြီးရင် ငါတို့ကျောင်းမှာ စာသင်မယ်။ ကျောင်းဆရာပဲ လုပ်တော့မယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း အမေက ပြန်ပြောပြတတ်တယ်။
    x အာဇာနည်နေ့ရောက်ခါနီးပြီဆိုရင် အာဇာနည်မိသားစုဝင်တွေ ဘယ်လိုခံစားရလဲ။
    – ငယ်ငယ်တုန်းက ခံစားချက်ထက် ကြီးလာတော့ ခံစားချက်လေးတွေက နည်းနည်းလေးပြောင်းလာတာပေါ့။ ငယ်ငယ်တုန်းက ငါတို့အဖေသေသွားလို့ ငါတို့အဖေသာရှိရင် ဘယ်လိုဖြစ်မယ်ဆိုတာမျိုးပေါ့။ နောက်ပိုင်းကြီးလာတော့ သူတို့သာရှိနေလို့ရှိရင် ဒီကနေ့တိုင်းပြည်မှာကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက် အခဲတွေ ဖြစ်လာနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ဆိုတာမျိုးလေးခံစား မိလာတယ်။ . . .
    အဖေက အစ္စလာမ်ဘာသာကိုးကွယ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အစ်မက ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ သူ့ညီအစ်ကို မောင်နှမအားလုံး ဗုဒ္ဓဘာသာ။ အဖေ့နာမည်ရာဇတ်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆရာတော်တွေက ပြောတယ်။ ဒကာကြီး ရာဇတ်ဆိုတဲ့ အဖေပေးထားတဲ့ နာမည်ကို မပြောင်းနဲ့။ အမှန်က သူ့နာမည် ကိုကိုကြီး။ ကိုကိုကြီးလို့ ခေါ်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနာမည် မသုံးပါဘူး။ သူ့အဖေပေးထားတဲ့ နာမည်၊ သူ့အဖေကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာကို လေးစားတဲ့အနေနဲ့ ဒီဘာသာကို ဆက်လက်ပြီးတော့ ကိုးကွယ်တာပေါ့။
    အဲတော့ ပြောရမယ်ဆိုရင် အဖေ့ကျောင်းမှာ ဘုရားခန်းရှိတယ်။ ကျောင်းတက်ပြီးတာနဲ့ ဘုရားခန်းမှာ ဝတ်ပြုရတယ်။ အဲဒီမှာ ဝတ်မပြုချင်ဘူး၊ ပျင်းတယ်ဆိုတဲ့ ကျောင်းသားတွေရှိတော့ အဖေက ကြိမ်လုံးနဲ့စောင့်နေတာ။ ဝတ်မပြု တဲ့သူကတော့ သူ့ရဲ့ ကြိမ်လုံးစာမိပြီပေါ့။
    နောက်ပြီးတော့ သူ့ကျောင်းမှာက ကိုရင်တွေကို သင်္ကန်းဝတ်နဲ့ ကျောင်းတက်ခွင့်ပေးတာ အဲဒီအချိန်က သူ့ကျောင်းတကျောင်းပဲရှိတယ်။ ဆယ်တန်းအောင်တဲ့ ဓာတ်ပုံတွေမှာ ကိုရင်ဝတ်နဲ့ ရိုက်ထားတဲ့ ပုံတွေလည်းရှိတယ်။ နောက် စစ်ပြေးတဲ့အခါ မင်းကွန်းရောက်သွားတာပေါ့။ မင်းကွန်းမှာလည်း အဖေက စာသင်ပေးတယ်။ ကျွန်တော့်အဖေက ပါဠိကို အင်မတန်ဝါသနာပါတာ။ ပါဠိပဲလိုက်စားတယ်။ ကိုရင်တွေ အလွတ်ကျက်နေတာတွေ့ရင် အဖေက လိုလားပုံမရဘူး။ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ နားလည်အောင် ရှင်းပြပေးတယ် ။ အဲလိုနေခဲ့တာပါ။ . . .
    ဦးတင်မြင့်
    ဆရာကြီးဦးရာဇတ်၏ သားကြီး
    News Watch အင်တာဗျူး
    ၂၀၁၉?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: